231 - Όταν θέλετε να στεγνώσετε μια λίμνη
Όταν θέλετε να στεγνώσετε μια λίμνη ή ένα υδάτινο μέρος, πρώτα αρχίζετε να φράζετε όλες τις πηγές από τις οποίες ποτίζεται η λίμνη ή το υδάτινο μέρος. Θα ήταν μάταιο να αρχίσετε να αποστραγγίζετε μια λίμνη, πριν φράξετε τις πηγές που την τροφοδοτούν.
Λοιπόν, κάντε το ίδιο στην πνευματική σας ζωή! Θέλετε να ξεκινήσετε μια νέα ζωή, με ένα νέο πνεύμα; Θέλετε να μετατρέψετε το βάλτο της αμαρτωλής σας ζωής σε κήπο του Κυρίου; Κρατηθείτε στα πόδια σας και σταματήστε πρώτα η πηγή της αμαρτίας.
Το να περιμένεις τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος να γεμίσουν τη ζωή σου χωρίς να σταματήσεις την πηγή των ασεβών - είναι μια μάταιη προσδοκία!
232 - Το Φως Δεν Μιλάει
Το ερώτημα έχει συζητηθεί πολύ στον κόσμο: είναι το κήρυγμα του ζωντανού λόγου ισχυρότερο ή το κήρυγμα των πράξεων;... και το κήρυγμα των πράξεων πάντα επικρατούσε, επειδή είναι ισχυρότερο από όλα τα κηρύγματα στον κόσμο.
Κάποιος μπορεί να έχει το χάρισμα να μιλάει σαν άγγελος από τον ουρανό, αν το κήρυγμά του δεν ενισχύεται από τις πράξεις της ζωής του - είναι μόνο ένα ηχηρό κύμβαλο. Και πάλι κάποιος άλλος δεν έχει χάρισμα να μιλάει όμορφα, ή και καθόλου, και όμως η ζωή του και οι πράξεις του είναι το πιο ισχυρό κήρυγμα.
Αυτή η αλήθεια ενισχύεται επίσης από το φως. Το φως φωτίζει σιωπηλά. Το φως δεν μιλάει, και όμως τι υπέροχη υπηρεσία κάνει! Ο λόγος σε συνδυασμό με την πράξη είναι το ισχυρότερο κήρυγμα στον κόσμο.
Οι απόστολοι και οι πρώτοι Χριστιανοί κατέκτησαν τον κόσμο μέσα από το κήρυγμα και το παράδειγμα της ζωής τους, ακούγοντας τα λόγια του Σωτήρα:
Ας λάμψει το φως σας μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν τα καλά σας έργα, και να δοξάσουν τον Πατέρα σας που είναι στους ουρανούς (Ματθαίος 5:16).
233 - Οι ώρες περνούν...
Στο ρολόι μιας εκκλησίας στη Γαλλία είναι γραμμένα τα ακόλουθα λόγια:
Οι ώρες περνούν και μετρώνται.
Θα πρέπει να λογοδοτήσουμε για κάθε ώρα και κάθε λεπτό την Ημέρα της Κρίσης.
234 - Σύκα από την Ελλάδα
Σχετικά με τον Ξέρξη, τον βασιλιά της Περσίας - η ιστορία λέει - ότι δοκιμάζοντας ένα σύκο από τη γη της Ελλάδας, του άρεσε τόσο πολύ η γλυκύτητά του και η γεύση του που ορκίστηκε ότι θα έτρωγε μόνο ελληνικά σύκα. Πήγε στον πόλεμο εναντίον της Ελλάδας και την κατέκτησε.
Τι ιστορία γεμάτη βαθύ νόημα για εμάς, τους Χριστιανούς! Η Βασιλεία του Θεού είναι μια απερίγραπτη γλυκύτητα της ψυχής. Αυτός που έχει γευτεί αυτή τη γλυκύτητα κάνει τα πάντα για να κερδίσει την ουράνια πατρίδα.
Τι ιστορία γεμάτη νόημα για εμάς, τους στρατιώτες του Κυρίου! Ο καλός Θεός μας αξιοποίησε να γευθούμε τη γλυκύτητα μιας ζωής που ζήσαμε με τον Κύριο... να γευθούμε τη γλυκύτητα της Βασιλείας του Θεού. Όπως ο Ξέρξης των αρχαίων χρόνων, έτσι και εμείς πρέπει να διεξάγουμε έναν πνευματικό πόλεμο για να κερδίσουμε την ουράνια πατρίδα, από όπου αυτή η σταγόνα γλυκύτητας ήρθε σε εμάς. Κι εμείς έχουμε κάνει μια διαθήκη να πολεμήσουμε και να μην την αφήσουμε μέχρι να κατακτήσουμε τη γλυκιά γη: την ουράνια Χαναάν. Η βασιλεία του Θεού δεν κερδίζεται με τον φόβο της κόλασης, αλλά κερδίζεται δοκιμάζοντας ένα μικρό σύκο από τη γλυκύτητά του σε αυτόν τον κόσμο και στη συνέχεια, κατακλυσμένοι από αυτή τη γλυκύτητα - να ζήσουμε μια νέα ζωή για την κατάκτησή της. 235 - Το Έντιμο Σπίτι Ένας έντιμος άνθρωπος και κάποιος που φοβόταν τον Θεό είχε ένα σπίτι χτισμένο με τέτοιο τρόπο ώστε οι γείτονες και οι περαστικοί να μπορούν να βλέπουν όλα όσα συνέβαιναν στο σπίτι.
