Ο πατήρ Νικόλαος δεν μου επέβαλε τίποτα.
Έφτασα με έναν άντρα που ασχολούνταν με τον Βουδισμό και ξαφνικά είπα: «Δεν το τρώω αυτό». Παρατήρησα: «Κοίτα πόσο περήφανος είναι...» Αλλά ο ιερέας είπε ήρεμα: «Μην το φας, μην το φας. Απλώς διάβασε το Ευαγγέλιο». Και αυτός ο άντρας άρχισε να διαβάζει το Ευαγγέλιο και μετά εγκατέλειψε όλη του την αίρεση...
Μια Καθολική γυναίκα φτάνει, γονατίζει και σταυρώνεται με πέντε δάχτυλα, και ο πατήρ Νικόλαος λέει τρυφερά: «Με τρία δάχτυλα» και κάνει χειρονομίες. Αλλά δεν άκουσε. Και λέει: «Υπηρέτησα στη Λιθουανία, γνωρίζω μερικούς ιερείς». Δεν είπε τίποτα περισσότερο...
Σε ένα άτομο δίνεται κάτι να δει, αλλά δεν το δέχεται και δεν υπερβαίνει την ανθρώπινη θέληση. Πόσο ασυνεπές είναι αυτό μερικές φορές με αυτό που βλέπουμε! Όταν ένας ιερέας αρχίζει να καταπνίγει τη θέληση ενός ατόμου ή να τον αναγκάζει. Ή ίσως εσύ και εγώ, μαζί με τους γείτονές μας, προσπαθούμε να αποδείξουμε το επιχείρημά μας, να επιμένουμε στο δικό μας, να πείσουμε τους άλλους, αλλά όλα αυτά καταλήγουν εις βάρος μας.
Το να βλέπεις τον Θεό σε ένα άτομο, να βρίσκεις την ηρεμία μέσα σου — αυτό δίνει στο άτομο υποστήριξη και ένα όραμα για το τι είναι η Ορθοδοξία. Η Ορθοδοξία είναι η δύναμη του Θεού, που τελειοποιείται στην αδυναμία.
🖊Από τα απομνημονεύματα του Αρχιερέα Αντρέι Λεμεσόνοκ
Βασισμένο σε υλικό από το obitel-minsk.ru
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου