Αγία Ελισάβετ της Πασαρέα: Βλέποντας την Κόλαση και τον Παράδεισο.

Αγία Ελισάβετ της Πασαρέα: Βλέποντας την Κόλαση και τον Παράδεισο

Η Αγία Ελισάβετ διηγήθηκε στη Μητέρα Πελαγία, ενώ βρισκόταν στον πρώτο χρόνο της στην έρημο, μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής της, η οποία οδήγησε σε μια ριζική αλλαγή.

Η αγία, η οποία ήταν περίπου 25 ετών, βρισκόταν σε υπακοή στον Ρουμανικό Οικισμό στην Ιερουσαλήμ, όταν διαγνώστηκε με προχωρημένο καρκίνο και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση. Οι γιατροί της είπαν ότι είχε ελάχιστες πιθανότητες να ζήσει. Η Μητέρα Ελισάβετ κατακλύστηκε από θλίψη και προσευχήθηκε στη Μητέρα του Θεού και στους αγίους να τη βοηθήσουν.

Μια μοναχή της έδωσε ένα βιβλιαράκι με τον βίο και τον ακαθιστο του Αγίου Ιωάννη Ιακώβου της Νεάμτς και είπε: Προσευχήσου στον Άγιο Ιωάννη Ιακώβ, γιατί είναι ένας μεγάλος βοηθός και ήταν επίσης άρρωστος σε αυτό το νοσοκομείο.

Η Μητέρα Ελισάβετ απέκτησε μεγάλη ελπίδα και προσευχήθηκε έντονα, σχεδόν απεγνωσμένα, για να βοηθήσει και να την θεραπεύσει ο άγιος. Στη συνέχεια, η αγία περιήλθε σε μια κατάσταση παρόμοια με τον κλινικό θάνατο και η ψυχή της έφυγε από το σώμα της.

Η μοναχή Πελαγία αφηγείται: «Οι δαίμονες ήρθαν, απήγαγαν την ψυχή της και την πήραν στην κόλαση. Ο Θεός το επέτρεψε. Είπε ότι την έριξαν στην κόλαση, όπου ένιωσε βασανιστήρια».

«Η μητέρα Ελισάβετ έκλαψε όταν είπε αυτά τα πράγματα. Τον πρώτο χρόνο μετά από αυτό το όραμα, ήταν πολύ τραυματισμένη και βρισκόταν σε μια κατάσταση συνεχούς ταπείνωσης, μέχρι που ένας ιερέας της είπε να αποσπαστεί, ώστε οι εμπειρίες της να μην γίνουν πλέον γνωστές στον έξω κόσμο».

«Μου είπε ότι είδε εκεί, στην κόλαση, ανθρώπους που γνώριζε, ιερείς, επισκόπους και μοναχούς. Και είπε ότι εμείς, οι μοναχοί, οι ιερείς, που ξέραμε, που γνωρίζουμε το θέλημα του Δασκάλου και είμαστε τεμπέληδες για τη σωτηρία μας, έχουμε μεγαλύτερη τιμωρία από εκείνους που δεν γνώριζαν. Είπε ότι δεν πρέπει να λέει τα ονόματα όσων είδε εκεί, μόνο να προσεύχεται γι' αυτούς».

Η Αγία Ελισάβετ προσευχήθηκε απεγνωσμένα στη Μητέρα του Θεού και στον Άγιο Ιωάννη Ιάκωβο να την βγάλουν από εκεί, και ήρθαν και επέπληξαν τους δαίμονες, επειδή είχαν απαγάγει μια ψυχή που δεν είχε κριθεί.

Η Μητέρα Πελαγία συνεχίζει: «Αλλά ο Θεός το επέτρεψε αυτό. Γιατί ο διάβολος δεν κάνει τίποτα χωρίς την άδεια του Θεού. Πολλοί άγιοι έχουν νιώσει και τον παράδεισο και την κόλαση. Δεν μπορούν όλοι να το αντέξουν αυτό, αλλά οι μεγάλοι άγιοι έχουν βιώσει και τον παράδεισο και την κόλαση».

Και η Αγία Ελισάβετ, ως κάποια που επιθυμούσε από την παιδική ηλικία να ακολουθήσει τους αγίους των οποίων τους ζωές διάβαζε, είχε αυτή την εμπειρία.

«Η Μητέρα του Θεού αναχώρησε, και ο Άγιος Ιωάννης την οδήγησε και της έδειξε τις ομορφιές του Ουρανού. Η μητέρα διηγήθηκε την ιστορία για το πώς πέρασε μέσα από ένα χωράφι με πράσινο και λουλούδια τόσο υπέροχα που όταν τα άγγιζε, κάθε φύλλο χόρτου ή λουλουδιού είχε μια διαφορετική ουράνια αρμονία... ήχους και ουράνιες αρμονίες που δεν μπορούν να περιγραφούν με λόγια. Όταν το είπε αυτό, φάνηκε σαν να φωτίστηκε το πρόσωπό της».

«Συνάντησε ομάδες αγίων που τους υποκλίνονταν, και αυτοί, με τη σειρά τους, υποκλίνονταν. Στη συνέχεια, έφτασαν σε ένα παλάτι, όπου υπήρχαν πολλά σκαλοπάτια που σχηματίζονταν από αγγελικές δυνάμεις που έσκυβαν τα κεφάλια τους στη θέα τους».

«Δεν μου είπε αν είδε τον Σωτήρα, μου είπε μόνο ότι άκουσε μια φωνή σαν βροντή, να έρχεται από ψηλά: Δεν είναι άξια να εισέλθει εδώ· πάρε την πίσω στη γη, για να μετανοήσει, γιατί δεν είναι έτοιμη».

«Προσκύνησαν και βγήκαν. Ο Άγιος Ιωάννης Ιάκωβος της είπε: Ο Θεός σου έδωσε περισσότερα χρόνια μετάνοιας, για να ακολουθήσεις τη ζωή που ακολούθησα σιωπηλά».

«Έτσι, η μητέρα είχε την εντολή της σιωπής από τον Θεό μέσω του Αγίου Ιωάννη Ιακώβου. Δεν πήγε από μόνη της και ούτε καν με την ανθρώπινη εντολή, αλλά με τη θεϊκή εντολή».

Μετά από αυτό, επέστρεψε στο σώμα της, το οποίο κοίταζε από έξω και στο οποίο δεν ήθελε πλέον να εισέλθει αφού είχε νιώσει την παρηγοριά του Ουρανού.

«Όταν ξύπνησε, ένιωσε δυνατή, ότι δεν ήταν πλέον άρρωστη. Σηκώθηκε αμέσως από το κρεβάτι και άρχισε να κλαίει και να κάνει μετάνοιες».

Οι μοναχές που τη φρόντιζαν προσπάθησαν να την σταματήσουν, αλλά η Αγία Ελισάβετ είπε ότι ο Άγιος Ιωάννης Ιάκωβος την είχε θεραπεύσει και ότι ένιωθε καλά. Άρχισε να λέει ότι έπρεπε να μετανοήσει, και οι άλλοι νόμιζαν ότι ήταν τρελή λόγω της ασθένειάς της. Μόνο μία μοναχή την καταλάβαινε και ήταν μαζί της.

Ολόκληρη η συνέντευξη: https://tinyurl.com/mrheruxx