Ένας φίλος του, ένας μηχανικός του είδους του, του είπε μια μέρα: - Αν μου δώσεις μερικές χιλιάδες λέι, θα επισκευάσω το σπίτι σου με τέτοιο τρόπο ώστε κανείς να μην μπορεί να το δει.
Ο έντιμος άνθρωπος απάντησε τότε: - Αγαπητέ μου, θα σου δώσω μερικές χιλιάδες λέι, αν το κάνεις έτσι ώστε όλοι από εδώ και από όλο τον κόσμο να μπορούν να το δουν!
236 - Μια ιστορία από τις χώρες της Ανατολής
Μια φορά κι έναν καιρό, ένας άνθρωπος βγήκε στην ακροθαλασσιά και βρήκε εκεί μια μικρή σακούλα γεμάτη με μερικά μικρά μαύρα βότσαλα. Τι είναι αυτά τα βότσαλα; - αναρωτήθηκε ο άνθρωπος, ψηλαφώντας τα στο χέρι του... και καθώς περπατούσε κατά μήκος της ακροθαλασσιάς άρχισε να τα πετάει στα πουλιά που πετούσαν πάνω από τα νερά. Μέχρι να φτάσει σπίτι, του είχε απομείνει μόνο ένα βότσαλο. Από περιέργεια, το πέταξε στη φωτιά για να δει τι είδους υλικό ήταν. Όταν εκεί, Θεέ μου, η πέτρα ήταν το πιο αγνό διαμάντι. Έτρεξε γρήγορα στη θάλασσα για να βρει τα άλλα. Αλλά ήταν πολύ αργά. Τα πέταξε στα βάθη της θάλασσας.
Αυτή η ιστορία έχει μια βαθιά πνευματική σημασία για εμάς. Το πέρασμα του χρόνου μας δόθηκε από τον Καλό Θεό ως ένας πολύτιμος θησαυρός, για να κερδίσουμε την αιωνιότητα μαζί του. Κάθε χρόνος της ζωής ενός ανθρώπου, κάθε μήνας, κάθε μέρα, κάθε ώρα και κάθε στιγμή είναι ένας θησαυρός που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε για να αποκτήσουμε τη σωτηρία της ψυχής και την αιώνια ζωή.
Αλλά δυστυχώς, πόσο λίγοι ξέρουν πώς να εκτιμούν και να χρησιμοποιούν αυτόν τον θησαυρό! Οι περισσότεροι Χριστιανοί - όπως ακριβώς και ο άνθρωπος στην ιστορία - πετάνε τον θησαυρό των χρόνων και των ημερών της ζωής τους στη θάλασσα των ματαιοτήτων αυτού του κόσμου.
Τα χρόνια και οι μέρες που ζουν οι περισσότεροι Χριστιανοί είναι θησαυροί χαμένοι για την ψυχή, χαμένοι για τη Βασιλεία του Θεού. Κι αυτοί θα δουν την ανοησία που έχουν διαπράξει, αλλά τότε θα είναι πολύ αργά, πολύ αργά...
- Ο Σταυρός των Παθών
Μια πιστή γυναίκα υπέφερε πολύ από τον άπιστο σύζυγό της. Ένας αδελφός στρατιώτης της έφερε - για παρηγοριά - μια Βίβλο και της έδειξε να διαβάζει σε αυτήν για τη σταύρωση και τα πάθη του Κυρίου Ιησού, λέγοντάς της: Όποτε διαβάζεις στη Βίβλο, να προσεύχεσαι με ελπίδα σε Εκείνον που σταυρώθηκε στον Σταυρό για να σε σώσει από τα βάσανα. - Πώς; - απάντησε η αδελφή - εσύ, αδελφέ, βάζεις μπροστά μου τον Ιησού που Σταυρώθηκε στον Σταυρό για μένα και μου ζητάς να κατέβω από τον σταυρό των παθημάτων μου;... Αυτός να παραμείνει στον Σταυρό και εγώ να κατέβω από τον Σταυρό;... Αυτός να παραμείνει στον Σταυρό και εγώ να ξεφύγω από τον Σταυρό;... Ω, όχι, αυτό είναι αδύνατο... Θα προσεύχομαι πάντα σε Εκείνον που Σταυρώθηκε στον Σταυρό να με βοηθάει αδιάκοπα με το δώρο Του να παραμένω αδιάκοπα σταυρωμένη μαζί Του, ώστε να μπορώ να ζήσω μαζί Του και για Αυτόν (Γαλ. 2, 20).
238 - Τι είναι ο χρυσός;
Μια αγγλική εφημερίδα έθεσε κάποτε στους αναγνώστες της το ερώτημα: Τι είναι ο χρυσός; Για την καλύτερη απάντηση, προσφέρθηκε ένα βραβείο αρκετών χιλιάδων λέι. Η απάντηση του νικητή ήταν η εξής:
Ο χρυσός είναι ένα παγκόσμιο διαβατήριο (καλό για όλες τις χώρες του κόσμου). Μπορείτε να ανοίξετε όλα τα σύνορα και όλες τις πόρτες με αυτό. Μπορείτε να εισέλθετε οπουδήποτε με αυτό. Αλλά δεν μπορείτε να μπείτε στον παράδεισο με αυτό. Δεν μπορείτε να ξεκλειδώσετε την πόρτα του ουρανού με χρυσό.
Με χρυσό μπορείτε να ξεκλειδώσετε τα πάντα, αλλά δεν μπορείτε να αγοράσετε τη Βασιλεία του Θεού και τη σωτηρία της ψυχής.
Ο χρυσός παράγει τα πάντα: σπίτια, ρούχα, τιμαλφή, φίλους, κ.λπ. Υπάρχει μόνο ένα πράγμα που δεν μπορεί να παράγει: ειρήνη, χαρά και αληθινή ευτυχία.
239 - Ήθελε να ανάψει τα λουλούδια του ουρανού και να σβήσει τη φωτιά της κόλασης
Στην αρχαιότητα, στους δρόμους της Δαμασκού, εμφανίστηκε μια γυναίκα, κρατώντας έναν αναμμένο πυρσό στο ένα χέρι και μια κανάτα νερό στο άλλο.
Η γυναίκα περπατούσε στους δρόμους της πόλης λέγοντας ότι ήθελε να ανάψει τα λουλούδια του ουρανού και να σβήσει τη φωτιά της κόλασης! Οι άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί γύρω της και ψιθύριζαν ότι είχε τρελαθεί. Αλλά η γυναίκα απάντησε με τόλμη: - Δεν είμαι τρελή, αλλά με αυτό θέλω να πω σε όλους τους Χριστιανούς ότι ο παράδεισος δεν πρέπει να είναι επιθυμητός μόνο για τις ομορφιές του ούτε για τον φόβο της φωτιάς της κόλασης, αλλά πρέπει να είναι επιθυμητός για την αγάπη του Θεού και την έντονη επιθυμία μας να είμαστε μαζί του. Αγάπα τον Θεό με όλη σου την ψυχή και θα μπεις στον παράδεισο ακόμη και σε αυτή τη ζωή!
Εγώ ο Ίδιος είμαι η μεγάλη ανταμοιβή - λέει ο Κύριος (Γέν. 15, 1).
Το ίδιο ισχύει και για την κόλαση. Η μεγάλη τιμωρία της κόλασης δεν είναι η φωτιά, αλλά η καταδίκη της για πάντα απώλειας του Θεού. Όλες οι τιμωρίες της κόλασης δεν είναι τίποτα μπροστά στην απώλεια του Θεού.
Η κόλαση - λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος - δεν είναι φτιαγμένη από φωτιά, ούτε από σκοτάδι, ούτε από δυσοσμία, ούτε από κραυγές, αλλά η τιμωρία που κάνει την κόλαση κόλαση είναι ο πόνος του καταδικασμένου επειδή έχασε τον Θεό.
240 - Το Είδωλο Ήταν Γεμάτο Χρήματα
Ένας ιεραπόστολος κήρυττε το Ευαγγέλιο στους ειδωλολάτρες. Ένας από αυτούς είχε λάβει το Ευαγγέλιο, αλλά δεν άντεχε να σπάσει το είδωλό του στο οποίο λάτρευε όλη του τη ζωή. Πίστευε ακόμα ότι χωρίς το είδωλο θα είχε πρόβλημα. - Αγαπητέ μου! Σπάσε το είδωλο! - ο ιεραπόστολος τον παρότρυνε πάντα... μην τον λυπάσαι... και θα βρεις έναν μεγάλο θησαυρό.
Μια ωραία μέρα, ο άντρας αποφάσισε: πήρε το τσεκούρι και έσπασε το είδωλο. Και, ως θαύμα, το είδωλο ήταν γεμάτο χρήματα. Οι πρόγονοί του είχαν κρύψει έναν θησαυρό μέσα σε αυτό. Η καταστροφή του ειδώλου αποκάλυψε αυτόν τον θησαυρό και ο άνθρωπος έζησε ευτυχισμένος για πάντα.
Αγαπητέ μου, ίσως κι εσύ να έχεις ένα ή περισσότερα είδωλα που λατρεύεις: είδωλα ηδονών και κακών παθών. Και φαντάζεσαι ότι δεν θα μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτά τα είδωλα, τα οποία έχεις λατρέψει μια ολόκληρη ζωή. Αλλά κάνεις λάθος, αγαπημένοι μου. Σπάσε αυτά τα είδωλα αμέσως και θα έχεις έναν ανυποψίαστο θησαυρό, θα βρεις τον θησαυρό της Βασιλείας του Θεού... θα βρεις την ανάπαυση και την ευτυχία μιας ζωής που έζησες με τον Κύριο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου