Από τους αετούς στους λογισμούς.
Αφορμή για την ενασχόληση με το παρόν θέμα δίνουν τα λόγια του Κυρίου, «όπου γαρ εάν ή το πτώμα, εκεί συναχθήσονται οι αετοί.» (Ματ. κδ', 28).
Είναι μία διαπίστωση που κάνει ο Ίδιος από τη συμπεριφορά των αρπακτικών ορνέων και ιδιαίτερα των αετών, όταν ανακαλύψουν κάποιο πτώμα ζώου, δηλαδή ότι συγκεντρώνονται γύρω του.
Πώς όμως θα πάμε απ' τους αετούς στους λογισμούς; Ασφαλώς από τη συμπεριφορά των αετών, όταν βρουν πτώμα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Ποιο όμως ή μάλλον τι είναι το πτώμα, που προσελκύει τους λογισμούς;
Είναι η πτώση στην αμαρτία, η παραμονή σ' αυτή, τα αποτελέσματα αυτής, τα πάθη και γενικά η ίδια η αμαρτία.
Το πρώτο πτώμα είναι η πτώση των πρωτόπλαστων και στη συνέχεια η πτώση κάθε ανθρώπου. Για το θέμα αυτό γράφει ο Απόστολος Παύλος «δι ενός ανθρώπου η αμαρτία εις τον κόσμον εισήλθε και δια της αμαρτίας ο θάνατος, και ούτως εις πάντας ανθρώπους ο θάνατος διήλθεν, εφ' ω πάντες ήμαρτον·» (Ρωμ. ε', 12).
Έτσι και στους πρωτόπλαστους και στους πάντες, «εφ' ω πάντες ήμαρτον·», ως άλλοι αετοί στα πτώματα «συνάχτηκαν» οι λογισμοί στο νου και στην καρδιά τους γύρω από τις αμαρτίες τους, τις πτώσεις τους, τα πάθη τους και την άγνοιά τους.
Αν και είναι αυτονόητο, ας σημειωθεί ότι οι λογισμοί για τους οποίους γίνεται λόγος είναι οι αμαρτωλοί λογισμοί, οι πονηροί, οι αντίθετοι με το θέλημα του Θεού, και γενικά οι κακοί λογισμοί σε όλες τις κατηγορίες τους που οι ειδικοί τους κατατάσσουν.
Για να φύγουν οι αετοί από το πτώμα ή πρέπει να χτυπάει κανείς τα χέρια του για να τους διώξει ή να εξαφανισθεί το πτώμα. Και τα δύο είναι απαραίτητα, γιατί ούτε το πτώμα πρέπει να μένει μόνιμα στη θέση του ούτε οι αετοί πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι να έρχονται.
Ύστερα από αυτά και σύμφωνα με αυτά και όχι μόνο είναι ανάγκη και οι λογισμοί να απομακρύνονται και τα πτώματα όπως τα υψώματα της υπερηφάνειας, του εγωισμού και της άγνοιας που εμποδίζουν τη γνώση του Θεού να περικόπτονται.
Σχετικά είναι τα λόγια του Απόστολου Παύλου « ….λογισμούς καθαιρούντες και παν ύψωμα επαιρόμενον κατά της γνώσεως του Θεού, και αιχμαλωτίζοντες παν νόημα εις την υπακοήν του Χριστού,» (Β' Κορ. ι', 3-5).
Ούτε πτώμα λοιπόν ούτε αετοί, ούτε αμαρτία ούτε λογισμοί. Ας είναι μία σκοπούμενη ευχή.
Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου