Ερωτηματικά :Κάποτε είχε επισκεφθεί τόν πατέρα Επιφάνιο ένας άπιστος με τόν όποιο είχε μια συνομιλία .
Ο άνθρωπος αὐτός εἶχε πολλές απορίες πάνω σε πνευματικά θέματα και έψαχνε ἀπαντήσεις.
Ὁ π. Επιφάνιος με πολλή προθυμία, τοῦ ἀπάντησε σ' ὅλες τίς ἀπορίες και μέ ἐπιχειρήματα, μέ παραδείγματα καί ἐπεδίωξε νά τοῦ δείξει το σωστό.
Ὅμως ἐκεῖνος ἐξακολουθοῦσε νά ἔχει τις ενστάσεις ἀμφιβολίες του. Τότε ὁ π. Επιφάνιος τοῦ εἶπε: «Ἄκουσε παιδί μου, ἀξίζει τον κόπο νὰ σοῦ διαβάσω ἕνα ὡραῖο ποίημα τοῦ Κωνσταντίνου Καλλινίκου ἀπό τό βιβλίο του (Δάφναι και Μυρσίναι), που έχει τον τίτλο «Ερωτηματικά».
Καί ὁ Γέροντας άρχισε να διαβάζει:
«Είπα στον Γέροντα ἀσκητὴ τὸν ἑβδομηκοντάρη.
που κυματοῦσε ἡ κόμη του σαν πασχαλιᾶς κλωνάρι:
Πές μου, πατέρα μου
Γιατί, σε τούτη δῶ τὴ σφαίρα
ἀχώριστα περιπατοῦν ἡ νύχτα καί ἡ μέρα;
Γιατί, σαν να 'σαν δίδυμα, φυτρώνουνε ἀντάμα
τ' ἀγκάθι καὶ τὸ λούλουδο, το γέλιο και το κλάμα;
Γιατί στην πιο ελκυστική του δάσους πρασινάδα,
σκορπιοί φωλιάζουν κι όχεντρες και κρύα φαρμακάδα;
Γιατί, προτοῦ τὸ τρυφερό μπουμπούκι ξεπροβάλει
και ξεδιπλώσει μπρὸς στὸ φῶς τὰ ἀμυριστά του κάλλη,
μαῦρο σκουλίκι ἔρχεται, μια μαχαιριά τοῦ δίνει
κι ένα κουρέλι ἄψυχο στην κούνια του τό ἀφήνει;
Γιατί ἀλέτρι καί σπορά και δουλευτάδες θέλει το στάχυ, ὥσπου να γενῆ ψωμάκι και καρβέλι καί κάθε τί ὠφέλιμο κι εὐγενικό και θεῖο πληρώνεται με δάκρυα καί αἵματα στον βίο, ἐνῶ ὁ παρασιτισμός αυτόματα θεριεύει
κι ἡ προστυχιά ὅλη τή γῆ να καταπιῆ γυρεύει;
Τέλος· γιατί εἰς τοῦ παντός τήν τόση ἁρμονία
να χώνεται ἡ σύγχυσις κι ἡ ἀκαταστασία;».
Ἀπάντησεν ὁ ἀσκητής μέ τή βαρειά φωνή του, πρὸς τοὺς οὐρανούς ὑψώνοντας το χέρι το δεξί του
«Ὀπίσω ἀπό τά χρυσά ἐκεῖ ἐπάνω νέφη,
Κεντᾶ ὁ Μεγαλόχαρος ἀτίμητο γκεργκέφι (κέντημα).
Κι ἐφ' ὅσον εἰς τά χαμηλά ἐμεῖς περιπατοῦμεν,
τήν ὄψι τήν ξανάστροφη, παιδί μου θεωροῦμε.
Καί εἶναι ἄρα φυσικό λάθη ὁ νοῦς νά βλέπη,
ἐκεῖ πού νά εὐχαριστῆ καί νά δοξάζη πρέπει.
Περίμενε σάν Χριστιανός νά ἔλθη ἡ ἡμέρα
πού ἡ ψυχή σου φτερωτή θα σχίσει τόν αιθέρα
καί τοῦ Θεοῦ τό κέντημα ἀπ' τήν καλή κοιτάξης
καί τότε... ὅλα σύστημα θά σοῦ φανοῦν καί τάξις».
Καί ὁ π. Ἐπιφάνιος συνέχισε:
Ὁ Χριστός παιδί μου, δέν μᾶς ἐγκατέλειψε ποτέ. Παραμένει μαζί μας μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων. Αὐτό ὅμως θά το καταλάβης μόνο ἄν γίνης συνειδητό μέλος τῆς Ἐκκλησίας του καί συνδεθῆς μέ τά Μυστήριά της. Ὅμως γι' αὐτό, ὅποτε θελήσεις, ἔλα νά τά ξαναποῦμε. Κάθε μέρα παιδί μου, ἐκτός Πέμπτης, 6-8 μ.μ. εἶμαι στούς Τρεῖς Ἱεράρχες, Μενάνδρου 4.
«Εκεί ὁ Γέροντας Ἐπιφάνιος ξεκλείδωνε καρδιές».
Τό περιστατικό αὐτό μᾶς τό εἶχε ἀφηγηθεῖ ὁ π. Επιφάνιος σέ ὁμιλία του. Τό ἐπέλεξα ἀπό τό ἀρχεῖο τοῦ ἀδελφοῦ του Πολυνείκη.
ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ.
ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ- ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.
ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ . ΑΘΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2025
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου