Την τριακοστή ημέρα του ιδίου μηνός εορτάζουμε την μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου ΙΑΚΩΒΟΥ, αδελφού Ιωάννη του Θεολόγου.

Την τριακοστή ημέρα του ιδίου μηνός εορτάζουμε την μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου ΙΑΚΩΒΟΥ, αδελφού Ιωάννη του Θεολόγου.

Αυτός ήταν γιος του Ζεβεδαίου και αδελφός του Ιωάννη του Θεολόγου. Μετά το κάλεσμα του Ανδρέα και του Πέτρου, προσκλήθηκε από τον ίδιο τον Κύριο στη μαθητεία, μαζί με τον αδελφό του Ιωάννη. Έτσι, αυτοί αμέσως άφησαν τον πατέρα τους, το πλοίο τους και γενικά όλα όσα είχαν, και ακολούθησαν τον Χριστό. Τόσο πολύ τους αγάπησε ο Δεσπότης Χριστός, ώστε στον έναν αδελφό, τον Ιωάννη, έδωσε το στήθος του για να ανακλιθεί επάνω του. Στον άλλον αδελφό, δηλαδή αυτόν τον θείο Ιάκωβο, έδωσε την τιμή να πιει το ποτήρι του θανάτου που ήπιε και ο ίδιος. Αλλά και αυτοί, αντίστοιχα, τόσο πολύ αγάπησαν τον Κύριο και έδειξαν τόσο ζήλο για Αυτόν οι μακάριοι, ώστε θέλησαν να κατεβάσουν φωτιά από τον Ουρανό και να κατακάψουν τους Σαμαρείτες, επειδή δεν πίστεψαν ούτε Τον δέχθηκαν (Λουκάς θ΄, 54). Και ίσως αυτό θα έκαναν, αν ο Χριστός, η ίδια η αγαθότητα, δεν τους εμπόδιζε. Για αυτούς λοιπόν τους λόγους, ο Κύριος έπαιρνε πάντοτε μαζί Του με ιδιαίτερο τρόπο, και στις προσευχές και στις άλλες θεϊκές ενέργειές Του, αυτούς τους δύο Αποστόλους μαζί με τον Κορυφαίο Πέτρο, μυώντας τους και αποκαλύπτοντας τους τα υψηλότερα και μυστικότερα δόγματα. Αυτόν τον μακάριο Ιάκωβο, μη υποφέροντας ο Ηρώδης (ο Αγρίππας δηλαδή, ο γιος του Αριστοβούλου, του οποίου θείος ήταν ο Ηρώδης που θανάτωσε τον Πρόδρομο) να τον βλέπει να μιλάει με παρρησία και να διδάσκει το Ευαγγέλιο μετά το Πάθος και το σωτήριο κήρυγμα του Χριστού, τον συνέλαβε και τον θανάτωσε με μαχαίρι (το έτος 44 μ.Χ.). Και έτσι, μετά τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο, έστειλε αυτόν στον Χριστό ως δεύτερο Μάρτυρα, όπως γράφει σχετικά το δωδέκατο κεφάλαιο των Πράξεων.

*

Την ίδια ημέρα μνήμη του Οσίου Κλημεντος, ποιητή των Κανόνων, Μαξίμου μάρτυρος και ανακομιδή λειψάνων Βασιλέως Αμασείας.

*

Και η μνήμη του Αγίου Πατέρα μας Δονάτου, επισκόπου Ευροίας.

Αυτός ο Άγιος Πατέρας μας Δονάτος ήταν Επίσκοπος σε μια πόλη που λεγόταν Ευροία, η οποία βρισκόταν στην Παλαιά Ήπειρο, της οποίας μητρόπολη είναι τα Ιωάννινα, στα χρόνια του Μεγάλου Θεοδοσίου, γύρω στο έτος 385.

Κοντά στην πόλη υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Σωρεία. Εκεί υπήρχε μια πηγή, και όσοι έπιναν από το νερό της πέθαιναν με φοβερό θάνατο. Όταν το έμαθε αυτό ο Άγιος Δονάτος, πήγε στην πηγή μαζί με ιερείς και κληρικούς. Μόλις έφτασε, έγινε δυνατή βροντή και από την πηγή βγήκε ένας θανατηφόρος δράκος.

