Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Η κρίση του κόσμου από τον Υιό του Θεού είναι αυτονόητο ότι δε σημαίνει οπωσδήποτε κατάκριση και καταδίκη. Ο Ίδιος ο Κύριος είπε στο Νικόδημο, «ου γαρ απέστειλεν ο Θεός τον υιόν αυτού εις τον κόσμον ίνα κρίνη τον κόσμον, αλλ’ ίνα σωθή ο κόσμος δι’ αυτού» (Ιω. γ´,17).
Σχετικά είναι και τα παρακάτω αγιογραφικά χωρία:
α) «Και ημείς τεθεάμεθα και μαρτυρούμεν ότι ο πατήρ απέσταλκε τον υιόν σωτήρα του κόσμου» (Α´ Ιω. δ´,14).
β) «ου βραδύνει ο Κύριος της επαγγελίας, ως τινες βραδύτητα ηγούνται, αλλά μακροθυμεί εις ημάς, μη βουλόμενός τινας απολέσθαι, αλλά πάντας εις μετάνοιαν χωρήσαι» (Β´ Πέτρ. γ´,9).
γ) «Ιδού ο παις μου, ον ηρέτισα, ο αγαπητός μου, εις ον ευδόκησεν η ψυχή μου· θήσω το Πνεύμά μου επ’ αυτόν, και κρίσιν τοις έθνεσιν απαγγελεί· ουκ ερίσει ουδέ κραυγάσει ουδέ ακούσει τις εν ταις πλατείαις την φωνήν αυτού. κάλαμον συντετριμμένον ου κατεάξει και λίνον τυφόμενον ου σβέσει, έως αν εκβάλη εις νίκος την κρίσιν· και τω ονόματι αυτού έθνη ελπιούσι» (Ματ. ιβ´,18-21).
Δεν είναι μικρό το παρόν θέμα, γιατί είναι συμπυκνωμένο στα παραπάνω χωρία,
Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου