Η Μαρία της Αιγύπτου - ένα κοριτσάκι με ανείπωτη ομορφιά. Ήθελε μόνο ένα πράγμα: να αγαπηθεί από κάποιον. Αλλά όλοι την κορόιδευαν. Ήθελε μια ζεστή ψυχή, και όλοι τη θεωρούσαν κομμάτι κρέατος. Πουλημένη, παρασυρμένη από τα κύματα της ζωής, σφαγιασμένη από την βρώμικη οργή αυτής της ζωής, χρησιμοποιούμενη ως εμπόρευμα, τοποθετημένη στον πάγκο. Έγινε σκουπιδότοπος των ιδανικών της, ένα κινούμενο πορνείο, μια καταραμένη σκιά για να γίνει η ομορφιά ο τάφος της. Μια ομορφιά μολυσμένη από την ασχήμια αυτού του κόσμου.
Κάποιος την καλεί στην Ιερουσαλήμ, ένα κάτι που μόλις έτρεμε, ένας μαγνήτης επιθυμίας, κάτι άλλο από όλες τις επιθυμίες και τις απολαύσεις μιας νυμφομανούς, ένας σιωπηλός αναστεναγμός, κάτι που θα μπορούσε να αλλάξει από τα θεμέλια μια ζωή μολυσμένη στην πορνεία και την ανομία.
Εκεί συναντά τη θεϊκή Παρθένο, της οποίας το όνομα έφερε ανάξια. Εκεί ήταν η μητέρα της που είχε κλάψει ανεξέλεγκτα βλέποντάς την να πιτσιλίζεται στη λάσπη.
Και κάτι αλλάζει. Ένας καταστροφικός σεισμός θρυμματίζει την ύπαρξή της, σπάει το μυαλό της και το ξαναχτίζει.
Συντετριμμένη από τον πόνο, η Μαρία σκοτώνει τον κόσμο μέσα της, μεταμορφώνεται από αμφορέα ασωτίας σε αγνή πηγή δακρύων, τρελαίνεται από λαχτάρα για τον ουράνιο Νυμφίο αφού έχει μολύνει πολλούς νέους άνδρες, ξύνει την πέτρα της καρδιάς της με τα νύχια της, θρυμματίζει τα πέπλα της ματαιοδοξίας, μεταμορφώνει το σώμα της από θήραμα του σκότους σε λυχνάρι.
Ξεκινά στην έρημο, γίνεται το θαύμα των αγγέλων, πέφτει στη γη και ποτίζει την έρημο με τα δάκρυα που πηγάζουν από ολόκληρο το είναι της και τη γεμίζει με τα άνθη της μετάνοιας. Σηκώνεται από τη γη για να προσευχηθεί, σκοτώνει δαιμονικές αναμνήσεις με μια αγριότητα που μόνο οι γυναίκες μπορούν να έχουν, υποφέρει τρομερά από τη ζέστη και το κρύο, σκοτώνει το μυαλό γεμάτο με τη γλυκύτητα της σάρκας.
Τι θαύμα του ανθρώπου! Τι ανείπωτη ομορφιά! Τι ποτήρι παρθενίας φτιάχνει ο Θεός με έλεος από ένα κύπελλο ακαθαρσίας.
Ας δώσουμε προσοχή!
Πατήρ Ιωάννης Ιστρατι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου