Μετεωρίτικοι Στοχασμοί 88

 

"Ἡ Πηγὴ τῆς Ζωῆς"

τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου

Ὁ μικρὸς Ἀλέξανδρος στεκόταν μπροστὰ στὸ ἁγίασμα τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς. Ἡ γιαγιά του γέμισε ἕνα μπουκαλάκι μὲ τὸ νερό.

"Γιαγιά, αὐτὸ τὸ νεράκι δίνει ζωή;" ρώτησε μὲ ἀπορία.

"Ὄχι μόνο αὐτό, παιδί μου," τοῦ εἶπε τρυφερά. "Κάθε λόγος καλοσύνης, κάθε χάδι, κάθε συγχώρεση εἶναι πηγὴ ζωῆς γιὰ τὴν ψυχή."

Ὁ μικρὸς ἔβαλε τὸ χεράκι του στὸ κρύο νερό. "Κι ἐγὼ μπορῶ νὰ γίνω πηγή, γιαγιά;"

"Κάθε φορὰ ποὺ χαμογελᾶς σὲ κάποιον ποὺ πονάει," τοῦ χάϊδεψε τὸ κεφάλι, "γίνεσαι ζωοδόχος πηγή."

Ὁ Ἀλέξανδρος κοίταξε τὸ ἀντικατοπτρισμό του στὸ νερὸ καὶ χαμογέλασε. Σήμερα θὰ ἦταν πηγὴ γιὰ κάποιον.

Ἠθικὸ Δίδαγμα:

Ὅπως ἡ Παναγία εἶναι πηγὴ ζωῆς, ἔτσι κι ἐμεῖς καλούμαστε νὰ γίνουμε πηγὲς χάριτος καὶ ἀγάπης γιὰ τοὺς γύρω μας