Ο δράκος πλησίασε τον Άγιο και προσπάθησε να μπλέξει με την ουρά του τα πόδια του γαϊδάρου πάνω στον οποίο καθόταν. Ο Άγιος γύρισε, τον είδε, πήρε το σχοινί με το οποίο χτυπούσε το ζώο και το έριξε πάνω στον δράκο. Μόνο με αυτό τον χτύπησε και του προκάλεσε θανάσιμη πληγή, και ο δράκος πέθανε αμέσως.

Οι χριστιανοί που είδαν το θαύμα μάζεψαν ξύλα, άναψαν φωτιά και έκαψαν το θηρίο. Παρ’ όλα αυτά, κανείς δεν τολμούσε να πιει από το νερό της πηγής. Τότε ο Άγιος προσευχήθηκε, ευλόγησε το νερό, ήπιε πρώτος και είπε και στους άλλους να πιουν. Έτσι όλοι ήπιαν χωρίς φόβο και επέστρεψαν σώοι.

Όταν το έμαθε αυτό ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Μέγας, κάλεσε όλους τους επισκόπους της περιοχής και ρώτησε ποιος είναι ο Δονάτος που σκότωσε τον δράκο και έφερε νερό από τη γη και βροχή από τον ουρανό. Εκείνοι του έδειξαν τον Άγιο. Ο αυτοκράτορας τον υποδέχτηκε με τιμή και τον οδήγησε στη βασίλισσα.

Το βασιλικό ζεύγος έπεσε στα πόδια του και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει τη μοναχοκόρη τους που βασανιζόταν από δαιμόνιο, υποσχόμενοι να του δώσουν τη μισή προίκα της. Ο Άγιος ζήτησε να δει την κόρη, επιτίμησε το δαιμόνιο και το έδιωξε αμέσως.

Ο αυτοκράτορας θέλησε να του δώσει όσα είχε υποσχεθεί, αλλά ο Άγιος δεν τα δέχτηκε. Ζήτησε μόνο έναν τόπο κατάλληλο για να χτίσει εκκλησία, που λεγόταν Ομφάλιος. Ο αυτοκράτορας του τον παραχώρησε με επίσημο έγγραφο.

Ο Άγιος ανέστησε και έναν νεκρό, τον οποίο ένας δανειστής δεν άφηνε να ταφεί αν δεν πληρωνόταν το χρέος του. Ο νεκρός μίλησε με τον δανειστή, το χρέος ακυρώθηκε, και τότε ο Άγιος του είπε να ξανακοιμηθεί μέχρι την κοινή ανάσταση.

Όταν ο Άγιος βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, έγινε μεγάλη ανομβρία. Ο αυτοκράτορας τον παρακάλεσε να προσευχηθεί για βροχή. Ο Άγιος προσευχήθηκε έξω από την πόλη και έπεσε τόσο δυνατή βροχή που έμοιαζε με κατακλυσμό.

Παρά τη δυνατή βροχή, όταν ο Άγιος επέστρεψε, τα ρούχα του ήταν τελείως στεγνά, πράγμα που προκάλεσε θαυμασμό σε όλους.

Ο αυτοκράτορας του έδωσε χρήματα και πολύτιμα αντικείμενα για να χτίσει εκκλησία και τον έστειλε πίσω στον τόπο του. Εκεί ο Άγιος έχτισε τον ναό, ετοίμασε και τον τάφο του και, αφού έφτασε σε βαθιά γεράματα, πέθανε ειρηνικά.

Μερικοί λένε ότι η Σωρεία είναι το σημερινό Σούλι, που έγινε γνωστό για τους γενναίους αγώνες των κατοίκων του, αν και αργότερα καταστράφηκαν. Λέγεται επίσης ότι εκεί βρίσκεται κρυμμένο το λείψανο του Αγίου Δονάτου.

*

Την ιδια ημέρα η αγία νεομάρτυς Αργυρή, αφού ομολόγησε τον Χριστό και βασανίστηκε, τελειώθηκε στην φυλακή ( +1725).

ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

‐----------------

Για την Αγία Αργυρή εδώ: https://www.facebook.com/share/p/18LEgyHrPf/