Πρίν ἀπό πολλά χρόνια εἶχε συμβεῖ στή Μονή Δοχειαρίου ἕνα συγκλονιστικό γεγονός.

«Πρίν ἀπό πολλά χρόνια εἶχε συμβεῖ στή Μονή Δοχειαρίου ἕνα συγκλονιστικό γεγονός. Σε μιά ἀπ᾿ τίς ἐπισκέψεις τοῦ Θ. Π. στήν Ἀθωνική Μοναχοπολιτεία, ἕνας Μοναχός τῆς Μονῆς τοῦ εἶχε πεῖ πώς πρίν ἀπό περίπου 40 χρόνια εμφανίστηκε ἕνα μικρό παιδί, 12 ἐτῶν, ἀπ' τήν Ουρανούπολι καί ζητοῦσε ἐπίμονα νά δῶ τόν ἡγούμενο τῆς Μονῆς.

Ὅταν ἐμφανίστηκε ὁ Ἡγούμενος, τό παιδί τοῦ εἶπε πώς εἶδε σέ ὅραμα τήν Παναγία ἡ ὁποία τοῦ ὑπέδειξε ένα σημεῖο τῆς Ἀθωνικῆς Χερσονήσου ὅπου ἦταν κρυμμένος ἕνας θησαυρός. Στη συνέχεια τοῦ εἶπε πώς ὁ θησαυρός αὐτός προορίζεται γιά τή Μονή Δοχειαρίου, ἡ ὁποία ἀντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα καί τοῦ ἔδωσε ἐντολή νά πληροφορήση γι' αὐτό τόν Ἡγούμενο τῆς Μονῆς.

Ὁ Ἡγούμενος, συγκλονισμένος ἀπ' τό ὅραμα του παιδιοῦ, ἔδωσε ως συνοδεία στο δωδεκάχρονο δύο Μοναχούς, οἱ ὁποῖοι θά ἔσκαβαν καί μόλις ἔβρισκαν τό θησαυρό, θά τόν παρέδιδαν στη Μονή.

Πράγματι, ἔτσι ἔγινε.

Τό παιδί ὑπέδειξε τό σημεῖο, οἱ Μοναχοί ἔσκαψαν καί ὁ θησαυρός βρέθηκε. Μόλις, ὅμως, οἱ Μοναχοί ἀντίκρισαν τό θησαυρό, ἀκάθαρτα καί πονηρά πνεύματα κατάλαβαν τήν ψυχή τους καί ἄρχισαν νά κάνουν ἄσχημους λογισμούς. Τούς κατέλαβε ἡ ἀπληστία, συμφώνησαν να φυλάξουν τό θησαυρό γιά τόν ἑαυτό τους καί μόλις τόν πάρουν, να φύγουν ἀπ᾽ τό Ἅγ. Ὄρος.

 Ἔτσι, σκέπασαν τό θησαυρό, μέ σκοπό νά τόν πάρουν κρυφά μετά από μερικές ἡμέρες. Στή συνέχεια, ἔπιασαν τό μικρό παιδί, τοῦ ἔδεσαν τά χέρια καί τά πόδια, τοῦ κρέμασαν μιά μεγάλη πέτρα στο λαιμό καί τό ὁδήγησαν στη θάλασσα, ὅπου τό ἔρριξαν, ἀφήνοντάς το νά πνιγῆ.

Αμέσως μετά, οἱ Μοναχοί ἐπέστρεψαν στη Μονή, λέγοντας πώς ἔσκαψαν, ἀλλά δέν βρῆκαν τίποτε στο σημεῖο τό ὁποῖο ὑπέδειξε ὁ δωδεκάχρονος. Ἐπίσης, συμπλήρωσαν πώς μᾶλλον ὅλα αὐτά ήταν φαντασίες τοῦ παιδιοῦ, τό ὁποῖο ἔφυγε καί ἐπέστρεψε στο σπίτι του.

Μετά ἀπό λίγες ώρες, όμως, κατά τή βραδυνή Λειτουργία τοῦ Μοναστηριοῦ, πού ξεκινᾶ στις 12 τό βράδυ, ὅταν μπῆκε ὁ Ἡγούμενος στό Ἱερό γιά νά ἀρχίση τή Λειτουργία, ἀντίκρισε μπροστά του τόν 12δωδεκάχρονο, βρεγμένο, με δεμένα χέρια και πόδια καί μέ μιά μεγάλη πέτρα στο λαιμό. 

Βλέποντάς τον ὁ Ἡγούμενος τρόμαξε καί τόν ρώτησε τί τοῦ συνέβη καί πῶς βρέθηκε ἐκεῖ. Τό παιδί τότε, τοῦ διηγήθηκε ὅλη τὴν ἱστορία μέ τούς δύο Μοναχούς πού τόν πέταξαν στη θάλασσα καί ὅτι τόν ἔσωσε από πνιγμόΝἕνας Ἄγγελος με φτερά, πού ἦρθε, τόν ἔβγαλε ἀπ' τή θάλασσα καί τόν ἄφησε στό Ἱερό τῆς Μονῆς.

Συγκλονισμένος ὁ Ἡγούμενος, κάλεσε τούς δύο Μοναχούς καί ἀποκρύπτοντάς τους τήν ἀλήθεια γιά τόν δωδεκάχρονο— τούς ζήτησε νά τοῦ ξαναποῦν τί ἔγινε μέ τό θησαυρό. Οἱ Μοναχοί ἐπανέλαβαν τήν ἱστορία τήν ὁποία εἶχαν πεῖ καί τήν πρώτη φορά, δηλαδή, ὅτι δέν ὑπῆρχε θησαυρός καί ὅτι τό παιδί ἐπέστρεψε στο σπίτι του. 

Τότε ἐμφανίστηκε μπροστά τους τό παιδί καί ὁ Ἡγούμενος ἔδιωξε γιά πάντα ἀπ᾿ τή Μονή τούς δύο Μοναχούς. Στη συνέχεια, ἔστειλε δυό ἄλλους Μοναχούς μαζί μέ τό παιδί, οἱ ὁποῖοι ἔσκαψαν, βρῆκαν τό θησαυρό καί τόν μετέφεραν στο Μοναστήρι.

Ὅσον ἀφορά τούς δύο Μοναχούς πού κατελήφθησαν ἀπό ἀκάθαρτο πνεῦμα, κανένας δεν γνωρίζει τί ἀπέγιναν, καθώς κανείς ποτέ δέν τούς ξαναείδε»

Βιβλιογραφία Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Ροδοπέταλα αρετής. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.2026