«Αδάμ, Αδάμ, πού είσαι;»

 

Με τη συζήτηση, όμως, με τη λήθη του Θεού, πέφτει περισσότερο στον πειρασμό και στις αμαρτίες. Και μαζί της, και ο Αδάμ. Και ο Θεός δεν καθυστερεί να αποκαλύψει την παρουσία Του. Ο Ίδιος πλησιάζει. Παρών. Ορατός.

«Αδάμ, Αδάμ, πού είσαι;»

Μια τόσο τρυφερή φωνή δεν είχε ακουστεί ποτέ πριν. Ήταν η πιο γλυκιά που είχε αντηχήσει ποτέ σε όλες τις ημέρες στον Παράδεισο. Κι όμως φοβάται.

«Άκουσα τη φωνή Σου. Ταράχτηκα, γιατί είδα ότι είμαι γυμνός».

Ταράχτηκε μπροστά στη χαρά του, μπροστά στο φως του, μπροστά στη ζωή του. Η πρώτη αμαρτία της ανθρώπινης φυλής έλαβε χώρα αμέσως μόλις ο Θεός είχε απομακρυνθεί λίγο. Τα βήματά Του δεν είχαν ακόμη σβήσει, και η αμαρτία είχε συντελεστεί.

Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ.