Μια μέρα, παιδιά έπαιζαν στον δρόμο κοντά στο σπίτι του πατέρα Γαβριήλ. Είδαν τον γέροντα και άρχισαν να τον γελούν και να τον πειράζουν. Συχνά τους έδινε αφορμή γι' αυτό και μάλιστα χαιρόταν με αυτή τη στάση. Η μικρή μου κόρη, η Έκα, στεκόταν δίπλα στον φράχτη, κοιτάζοντας τον γέροντα με οίκτο. Την πρόσεξε, την κάλεσε και, βάζοντας το χέρι του στο κεφάλι της, την ευλόγησε. Από τότε και στο εξής, η κόρη μου άρχισε να πηγαίνει στην εκκλησία και τώρα είναι ένα βαθιά θρησκευόμενο άτομο.
Το θαυματουργό λάδι από το αναμμένο καντήλι πάνω από τον τάφο του γέροντα με ανακούφισε από τον έντονο πόνο και τον άντρα μου από την παράλυση μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο. Ωστόσο, ο άντρας μου σύντομα άρχισε να παραβιάζει το σχήμα που του είχαν ορίσει οι γιατροί και υπέστη ένα δεύτερο εγκεφαλικό επεισόδιο. Στη συνέχεια, με μετάνοια, δήλωσε ότι ήταν ανάξιος του ελέους του Θεού και της μεσολάβησης του Γέροντα Γαβριήλ. Μετανόησε και ο Κύριος, μέσω των προσευχών του γέροντα, τον έσωσε και αυτή τη φορά από την ασθένειά του. Τώρα αισθάνεται καλά και πηγαίνει στην εκκλησία σχεδόν κάθε μέρα. Χάρη στον γέροντα, η χάρη του Θεού ήρθε στην οικογένειά μας και παραμένει μαζί μας μέχρι σήμερα.
Είμαι βαθιά λυπημένος που δεν βλέπω πλέον αυτόν τον κουρελιασμένο μοναχό στον δρόμο μας. Θρηνώ που δεν εκτίμησα το έλεος του Θεού που μας χάρισε στο πρόσωπο του Γέροντα Γαβριήλ και δεν εκτίμησα τη σχέση μου μαζί του, παρά το γεγονός ότι μέσω των προσευχών του η κόρη μου βρήκε τον Θεό. Έχουμε λάβει πολύ έλεος από τον Κύριο μέσω των προσευχών του. Πάτερ Γαβριήλ, ζητάμε τη συγχώρεση και την ευλογία σας.
Ρουσουντάν Μαμουτσισβίλι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου