294 - Φτώχεια και τα Πρόβατα
Μια ιστορία λέει ότι η φτώχεια μπήκε στο σπίτι των προβάτων και ήθελε να καθίσει. Ήθελε να καθίσει στη δεξιά γωνία του σπιτιού, αλλά εκεί συνάντησε το αρνί του προβάτου. Περπάτησε γρήγορα και κάθισε στην αριστερή γωνία, αλλά εκεί ήταν ο κουβάς με το γάλα. Στη συνέχεια ήθελε να πάει στην τρίτη γωνία, αλλά εκεί έφτιαχναν το τυρί και διαλέγανε το βούτυρο. Αυτή τη φορά η φτώχεια ήθελε να καθίσει στην τέταρτη γωνία, αλλά εκεί συνάντησε το μαλλί του προβάτου, το οποίο περίμενε να δουλευτεί.
Έτσι η φτώχεια, μη έχοντας πού να καθίσει, έφυγε ντροπιασμένη από ένα τόσο εργατικό και άφθονο σπίτι.
Ας είμαστε εργατικοί εργάτες στον αμπελώνα του Κυρίου και θα έχουμε αφθονία ειρήνης και ευλογίας.
295 - Ο ήλιος δεν φταίει...
Υπάρχουν τόσα πολλά σπίτια και κατοικίες στα οποία υπάρχει περισσότερο σκοτάδι παρά φως. Αλλά για αυτό, δεν φταίει ο ήλιος, αλλά φταίει το σπίτι, το οποίο δεν λαμβάνει το φως του.
Υπάρχουν τόσες πολλές ψυχές γεμάτες πνευματικό σκοτάδι. Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που ζουν σε πνευματικό σκοτάδι, αλλά για αυτό, δεν μπορεί να φταίει ο Καλός Θεός, αλλά φταίει ο άνθρωπος.
Ο Θεός, μέσα στη μεγάλη Του αγαθότητα και αγάπη για εμάς τους ανθρώπους, έστειλε τον Υιό Του στον κόσμο, ως Φως του κόσμου. Το φως του Χριστού φωτίζει όλους. Δεν φταίει το φως, αλλά οι ψυχές και οι άνθρωποι που μισούν το φως και φεύγουν από αυτό (Ιωάννης 3:20).
Λύχνος στα πόδια μου είναι ο λόγος σου και φως στο μονοπάτι μου
(Ψαλμός 119, 105).
Ας ανατείλει το φως του προσώπου Σου πάνω μας, Κύριε! (Ψαλμός 4, 6).
296 - Χάνει κανείς ένα άλογο;...
Χάνει κανείς ένα άλογο, έστω και έναν σκύλο, - πόσο επιμελώς δεν το αναζητά προς όλες τις κατευθύνσεις!
Αλλά χάνει ένας άνθρωπος τη Βασιλεία του Θεού; Κοιμάται, γελάει και αστειεύεται.
Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι όλοι ντρέπονται αν τους αποκαλούν αμελείς στις κοσμικές υποθέσεις, αλλά υπάρχουν τόσοι πολλοί που δεν ντρέπονται να παραμελούν το έργο της σωτηρίας της ψυχής τους.
297 - Η Πλημμύρα του Νείλου
(Από τα λόγια του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου). Η πλημμύρα του Νείλου στην Αίγυπτο είναι πασίγνωστη. Μια ολόκληρη χώρα, ολόκληρη η Αίγυπτος, με εκατομμύρια κατοίκους, ζει από την πλημμύρα του Νείλου. Χωρίς αυτήν την πλημμύρα, όλη η Αίγυπτος θα ήταν μια έρημος από άμμο, όπως η Σαχάρα.
Το ίδιο ισχύει και για την πνευματική μας ζωή. Ζει από την πλημμύρα του δώρου και της χάρης του Αγίου Πνεύματος. Χωρίς αυτήν την πλημμύρα, η πνευματική μας ζωή είναι μια έρημος αμαρτίας.
