«Μία φιλόλογος συνάδελφος δήλωνε ἄθεη και τῆς μιλοῦσε ἀπαξιωτικά [τῆς μετέπειτα Γερόντισσας Φωτεινῆς τῆς Ἱ. Μονῆς Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου Λεβαδείας]. Μοῦ ἔλεγε ἡ Γερόντισσα:
—Αὐτή δέν μέ χωνεύει καθόλου, δέν θέλει νά μέ βλέπη... ἀλλά θά τήν κανονίσω ἐγώ.
-Τί θά τῆς κάνεις;, τή ρώτησα.
Θά κάνω περισσότερη προσευχή γι᾽ αὐτήν,
ἀπάντησε.
Αργότερα ἡ συνάδελφος αὐτή ἔφυγε ἀπ' τήν Ἔδεσσα, χώρισε καί περνοῦσε δύσκολα. Ἡ Γερόντισσα τό ἔμαθε, ἐπεδίωξε νά ἐπικοινωνήση μαζί της καί τήν παρηγόρησε. Ἐκείνη συγκινήθηκε καί ἀνταποκρίθηκε»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου