Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Μία παλιά ἑβραϊκή ἱστορία λέει γιά ἕνα ραββίνο ποὺ περιόδευε τήν ὕπαιθρο μέ μοναδική συντροφιά τό γέρικο μουλάρι του .



 «Μία παλιά ἑβραϊκή ἱστορία λέει γιά ἕνα ραββίνο ποὺ περιόδευε τήν ὕπαιθρο μέ μοναδική συντροφιά τό γέρικο μουλάρι του .


Κι ἕνα κόκορα νά τόν ξυπνάη τὸ πρωῖ. 

Ἕνα βραδάκυ ζήτησε, κατάλυμα σ᾿ ἕνα χωριό, ἀλλά τοῦ ἀρνήθηκαν τή φιλοξενία τους. Λίγο πιό ἔξω βρῆκε µία σπηλιά καὶ ἑτοιμάστηκε νά περάση ἐκεῖ τή νύχτα του. Ἄναψε ἕνα κερί νά µελετήση τίς Γραφές, ἀλλά ὁ ἀέρας' τοῦ τό ἔσβησε.

 Ἐπιπλέον, µέσα στή νύχτα ἕνας λύκος τοῦ ἔφαγε τόν κὀκορα κι ἕνα λιοντάρι κατασπάραξε τό µουλάρι του. Πέρασε τή νύχτα του ἄυπνος. Τό πρωϊ πῆγε στὀ Χωριό ν΄ ἀγοράση ἕνα γάϊδαρο ἢ ἕνα μουλάρι. Βρῆκε τό Χωριό ἔρημο καί τούς κατοίκους του σκοτωµένους. Τή νύχτα εἶχαν ἐπιτεθῆ ληστές στό χωριό. 

Τότε σκέφτηκε; "Ἂν οἱ ἄνθρωποι μέ εἶχαν δεχτῆ, τώρα θά ἤμουν σκοτωµένος. Καὶ ἄν τό μουλάρι µου κι ὁ κόκορας ζοῦσαν, τὀτε ὁ θόρυβος κι ἣ παρουσία τους θά µέ μαρτυροῦσαν. Ὁ Θεός ὑπῆρξε καλός μαζί µου, ἐνῶ ἐγώ νόμιζα ὅτι μοῦ φερόταν σκληρά!”».


Δεν υπάρχουν σχόλια: