Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026
Νέα έκδοση.
🌍 Πώς ήταν ο κόσμος πριν από την έλευση του Χριστού;
✨ Τι πίστευαν οι αρχαίοι λαοί για τον Θεό; Τι προσδοκούσαν από το θείο και πώς φαντάζονταν την παρουσία Του στον κόσμο;
📖 Ένα σπουδαίο έργο, με την επιμέλεια του Ιερού Κελλίου Αγίου Νικολάου Μπουραζέρη, μας προσκαλεί σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στην ιστορία, τις θρησκευτικές παραδόσεις και τις πνευματικές αναζητήσεις των λαών πριν από την Ενανθρώπηση του Χριστού.
🔎 Μέσα από τις σελίδες του ανακαλύπτουμε:
🏛️ Τι πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι.
🌏 Ποιες ήταν οι θρησκευτικές αντιλήψεις και προσδοκίες των Κινέζων.
🌿 Πώς αντιλαμβάνονταν το θείο οι Κέλτες και οι ιθαγενείς της Αμερικής.
✝️ Πώς αναζητούσαν οι διαφορετικοί πολιτισμοί την αλήθεια και ποια θέση είχε στη ζωή τους η προσδοκία της θείας παρουσίας.
📜 Μια μοναδική συλλογή ιστορικών κειμένων, πολύτιμων πηγών από τις βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους και πλούσιου φωτογραφικού υλικού φωτίζει τις πεποιθήσεις, τις τελετουργίες και τις πνευματικές αναζητήσεις των αρχαίων λαών.
✨ Ένα βιβλίο που μας ταξιδεύει στον κόσμο πριν από τον Χριστό και μας αποκαλύπτει τη διαχρονική αναζήτηση του ανθρώπου για τον Θεό.
«Ὁ Θωμᾶς γιά νά πιστέψη στήν Ἀνάστασι, ζήτησε να δῆ κατά πρώτο λόγο τα χέρια τοῦ Χριστοῦ. “Ἐάν μή ἴδω ἐν ταῖς χερσίν αὐτοῦ τόν τύπον τῶν ἥλων...".
«Ὁ Θωμᾶς γιά νά πιστέψη στήν Ἀνάστασι, ζήτησε να δῆ κατά πρώτο λόγο τα χέρια τοῦ Χριστοῦ. “Ἐάν μή ἴδω ἐν ταῖς χερσίν αὐτοῦ τόν τύπον τῶν ἥλων...".
Τό ἴδιο ζητᾶ καί σήμερα ὁ κόσμος ἀπό τούς όπαδούς τοῦ Χριστοῦ. Θέλει νά δῆ τά χέρια τους. Ἄν εἶναι καθαρά στις δοσοληψίες τους. Φιλάνθρωπα στις πράξεις τους. Εὐγενικά στις εκδηλώσεις τους, Ἂν εἶναι χέρια σφραγισμένα μέ τούς τύπους τῶν ἥλων τῆς σταυρωμένης Αγάπης,
Εἶναι τα μόνα χέρια, πού μπορούν να διαλύσουν τὴν ἀπιστία που πολιορκεῖ τή σύγχρονη κοινωνία καὶ νὰ ἑλκύσουν ψυχές στο Χριστό»
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026.
Την Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου, είναι η εορτή [ημέρα μνήμης] του Γέροντα Γρηγορίου. Προσευχήσου στον Θεό για εμάς!
Στη Μονή Δοχειαρίου υπάρχει ένας αγιογράφος, ο οποίος ζει στον κόσμο, αλλά έρχεται κατά διαστήματα στο μοναστήρι για να βοηθήσει στην αποκατάσταση και την αγιογράφηση εικόνων. Παλαιότερα ήταν ένας κοσμικός καλλιτέχνης, που ζούσε μια μποέμικη ζωή —νυχτερινά κέντρα, γυναίκες, ποτό και τα συναφή. Αφού γνώρισε τον Γέροντα Γρηγόριο (ο όρος «Γέροντας» αποτελεί προσφώνηση σεβασμού προς τον Ηγούμενο μιας μονής), άρχισε σταδιακά να αλλάζει και να αποβάλλει τα διάφορα πάθη του. Είναι αξιοσημείωτο, ωστόσο, ότι εξακολουθεί να καπνίζει. Η Ελλάδα είναι μια χώρα με πολύ υψηλό ποσοστό καπνιστών· πάνω από το 90% του ανδρικού πληθυσμού καπνίζει, ενώ και πολλές γυναίκες έχουν αυτή τη συνήθεια. Ακόμη και ιερείς καπνίζουν συχνά —μερικές φορές μάλιστα και σε δημόσιους χώρους. Όταν άνθρωποι από τον δικό μας κύκλο τούς κάνουν παρατήρηση γι’ αυτό, εκείνοι απαντούν: «Εσείς, πάλι, πίνετε. Τι είναι άραγε χειρότερο;». Αναρωτιέται κανείς: τι *είναι* τελικά χειρότερο; Αν και το κάπνισμα αποτελεί όντως πάθος, δεν θολώνει τον νου ούτε ωθεί τον άνθρωπο σε πράξεις εντελώς ανόητες ή εξευτελιστικές για την ανθρώπινη φύση.
Αυτός ο καλλιτέχνης, λοιπόν, εξακολουθεί να καπνίζει. Κάποιοι τον ρωτούν: «Πώς είναι δυνατόν να καπνίζεις; Είσαι πνευματικό τέκνο ενός Γέροντα που τηρεί αρκετά αυστηρή στάση απέναντι στο κάπνισμα». Εκείνος εξηγεί: «Πήγα στον Γέροντα και του είπα: "Κοιτάξτε, δεν πηγαίνω πια σε νυχτερινά κέντρα, δεν πίνω, περνώ τον μισό χρόνο στο Άγιον Όρος αγιογραφώντας και έχω αφήσει πίσω τις παλιές μου σχέσεις. Δεν θα μπορούσατε τουλάχιστον να μου επιτρέψετε να συνεχίσω να καπνίζω;"». Ο πατήρ Γρηγόριος απάντησε: «Ε, εντάξει... ας μείνει αυτό για την ώρα».
Κάποτε, ενώ βρισκόταν στην Αθήνα, ο καλλιτέχνης καθόταν και ζωγράφιζε το βράδυ, όταν άρχισαν να αναδύονται μνήμες από την προηγούμενη ζωή του. Ξαφνικά, μια παλιά του σύντροφος —την οποία είχε αφήσει πίσω όταν άρχισε να ασπάζεται τη ζωή της Εκκλησίας— τηλεφωνεί και λέει: «Αχ, νιώθω τόσο άσχημα, τόσο ανυπόφορα. Έλα να με δεις... υποφέρω», και τα παρόμοια. Εκείνος νιώθει έτοιμος να ετοιμαστεί και να πάει κοντά της, με όλες τις συνέπειες που θα συνεπαγόταν κάτι τέτοιο. Σηκώνεται και αρχίζει να ντύνεται — και ακριβώς εκείνη τη στιγμή, χτυπάει το σταθερό τηλέφωνο. Ο καλλιτέχνης σηκώνει το ακουστικό και στην άλλη άκρη της γραμμής είναι ο Γέροντας [Γέροντας Γρηγόριος]. Ρωτάει: «Πού πας;». Ο άντρας αρχίζει να ψελλίζει κάτι, αλλά ο πατήρ Γρηγόριος του λέει: «Κλείδωσε την πόρτα, βάλε το κλειδί κάτω από το μαξιλάρι σου και πήγαινε να κοιμηθείς». Και με αυτά τα λόγια, κλείνει το τηλέφωνο.
Μπορείτε να φανταστείτε πόσο βαθιά αγαπά αυτός ο Γέροντας τα πνευματικά του παιδιά — μια αγάπη για χάρη της οποίας ο Κύριος του χαρίζει τόσο βαθιά διορατικότητα;
---
Την Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου, είναι η εορτή [ημέρα μνήμης] του Γέροντα Γρηγορίου.
Προσευχήσου στον Θεό για εμάς!
Ένας χριστιανός δέχθηκε κάποτε τό ἑξῆς πείραγμα ἀπό ἕνα ἄθεο γνωστό του.
«Ένας χριστιανός δέχθηκε κάποτε τό ἑξῆς πείραγμα ἀπό ἕνα ἄθεο γνωστό του.
-Τί θά ἔλεγες, ἄν, πεθαίνοντας, ἀνακάλυπτες ὅτι δέν ὑπάρχει οὐρανός χαρᾶς καί αἰωνίου ζωῆς;
Απλούστατα, τοῦ ἀπάντησε ἐκεῖνος, θά ἔλεγα πώς δέν ἔχασα τίποτε πιστεύοντάς το, διότι στό με ταξύ ἀπόλαυσα τή γλυκειά ἐλπίδα μιᾶς τέτοιας πατρίδος. Όμως, θέλω κι ἐγώ νά σέ ρωτήσω κάτι. Τί θά ἔλεγες ἐσύ, ἄν, πεθαίνοντας ανακάλυπτες πώς ὑπάρχει κόλασι;
Ὁ φίλος ἀποσβολώθηκε ἀπό τό φόβο, διότι δέν θά ἦταν καί λίγο αὐτό!»
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026.
Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026
Σημειώνει ὁ Κων/νος Κούρκουλας:
Σημειώνει ὁ Κων/νος Κούρκουλας:
«Ἡ ἄλλη ζωή, δέν εἶναι παρά ὁ ἀντίλαλος τῆς παρούσας.
Ἐάν ἡ ἐδῶ πῆ "καλῶς" και ἡ πέραν τοῦ τάφου θά ἀπαντήση καλῶς!
Καὶ ἄν ἡ παρούσα κραυγάση "οὐρανό", ἡ ἠχώ θά απαντήση "ουρανό".
Ἀλλά ἐάν ἡ ζωή ἐδῶ φωνάζη κόλασι, τί ἄλλο θά ἐπαναλάβη ὁ ἀντίλαλος παρά "κόλασι".
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026.
ΕΊΠΕ ΓΕΡΩΝ.
«Τό ἄνθος δέν παύει νά χύνη τήν ὀσμή του εἴτε τό προσφέρει τό ἁγνό χέρι ἑνός παιδιοῦ, εἴτε τό ρυπαρό ἑνός δολοφόνου, ἔτσι καί τά μυστήρια δένχάνουν τήν ἀποτελεσματικότητά τους ἄν τελοῦνται ἀπό ἄξιο ἢ ἀνάξιο ἱερέα»
Ἔγραφε ὁ Βασ. Μουστάκης:
Ἔγραφε ὁ Βασ. Μουστάκης: «Λίγα λόγια πρός τούς ἀπίστους: "Ό,τι κι ἂν κάνετε, ὅπου κι ἂν στραφῆτε, δέν μπορεῖτε νὰ ἀποφύγετε τό Θεό. Ἂν ἀγαπᾶτε τούς φτωχούς, ἀγαπᾶτε Αὐτόν. Ἂν ποθῆτε τήν ἠθική, ποθεῖτε Αυτόν. Ἄν λατρεύετε τόν ἄνθρωπο, λατρεύετε τή σκιώδη εἰκόνα Ἐκείνου. Νομίζετε ὅτι ἀρνεῖσθε τό Θεό, ἀλλά δέν ἀρνεῖσθε παρά μία ἐλλιπῆ καί θολή ἔννοια περί Θεοῦ. Μία παραχάραξι τοῦ Θεοῦ.
Ζητᾶτε κάτι εὐγενές, υψηλό. Ἄρα ζητᾶτε τό Θεό.
Ἡ ἐλευθερία, ἡ δικαιοσύνη, ἡ ἀγάπη, τίς ὁποῖες λέτε ὅτι ζητᾶτε, εἶναι ὁ Θεός τόν Ὁποῖο ἐγκαταλείψατε, ἀλλά πού ὁ Ἴδιος δέν σᾶς ἐγκαταλείπει ποτέ"»
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026.
Προσεύχεται ὁ Ἀλ. Τσιριντάνης:
%20(2).JPG)
Προσεύχεται ὁ Ἀλ. Τσιριντάνης: «Ως τώρα, Κύριε, στή ζωή μου τά ἔκανα θάλασσα! Ἀλλά ξέρω ὅτι αὐτή εἶναι ἡ δουλειά Σου. Νά κάνης τή θάλασσα στεριά. Πάρε, λοιπόν, καί τή ζωή μου νά τήν κάνης στεριά, ὥστε νά περάση ἀπό ἐπάνω μου τό ὄχημα τῆς βασιλείας Σου.
Ὁ πόθος τῆς ψυχῆς μου εἶναι ἕνας. Ἄχ, καί νά ἐρχόταν ἡ βασιλεία Σου κάποτε ἐδῶ πέρα! Ἔστω καί σάν ὄνειρο τό λέω, ἔστω καί σαν χίμαιρα. Αλλά τό λέω καί σάν πόθο. Χιμαιρικό πόθο, ἀλλά πόθο. Ἄχ, νά ἔλθη καί ἡ βασιλεία σου!
Καί ἡ ζωή μου ἕνα νόημα ἔχει. Νά μποροῦσε νά χρησίμευε ὥστε νά ἔκανε ἕνα βηματάκι ἡ βασιλεία Σου πιό κοντά πρός τά ἐδῶ. Αὐτός, Κύριε, εἶναι ὁ μοναδικός μου πόθος».
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026.
Η Τριλογία του Γολγοθᾶ συνεχίζεται πάνω στην πανανθρώπινη σκηνή.
«Η Τριλογία του Γολγοθᾶ συνεχίζεται πάνω στην πανανθρώπινη σκηνή. Διότι, γύρω ἀπό το Χριστό, στις μορφές τῶν δύο ληστῶν, πού σταυρώθηκαν μαζί Του, συνυφαίνεται μέ τό δικό Του, και το δικό μας δράμα, Δέν ὑπάρχει κανένας, πού νά μήν εἶναι σταυρωμένος πλάι Του, Ἄλλος στα δεξιά κι ἄλλος στὰ ἀριστερά Του.
Ἄλλος πού θά ύβριξη και ἄλλος πού θά δέεται. Καί ἀπ' τό μεσαῖο Σταυρό πάντοτε θά ἀκούεται ἕνα "Τετέλεσται”.
Γιά ἄλλους ὅτι “τετέλεσται" ἡ ἀπώλεια και ἄλλους ὅτι “τετέλεσται" ἡ σωτηρία. "Σήμερον μετ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ Παραδείσῳ».
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026.
Διηγούνται γιά τό Γάλλο γερουσιαστή Renaud τό ἀκόλουθο ἀνέκδοτο.
«Διηγούνται γιά τό Γάλλο γερουσιαστή Renaud τό ἀκόλουθο ἀνέκδοτο. Ὅταν γιά πρώτη φορά βρέθηκε ἀπ' τά Πυρηναῖα στο Παρίσι, ὡς γερουσιαστής, νοίκιασε μερικά δωμάτια σ᾿ ἕνα ξενοδοχεῖο καί πλήρωσε προκαταβολικῶς ἕνα μῆνα, 150 φράγκα. Ο ξενοδόχος τον ρώτησε ἂν θέλη ἀπόδειξι.
Ὁ Renaud ἀπάντησε:
—Ὄχι, δέν χρειάζεται. Ὁ Θεός μᾶς βλέπει.
—Πιστεύετε στο Θεό;, ρώτησε ὁ ξενοδόχος.
Ἀσφαλῶς καί ἐσεῖς;
—Ὄχι, κύριε, ἐγώ δέν πιστεύω.
—Τότε, εἶπε ὁ γερουσιαστής, δώσετέ μου γρήγορα μία ἀπόδειξι».
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026.
Τονίζει ὁ ἀείμνηστος Αλ. Τσιριντάνης:
Τονίζει ὁ ἀείμνηστος Αλ. Τσιριντάνης:
«Στὴν ἐποχή μας παρατηρεῖται μία διάσπασι ἀπειλητική. Ἡ διάσπασι μεταξύ Δυνάμεως και Ἀγάπης.
Ὅσοι διαθέτουν Δύναμι δέν ἔχουν Ἀγάπη. Και ὅσοι ἔχουν Αγάπη δέν διαθέτουν Δύναμι.
Ἔργο τῶν χριστιανῶν εἶναι νά βροῦν τρόπους ὥστε νά συνενώσουν τά διεστῶτα καί νά καταστήσουν τή μὲν Ἀγάπη δυναμική τή δέ Δύναμι ἀγαθοποιό».
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026.
Μέσα στόν ἐπίλογο αὐτό κινοῦνται δύο μορφές. Δύο ἄνθρωποι πού τά βάθη τους τά ἀναμοχλεύει μιά βαθειά ἀνησυχία. Εἶναι ὁ Ἰούδας καί ὁ Ἰωσήφ.
«Μέσα στόν ἐπίλογο αὐτό κινοῦνται δύο μορφές. Δύο ἄνθρωποι πού τά βάθη τους τά ἀναμοχλεύει μιά βαθειά ἀνησυχία. Εἶναι ὁ Ἰούδας καί ὁ Ἰωσήφ.
Στόν πρῶτο ἡ συνείδησι βοᾶ καί ἐλέγχει.
Στόν ἄλλο προστάζει καί καθοδηγεῖ.
Ὁ Μαθητής κατηφορίζει τρικλίζοντας τόν ὀλέθριο κατήφορο τόν ὁποῖο ἄνοιξε μπροστά του ἡ προδοσία.
Ὁ Βουλευτής, ἀνεβαίνει θριαμβευτικά στο προσκήνιο τῆς Ἱστορίας σάν μία ἀπό τίς ὑπέροχες μορφές τοῦ θείου δράματος.
Καί οἱ δύο κινοῦνται.
Πόσο διαφορετικός εἶναι, ὅμως, ὁ δρόμος τόν ὁποῖο ἀκολουθεῖ ὁ καθένας τους!
Ὁ Ἰούδας εἶχε τρέξει στο συνέδριο γιά νά πετάξη τά ἀργύρια τῆς προδοσίας καί νά φωνάξη "ήμαρτον, παραδούς αἷμα ἀθῶον".
Ὁ Ἰωσήφ ἀνεβαίνει θαρραλέα τά σκαλοπάτια τοῦ Πραιτωρίου γιά νά ζητήση τό πεφιλημένο σῶμα τοῦ Διδασκάλου. "Τολμήσας εἰσῆλθε πρός Πιλᾶτον καί ᾐτήσατο τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ”.
Καί τῶν δύο τή φαντασία τήν πολιόρκησε ἡ θωριά κάποιου ξύλου. Τό ξύλο τοῦ Σταυροῦ γιά τόν ἕνα, πού κρατᾶ καρφωμένο τό θεῖο Σῶμα.
Το ξύλο τοῦ ὀλέθρου γιά τόν ἄλλο, πού ἀπό τούς κλώνους του κρέμεται τό σχοινί τῆς αὐτοκτονίας.
Ὁ Ἰωσήφ ρίχνει πάνω στο Σταυρό τήν ἄγκυρα τοῦ πανανθρώπινου σεβασμοῦ καί τῆς ἀτομικῆς σωτηρίας του. Ὁ Ἰούδας κρεμᾶ ἐπάνω στη συκιά τό βρόχο τῆς αἰώνιας κατάρας καί τῆς ψυχικῆς του ἀπωλείας. Καί ὅσο οἱ αἰῶνες θά γράφουν τόν ἐπίλογο τοῦ θείου δράματος, μέ ἀνύστακτο μάτι ἡ ἀνθρωπότητα θα παρακολουθῆ τίς κινήσεις τῶν δύο αὐτῶν ἀνθρώπων.
Καί μέ βαθύ σεβασμό θά βλέπη κάτω ἀπό τό Σταυρό τοῦ Χριστοῦ τήν ὑπέροχη μορφή τοῦ εὐσχήμονος βουλευτοῦ, μέ τή σινδόνη τήν καθαρά καί τά ἀρώματα.
Κάτω δέ ἀπό τή συκιά, μέ ἀνατριχίλα θά ἀντικρύζη αἰωρούμενο τό σῶμα τοῦ Προδότη, μέ τή φούχτα πού κράτησε τά ἀργύρια κρουσταλιασμένη.
Εἶναι δύο γιγάντιοι ὁδοδεῖκτες τῆς ἀθλιότητος καί τοῦ μεγαλείου.
Στημένοι στο τέρμα τοῦ θείου δράματος καί στήν ἀρχή τοῦ δρόμου τῆς ζωῆς μας, θα προσημαίνουν πάντα τό τέρμα στό ὁποῖο φέρει ὁ κάθε δρόμος»
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