298-Σφήκες και Μέλι
Ένας Γερμανός μελετητής μελέτησε τη ζωή των σφηκών και ανακάλυψε κάτι ενδιαφέρον. Όταν μια σφήκα βρίσκει μια κηρήθρα ή κάποιο άλλο γλυκό πράγμα, δεν την τρώει μόνη της, αλλά παίζει τον κήρυκα. Πηγαίνει και λέει σε άλλες σφήκες και τις καλεί σε γλέντι.
Ας κάνουμε τουλάχιστον όσο κάνουν αυτά τα άγρια πλάσματα. Όλοι εμείς που έχουμε ανακαλύψει τη γλυκύτητα του Ευαγγελίου, ας διακηρύξουμε αυτή τη γλυκύτητα στους άλλους. Ας φωνάξουμε σε όλους τους δρόμους πόσο γλυκιά είναι μια ζωή που ζει κανείς με τον Κύριο και ας καλέσουμε άλλους να τη γευτούν.
299 - Μέλισσες και Θυμάρι
Το θυμάρι έχει έναν πολύ πικρό χυμό και όμως οι μέλισσες βγάζουν μέλι από αυτόν τον χυμό.
Είναι στη φύση τους να μετατρέπουν την πίκρα σε γλυκύτητα, σε μέλι.
Για τους Χριστιανούς που ζουν το Ευαγγέλιο, ο κόσμος λέει: Αλίμονο, πώς είναι γνωστό ότι ο τάδε είναι τάδε, δεν πίνει πια, δεν καπνίζει πια, δεν βγαίνει πια στον κόσμο, έχει εγκαταλείψει όλες τις απολαύσεις... αυτό δεν είναι ζωή αλλά κανόνας και καταδίκη.
Φτωχοί άνθρωποι! Δεν ξέρουν ότι όσοι ζουν το Ευαγγέλιο, ακριβώς από αυτά τα πικρά πράγματα, εξάγουνγλυκύτητα και μέλι ψυχής.
300 - Τα τρία μέρη
Ένας διάσημος ιεραπόστολος, σε μια συνάντηση, ξεκίνησε το κήρυγμά του ως εξής:
Βρήκα τον Κύριο σε αυτό το βιβλίο. Ο Θεός κατοικεί σε αυτό το βιβλίο. Αλλά αυτό μόνο δεν μπορεί να με σώσει.
Ο Θεός κατοικεί σήμερα στην καρδιά μου. Είμαι - πρέπει να είμαι - οίκος του Θεού
(Α' Κορινθίους 2, 16).
Ο Ιησούς Χριστός ήρθε στον κόσμο για να σώσει τους αμαρτωλούς, από τους οποίους εγώ είμαι ο πρώτος (Α' Τιμ. 1:15).
Το αίμα του Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού, μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία (Α' Ιωάννη 1:7).
Και εκτός από αυτό, πιστεύω ότι ο Θεός κατοικεί στον ουρανό, όπου ετοιμάζει μικρό τόπο για μένα, ώστε όπου είναι αυτός, να είμαι και εγώ (Ιωάννης 14:1-14).
301 - Αλλά γνωρίζετε τον Ιησού;
Ένας πιστός έφτασε στην ώρα του θανάτου. Όσοι ήταν γύρω από το κρεβάτι τον ρώτησαν με τη σειρά τους: - Αγαπητέ σύζυγε, με γνωρίζεις; Είμαι η γυναίκα σου!... - Αγαπητέ πατέρα, με γνωρίζεις; Είμαι ο γιος σου!... - Αγαπητέ πεθερέ, με γνωρίζεις; Είμαι ο γαμπρός σου!... - Αγαπητέ γείτονα, με γνωρίζεις; Είμαι ο γείτονάς σου!...
Αλλά σε όλες τις ερωτήσεις ο ετοιμοθάνατος έδειξε αδιαφορία και άγνοια. Δεν γνώριζε πια κανέναν.
Τότε ένας πιστός έσκυψε προς το μέρος του και τον ρώτησε με γλυκιά φωνή: - Αλλά γνωρίζεις τον Κύριο Ιησού;
Τότε ο ετοιμοθάνατος άνοιξε διάπλατα τα μάτια του, κοίταξε ψηλά σαν να έβλεπε κάποιον που γνώριζε και με χαμηλή φωνή είπε: - Ιησού! Ιησού! Και με αυτά τα λόγια πέρασε στον άλλο κόσμο.
Δεν γνώριζε κανέναν τη στιγμή του θανάτου, αλλά γνώριζε τον Ιησού.
Κάνε με άξιο, Κύριε, να Σε γνωρίζω μέχρι τις τελευταίες στιγμές που θα εμπιστευτώ την ψυχή μου στα χέρια Σου!
301-Η χωρισμένη σακούλα
Λέγεται για έναν βοσκό ότι πάντα πήγαινε με τα πρόβατά του με μια σακούλα χωρισμένη στα δύο.
Στο ένα μέρος έβαζε την τροφή του, και στο άλλο την Αγία Γραφή. Δηλαδή, τόσο τη φυσική όσο και την πνευματική τροφή.
Κάποτε ένας κύριος που πήγαινε εκεί και τον βρήκε να διαβάζει την Αγία Γραφή, τον ρώτησε γιατί διάβαζε σε αυτό το βιβλίο. - Επειδή είμαι μόνος - απάντησε ο βοσκός. - Και δεν είσαι μόνος ακόμα κι αν διαβάζεις; - Όχι! Γιατί όταν διαβάζω σε αυτό το βιβλίο μιλάω με τους αποστόλους και τους προφήτες. Μιλάω με τον ίδιο τον Θεό και νιώθω τόσο ευτυχισμένος σε μια τέτοια κοινωνία!
303 - Η στρουθοκάμηλος, η κότα και ο αετός
Τρία πουλιά που πετούν: η στρουθοκάμηλος, η κότα και ο αετός. Αλλά τι διαφορά στην πτήση τους!
Η στρουθοκάμηλος έχει φτερά αλλά ποτέ δεν πετάει ψηλά μαζί τους. Τα χρησιμοποιεί μόνο για να αυξήσει την ταχύτητά της.
Η κότα πετάει κι αυτή, αλλά μόνο κατά καιρούς και μόνο σε μικρές και σύντομες πτήσεις. Πετάει πάνω από φράχτες.
Ενώ ο αετός πετάει για πάντα ψηλά. Του αρέσει το ύψος του ουρανού. Με τα φτερά του ανεβαίνει πάντα στο ύψος του ουρανού.
Το ίδιο ισχύει και για τις προσευχές των ανθρώπων. Υπάρχουν άνθρωποι - κατ' εικόνα της στρουθοκαμήλου - που δεν χρησιμοποιούν ποτέ τα φτερά της προσευχής. Έχουν φτερά αλλά δεν πετούν. Με τα φτερά της προσευχής δεν ανεβαίνουν ποτέ στον ουρανό, στον Θεό. Δεν γνωρίζω το μέγεθος της αποσύνδεσής μας από τη γη μέσω της πτήσης της προσευχής.
Έπειτα, υπάρχουν μερικοί - κατ' εικόνα της κότας - που χρησιμοποιούν τα φτερά της προσευχής κατά καιρούς. Αλλά κάνουν μόνο μικρές και σύντομες πτήσεις. Προσεύχονται χωρίς να αποσπώνται πολύ από τη γη. Προσεύχονται από συνήθως χωρίς να ανεβαίνουν από τον κόσμο, χωρίς να βγαίνουν από τον κόσμο.
Όσοι προσεύχονται αληθινά είναι κατ' εικόνα του αετού. Προσεύχονται με δύναμη. Όταν ανοίγουν τα φτερά τους, αποσπώνται εντελώς από τη γη και ανεβαίνουν στις δόξες του ουρανού. Τους αρέσει - όπως ο αετός - το μεγαλείο της ανόδου στα ουράνια. Με τα φτερά της προσευχής, φεύγουν πάντα από τον κόσμο και ανεβαίνουν με δόξα εκεί που ο κόσμος και η γη δεν μπορούν πλέον να τους ακολουθήσουν.
Έτσι προσεύχεστε; Πώς προσεύχεστε;
304 - Η Προσευχή των Χειλιών
Ένας πιστός που ζει το Ευαγγέλιο συνάντησε έναν χωρικό στο δρόμο του.
Όταν άρχισαν να μιλάνε για πνευματικά ζητήματα, ο πιστός αμέσως παρατήρησε ότι είχε να κάνει με έναν Χριστιανό που τιμά τον Θεό με τα χείλη του, αλλά με την καρδιά και τις πράξεις του απέχει πολύ από Αυτόν. - Ξέρεις πώς να προσεύχεσαι σωστά; - τον ρώτησε ο πιστός. - Λοιπόν, πώς θα μπορούσα να μην ξέρω, αφού προσεύχομαι μόνο τακτικά, κάθε βράδυ και πρωί. - Πολύ καλά, ας κάνουμε μια δοκιμή τώρα! Σου δίνω αυτό το άλογο που ιππεύω, αν θέλεις να πεις ένα Πάτερ Ημών, βυθιζόμενος πλήρως στην προσευχή... μπορεί να μην βλέπεις ή να ακούς τίποτα ενώ μιλάς στον Θεό μέσω αυτής της προσευχής. - Πολύ καλά!
Ο άντρας άρχισε να λέει το Πάτερ Ημών. Αυτή τη στιγμή ο πιστός κατέβηκε από το άλογο και άρχισε να βγάζει τη σέλα από αυτό. - Περίμενε, περίμενε, φώναξε αυτός που προσευχόταν, διακόπτοντας την προσευχή, μην βγάζεις τη σέλα από το άλογο· πρέπει να μου δώσεις το άλογο με τη σέλα... - Όχι, δεν θα σου τη δώσω καθόλου, γιατί έτσι προσεύχεσαι στον Θεό· προσεύχεσαι μόνο με τα χείλη σου, αλλά με την καρδιά και το μυαλό σου ακολουθείς τη σέλα του αλόγου μου...
Πόσοι Χριστιανοί δεν προσεύχονται έτσι!
305 - Ζήτω ο βασιλιάς!
Ένας στρατιώτης σοβαρά τραυματισμένος στον πόλεμο ζήτησε από έναν αξιωματικό να γράψει την τελευταία του επιστολή στον γιο του από το σπίτι. Η επιστολή τελείωνε με τα λόγια:
Γιε μου, να είσαι πιστός στον βασιλιά μέχρι θανάτου! Αυτή είναι η τελευταία μου λέξη!
Συγκινημένος από αυτή την επιστολή, ο αξιωματικός την έστειλε στον βασιλιά - ο οποίος με τη σειρά του, συγκινημένος, πήγε αμέσως να βρει τον τραυματισμένο στρατιώτη.
Ο στρατιώτης αγωνιούσε. Καθώς ο βασιλιάς τον πλησίαζε, ο στρατιώτης είχε ακόμα αρκετή δύναμη να πει ήσυχα: - Ζήτω ο βασιλιάς!... Και με αυτά τα λόγια πέθανε.
Ο βασιλιάς έβαλε ένα δάφνινο στεφάνι στο κεφάλι του· γέμισε το στήθος του με μετάλλια· έκλεισε τα βλέφαρά του και τον φίλησε, λέγοντας: - Στρατιώτες σαν κι αυτούς είναι η δύναμη του στέμματος και της βασιλείας μου!
Με τέτοια πίστη, εμείς, οι στρατιώτες του Κυρίου, πρέπει επίσης να πολεμήσουμε στη μάχη ενάντια στις αμαρτίες, ενάντια στον εχθρό διάβολο και για τη σωτηρία.
Αγαπητέ μου αδελφέ στρατιώτη! Να είσαι πιστός μέχρι θανάτου και ο Κύριος θα σε στεφανώσει με αιώνια ζωή (Αποκ. 2, 10). Ας αγωνιστούμε με πίστη μέχρι το τέλος της ζωής μας και ο Βασιλιάς μας ο ουράνιος θα μας ανταμείψει με το στέμμα της αιώνιας ζωής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου