Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΝΩΕ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ.



Διαβάζουμε: «Ἄξιο ἰδιαιτέρας προσοχῆς εἶναι ὃτι ἡ Γένεσι μᾶς δίνει τὴν ἀκριβῆ ἡμερομηνία, κατά τὴν ὁποία ἡ Κιβωτός στάθηκε γιὰ πρὠτη φορά ἐπί στερεοῦ ἐδάφους (4, 4). Ποιός θά τολμοῦσε νἀ καθορίση  ἀκριβῶς μία τέτοια ἡμερομηνία, ἄν δέν εἶχε ρητή διαταγή πρός αὐτό; 

Πουθενά στη Γραφή δεν βρίσκουμε κάποια νύξι ὅτι αὐτή ἡ ἡμερομηνία ἔχει κάποια ίδιατερη σημασία· ἄν, ὅμως, ἐρευνήσουμε προσεκτικότερα, θὰ βρεθοῦμε πρό τοῦ καταπληκτικού γεγονότος ὅτι ἡ 17η μέρα, κατά τήν ὁποία ή Κιβωτός στάθηκε ἐπί στερεοῦ ἐδάφους εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἡμέρα κατά τήν ὁποία ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν. 


Ἄν δέ λάβουμε υπόψιν τήν Α' Πέτρου (3, 18- 22), θά δοῦμε ὅτι ἡ Ἀνάστασι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως αὐτή συμβολίζεται διά τοῦ βαπτίσματος (Ρμ 6, 4), καί ἡ κλῆσι στή νέα ἐν Αὐτῷ ζωή, προφητεύεται διά τῆς προσαράξεως τῆς Κιβωτοῦ ἐπί μιᾶς "νέας" ἄς τό ποῦμε ἔτσι γῆς καί τῶν ἐντελῶς νέων συνθηκῶν τῆς ζωῆς τοῦ Νῶε καί τῆς οἰκογενείας του.


Τό Ἰουδαϊκό ἔτος ἄρχιζε ἀρχικά μέ τό μῆνα Τισρί, ὁ δέ ἕβδομος μήνας ὀνομαζόταν Αβίβ. Μετά τήν ἔξοδο, ὅμως, τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπό τήν Αἴγυπτο, ἡ ὁποία συντελέσθηκε κατά τό μῆνα Ἀβίβ, ὁ μήνας αὐτός ἀπό ἕβδομος ἔγινε πρῶτος, εἰς ἀνάμνησι τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπ' τό ζυγό τῶν Φαραώ (Εξ 12, 1, 2. 23, 15). 


Τή 14η μέρα τοῦ μηνός αὐτοῦ ἐσφάζετο κατ᾽ ἔτος ὁ Πασχάλιος Ἀμνός (ὁ τύπος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Ἀμνοῦ τοῦ Θεοῦ) (Έξ 12, 6), γνωρίζουμε δέ ἀπό τήν Κ. Διαθήκη ὅτι κατ' αὐτήν ἀκριβῶς τήν ἡμέρα σταυρώθηκε ὁ Ἰησοῦς Χριστός.
Ἡ Ἰουδαϊκή μέρα ἄρχιζε καί τελείωνε πάντοτε στις 6 μ.μ. καί οἱ Γραφές μᾶς πληροφοροῦν ὅτι ὁ Χριστός καί οἱ μαθητές του κάθησαν στον Πασχαλινό Δεῖπνο ἀμέσως ὅταν ἔφθασε αὐτή ἡ ὥρα (Μθ 26, 20. Μρ14, 16, 17. Λκ 22, 14), δηλαδή, ἀμέσως μετά την ἕκτη ἀπογευματινή τῆς προηγουμένης τοῦ Πάσχα (δηλαδή, τῆς 14ης). 

Μαθαίνουμε δέ ἀπ' τό 18ο κεφάλαιο τοῦ Ἰωάννου ὅτι οἱ ἀρχιερεῖς δέν εἰσῆλθαν στο πραιτώριο τοῦ Πιλάτου "γιά νά μή μιανθοῦν, ἀλλά γιὰ νὰ φᾶνε τό Πάσχα", ἀπ' τό ὁποῖο συνάγουμε ὅτι ἡ δίκη τοῦ Ἰησοῦ ἔλαβε χώρα νωρίς τήν ἡμέρα τοῦ Πάσχα, ἡ δέ σταύρωσι κατά τό διάστημα τῆς ἴδιας μέρας, δηλαδή, τῆς 14ης τοῦ μηνός Ἀβίβ, ἡ Ἀνάστασι δέ μετά ἀπό τρεῖς μέρες, δηλαδή, τή 17η τοῦ ἴδιου μῆνα, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἡμέρα, κατά τήν ὁποία ὁ Νῶε καί ἡ οἰκογένειά του ἀφῆσαν τά νερά, πού συμβολίζουν τό θάνατο, καί πάτησαν ἐπί στερεοῦ ἐδάφους, γιά νά ἀρχίσουν νέα ζωή πάνω σέ νέα γῆ. Καί ἔγινε ὁ Νῶε κατά τήν ἡμέρα αυτή, ὑπό φυσική ἔννοια ὅπως ὁ Χριστός κατά τήν ἀνάστασί Του ὑπό πνευματική— ὁ Ἀρχηγός μιᾶς Νέας Κτίσεως.
Εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον καί στόν πλέον ὑπερβολικό ἀπ᾿ τούς "κριτικούς" νά ἀρνηθῆ ὅτι ἡ Γένεσι καί ἡ Ἔξοδος γράφθηκαν τουλάχιστον κατά μερικά ἑκατοντάδες χρόνια πρίν ἀπ' τό θάνατο καί τήν Ἀνάστασι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καί κανείς, βεβαίως, δέν μπορεῖ νά ὑποχρεώση τούς φίλους μας "κριτικούς” νά παραδεχθοῦν ὅτι ὁ Χριστός πέθανε καί ἀνέστη κατά τις συγκεκριμένες αυτές μέρες, διότι ἔτσι θά ἀναγκάζονταν νά ἀναγνωρίσουν τή θεότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τή θεία προέλευσι τῶν βιβλίων τοῦ Μωυσῆ.

 Πῶς, ὅμως, νά ἐξηγήσουμε ἐμεῖς αὐτή τή θαυμαστή προεικόνισι τοῦ προσώπου Του στα βιβλία του Μωυσή,αν όχι διά τής αποδοχής τής θεοπνευστίας των τελευταίων αυτών;"

Βιβλιογραφία..  Αρχιμανδρίτη Ιωάννης Κωστώφ. 
ΧΡΙΣΤΌΣ ΥΠΕΡ ΟΎ ΤΟ ΠΑΣΧΕΙΝ ΠΆΣΧΑ.
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΆΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΎ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΉΣ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: