Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2022
Αναφέρει μοναχή.
Έτσι για να δείτε πόσο παράξενη είναι η ζωή…
Όταν ζούσα σε ένα μοναστήρι κάπου στη Δράμα. όπου είχαμε θερμοκρασίες -20 πολλές φορές, είχα το εξής πρόβλημα: στους κοινόχρηστους χώρους, εκκλησία, τράπεζα φαγητού κλπ είχαμε υπερβολική ζέστη από τον ξυλολέβητα που καίγαμε. Έσκαγα λοιπόν από τη ζέστη και σκεφτόμουν στα σοβαρά να μετοικίσω κάπου αλλού!
Έλεγα λοιπόν: Θεέ μου πού να πάω, στη Σουηδία ή σε καμμιά στέπα να δροσιστώ!
Ποιος να μου τόλεγε πως θαρχόμουν στην Ιερουσαλήμ για δροσιά! Το τέλειο κλίμα! Κάθε απόγευμα ακόμα και στις μεγάλες ζέστες φυσάει το δροσερό αεράκι ( ως δρόσος Αερμών η καταβαίνουσα επι τα όρη)..
Και η δροσιά κρατάει μέχρι το πρωί .. το κλίμα ξηρό αρκετά, με βοήθησε πολύ στο άσθμα μου..
Βέβαια αυτό το προνόμιο το έχει μόνο η Ιερουσαλημ. Η υπόλοιπη χώρα καίγεται το καλοκαίρι.
Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2022
CONMEMORADO HOY.Gran mártir Nicetas el godo (372).
CONMEMORADO HOY.
Gran mártir Nicetas el godo (372).
El Santo Gran Mártir Nikita era godo (una tribu germánica). Nació y vivió a orillas del río Danubio, y padeció por Cristo en el año 372. La fe cristiana ya estaba entonces muy extendida por todo el territorio de los godos.
Santa Nikita creía en Cristo y aceptó el bautismo del obispo godo Teófilo, participante del Primer Concilio Ecuménico. Los godos paganos comenzaron a oponerse a la expansión del cristianismo, lo que resultó en luchas internas.
Después de la victoria de Fritigern, encabezando un ejército cristiano e infligiendo la derrota del pagano Athanarik, la fe cristiana comenzó a extenderse cada vez más entre los godos. El obispo Wulfil, sucesor del obispo Teófilo, creó un alfabeto gótico y tradujo al idioma gótico muchos libros sacerdotales.
San Nikita trabajó intensamente entre sus compañeros godos para difundir el cristianismo. Con su ejemplo personal y sus palabras inspiradas, atrajo a muchos paganos a la fe cristiana. Sin embargo, Athanarik, después de su derrota, nuevamente se las arregló para reunir sus propias fuerzas, regresar a su propio país y restablecer su antiguo poder. Habiendo seguido siendo pagano, continuó odiando a los cristianos y persiguiéndolos. Santa Nikita, habiendo sufrido muchas torturas, fue arrojada al fuego, donde murió en el año 372.
El amigo de Santa Nikita, un cristiano llamado Mariano, recuperó de noche el cuerpo del mártir, ileso por el fuego e iluminado por una luz milagrosa, y lo entregó a sepultura en Cilicia. Posteriormente fue trasladado a Constantinopla. Parte de las reliquias del Gran Mártir Nikita fueron posteriormente trasladadas al monasterio de Vysokie Dechany en Serbia.
Θεέ, ανάπαυσε με τους δίκαιους τον δούλο Σου τον μοναχό Μωυσή! Ρουμάνος μοναχός
Θεέ, αναπαύσου με τους δίκαιους τον δούλο Σου τον μοναχό Μωυσή!
Θυμάμαι τον πατέρα Moise από το Bujoreni ως μεγάλο εραστή και αναγνώστη του Ψαλτηρίου του Δαβίδ. Τώρα αναχώρησε στο ανώτερο στάδιο της αδιάκοπης ψαλμωδίας στον Βασιλιά του ουρανού και της γης.
Έχοντας έρθει στο μοναστήρι σε μεγάλη ηλικία, ο πατέρας Μωυσής ήταν ένας εργατικός, προσευχόμενος, σιωπηλός και ταπεινός μοναχός. Υπέφερε πολλά τα τελευταία χρόνια της ζωής του από αρρώστια αλλά υπέμεινε με ικανοποίηση ως καλός στρατιώτης του Χριστού.
Ήταν απαραίτητος σε όλες τις λειτουργίες της εκκλησίας και τώρα μετακόμισε στη νικήτρια Εκκλησία στον ουρανό, μαζί με τα χερουβίμ και τα σεραφείμ.
Αιωνία του η μνήμη!!!
Άγιοι Μάρτυρες «Οἱ ἐν Στροφάσιν ἀναιρεθέντες»
Άγιοι Μάρτυρες «Οἱ ἐν Στροφάσιν ἀναιρεθέντες»
Εορτάζει στις 29 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.
Βιογραφία
Οι Άγιοι Μάρτυρες «Οἱ ἐν Στροφάσιν ἀναιρεθέντες» μαρτύρησαν το 1530 μ.Χ. (ή 1537 μ.Χ.).
Για τους Αγίους αυτούς, μαθαίνουμε από την Ακολουθία τους, ποίημα του Παχωμίου Ρουσσάνου, που δημοσιεύτηκε με τον τίτλο: «Ἀκολουθία ψαλλομένη εἰς τοὺς ὁσίους πατέρας τοὺς ἐν Στροφάσιν ἀναιρεθέντες καὶ εἰς ἅπαντος τοὺς παραπλήσιον τέλος λαχόντας».
Επίσης, από τον Μπανατιώτη ιστοριογράφο Παναγιώτη Χιώτη δημοσιεύτηκε «μικρά χρονική σημείωσις σωζομένη εν ταις χερσί των καλογήρων», κατά την οποία «....εστάθηκε το άνωθεν Μοναστήριον εις την κατάστασίν του έως εις τους 1537 Ιουλίου 29. Εις τον οποίον καιρόν απέρασεν η αρμάδα των Τούρκων από την Ζάκυνθον, και δεν έκαμε βλάψιμον. Και γυρίζοντας έπειτα εις τα Στροφάδια η αυτή αρμάδα τα έκαψε, και τα ερήμωσεν....».
Ἀπολυτίκιον
Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.
Εν μονή των Στροφάδων θεαρέστως βιώσαντες και της εν Χριστώ απαθείας εποφθέντες κειμήλια υπέστητε βαρβάρων την ορμήν, Πατέρες, και μαρτύρων κοινωνοί ανεδείχθητε ως άρνες στυγνώς σφαγιασθέντες, οσιόαθλοι. Δόξα τω ενισχύσαντι υμάς, δόξα τω στεφανώσαντι, δόξα τω δωρουμένω δι' υμών πιστοίς τα κρείττονα.
Κοντάκιον
Ήχος πλ. δ’. Τη υπερμάχω.
Των αρετών τα τιμαλφέστατα κειμήλια και τα λαμπρότατα αθλήσεως αλάβαστρα, εν τη νήσω της Στροφάδος χειρί βιαία τους κτανθέντας ασκητάς ανευφημήσωμεν ως Πατέρων ιερόν και θείον σύλλογον ανακράζοντες: Χαίροις, Άγιον άθροισμα.
Μεγαλυνάριον
Χαίροις, των Πατέρων σεπτός χορός, των αναιρεθέντων εν Στροφάσιν ανηλεώς, χαίροις, συστοιχία λαμπρέ οσιοάθλων, οφρύν η των βαρβάρων καταπατήσασα.
ΚΑΙ ΕΝΔΥΜΑ ΟΥΚ ΕΧΩ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΟΥ..
Αγαπημένο πνευματικό παιδί του Οσίου Γέροντος Κυρίλλου, μαθαίνοντας την Κοίμηση του , έσπευσε στο Μοναστήρι, προκειμένου να αποχαιρετήσει τον πνευματικό της πατέρα.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα αντιμετώπιζε μεγάλα οικονομικά προβλήματα και η στενοχώρια και το άγχος της έφεραν παραπανίσια κιλά, με αποτέλεσμα ,ούτε τα μέχρι τώρα ρούχα της να της κάνουν, αλλά ούτε και χρήματα είχε για να αγοράσει καινούργια, στα μέτρα της.
Έτσι, εμφανίσθηκε στην Κηδεία , με μπλουζάκι , που λόγω της στενότητός του ήταν ακατάλληλο για την περίσταση.
Όταν έφθασε στο σεπτό σκήνωμα του Οσίου Γέροντος, κάποια κυρία της είπε, συμβουλευτικά, ότι έπρεπε να βάλει κάτι άλλο για να έλθει .
Τότε εκείνη,σκύβοντας ασπασθεί τον Γέροντα με δάκρυα , του είπε:
- Γέροντα, εσύ ξέρεις τα προβλήματά μου, ξέρεις το ΓΙΑΤΙ, και να, τώρα " ένδυμα ουκ έχω", και ντρόπιασα και εσένα τον πνευματικό μου πατέρα ,ντροπιάστηκα κι εγώ..
Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με και βοήθησέ με.
Δύο ημέρες, μετά την κηδεία του Γέροντος και την επιστροφή της στην οικία τους, ο σύζυγός ήλθε φορτωμένος με τσάντες γεμάτες ρούχα γυναικεία και έκπληκτη,τον άκουγε να της λέει, ότι ο ιδιοκτήτης του καθαριστηρίου ,λίγο πιο κάτω, έκανε εκκαθάριση των ρούχων, που παρέμειναν αζήτητα στο κατάστημά του και τον φώναξε να τους τα χαρίσει. Με δάκρυα , ευχαρίστησε τον Όσιο Γέροντα, που τόσο γρήγορα, βρήκε τρόπο να την βοηθήσει, ακούγοντας την, την ώρα του τελευταίου ασπασμού!
(ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΠΩΝΥΜΗ, στη διάθεση της Μονής)
Ο μακαριστός Όσιος Γέροντας Κύριλλος, Ηγούμενος της Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, γνήσιος υποτακτικός και άξιος διάδοχος του Οσίου Ιακώβου, εκοιμήθη, εν Κυρίω, την 30/3/2012, ημέρα κατά την οποία στις Εκκλησιές ψάλλεται ο Ακάθιστος Ύμνος στην
γλυκειά του Μανούλα, όπως την αποκαλούσε, την Παναγία μας.
Και η Κηδεία του έγινε το Σάββατο του Ακαθίστου .
Το παραπάνω περιστατικό είναι ένα από τα πρώτα θαύματα , που τέλεσε και τελεί, ο Όσιος Γέροντας , μετά την Οσιακή Κοίμησή του, κατά τη διάρκεια της δεκαετούς σωματικής απουσίας του.
Κάθε μέρα, δέκα χρόνια τώρα, είναι δίπλα μας.
Ένας μεγάλος και γρήγορος Άγιος!
Το άμεσο και αποτελεσματικό ΕΚΑΒ , της καθημερινότητάς μας.
Κανένα δεν αφήνει παραπονεμένο...
Και αυτά είναι δεν λόγια απλής συναισθηματικής φόρτισης, αλλά βιώματα βαθειά χαραγμένα μέσα μας.
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ..
ΣΕ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΜΕ..
ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΨΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΚΗΡΥΤΤΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΛΕΣΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ..
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ, ΣΤΗΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΟΥ.
ΠΡΟΣΕΥΧΉ ΣΤΗΝ ΘΕΟΤΌΚΟ
«Αν λέγατε το Παράκληση της Μητέρας του Θεού ή τον Ακάθιστο της Θεοτόκου κάθε απόγευμα, θα βλέπατε ότι η Μητέρα του Θεού θα σας λύνει ένα πρόβλημα κάθε μέρα.». Πατέρας Καλλίστρατος
(Πατέρας Καλίστρα Τσίφαν)
«Παναγνή Θεοτόκε, προσευχήσου στον Υιό σου, μαζί με τις άνωθεν δυνάμεις, να μας χαρίσει άφεση αμαρτιών, προ του τέλους, και μεγάλο έλεος.
Είναι αληθινά άξιο να σε ευλογώ, Μητέρα του Θεού, την παντοτινά ευλογημένη και αθώα και Μητέρα του Θεού μας»
Ο Κύριος είναι μαζί σας!
ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ???... Πατήρ Καλίστρατος Τσίφαν
ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ???...
Πατήρ Καλίστρατος Τσίφαν
Η προσευχή είναι μια συνομιλία με τον Θεό μέσω της οποίας ο άνθρωπος αφαιρεί ή τραβάει από τον Θεό, μέσω της καλής Του θέλησης, μια σταγόνα χάρης, του Αγίου Πνεύματος ή ίσως μια σταγόνα ελέους! Δεν ξέρουμε με ποια μορφή ανταμείβεται η προσευχή.
Και τι είναι αυτός ο αγώνας ενός ανθρώπου να συναντήσει τον Θεό;;;
Πολλοί λένε,
«Ό,τι θέλει ο Θεός!»
Και αναστατωμένος, απελπισμένος, πηγαίνεις στην εκκλησία.
Πού αλλού θα πας; Και περιμένετε αυτή τη σταγόνα ελέους από τον Θεό.
Έτσι: Μια μακροχρόνια ασθένεια καθαρίζει ένα μακροχρόνιο άρρωστο μυαλό.
Πετάξτε κάτω σκωρία μετά πάλι σκωρία μέχρι να φωτιστεί και να βρει τον δρόμο για την ένωση με τον Θεό!
Και τι είναι η εκκλησία; Η εκκλησία είναι το περιβάλλον που σε μεταφέρει στην κατάσταση της προσευχής.
Και ποιο είναι το σπίτι του χριστιανού;
Στο σπίτι του χριστιανού πρέπει να υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη εκκλησία. Γιατί;
Μόνο αυτός μπαίνει εκεί, ανάβει το κερί του, θυμίαμα, και ετοιμάζει το βωμό του για να προσευχηθεί. Αυτός ο κανόνας είναι το φαγητό και πρέπει να το δώσετε στον Θεό ως θεραπεία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
