Κάποτε, ἕνας νομικός ὁ ὁποῖος συναντοῦσε τόν Γέροντα γιά
πρώτη φορά, τόν ρωτοῦσε σχετικῶς μέ τή μετεμψύχωση. Ὁ
Γέροντας τοῦ ἀπαντοῦσε. Μετά από αρκετή ὥρα καί ἐνῶ
ὁ νομικός ἐπέμενε νά τόν ρωτᾶ γύρω ἀπό τό ἴδιο θέμα, δ
Γέροντας τοῦ λέει:
- Καλά, δέν λυπᾶσαι τόν χρόνο σου, πού ἀσχολεῖσαι με
αὐτά;
– Κακό είναι πάτερ;
- Βρέ παιδάκι μου, κακό δέν εἶναι μέ τήν ἔννοια ὅτι
ἁμαρτάνεις, ἀλλά χάνεις τόν καιρό σου ἀδίκως.
-
– Μοῦ ἀρέσει να ψάχνω.
– Πόσων χρονῶν εἶσαι;
- Περίπου σαράντα.
- Παιδάκι μου, εἶσαι σαράντα ἐτῶν καί ἀκόμη ψάχνεις; Και
πότε θα κατασταλάξεις; Καί ἀφοῦ κατασταλάξεις -ὅταν
γίνει αὐτό θά ἔχεις τόν χρόνο να ζήσεις διά να ρυθμίσεις
τη ζωή σου σύμφωνα με τις κατασταλαγμένες ἰδέες σου;
Η ζωή είναι πολύ μικρή και φεύγει γρήγορα. Δέν μπορεί
να κάνεις στόχο τῆς ζωῆς σου τό ψάξιμο. Πρέπει κάποτε
να κατασταλάξεις κάπου.
- Πάτερ, ἐγώ δέν δέχομαι τό «πίστευε καί μή ερεύνα».
- Μά ἐγώ δέν σοῦ λέγω νά μήν ἐρευνήσεις. Εγώ σοῦ λέγω
ὅτι πρέπει κάποτε να καταλήξεις κάπου. Ἤδη ἔχεις ἀργήσει..
Μετά από λίγο ὁ νομικός ἀποχώρησε καί ὁ Γέροντας σχολίασε:
– Ξέρεις τί εἶναι, νά ἔχει στεγνώσει ἡ γλώσσα σου ἀπό
τη δίψα καί ἡ πηγούλα νά εἶναι δίπλα σου καί νά μήν
ἁπλώνεις να δροσιστεῖς καί νά προσπαθεῖς νά ξεδιψάσεις
μέ τά βαλτόνερα;
– Ξέρεις τί εἶναι νά τουρτουρίζεις ἀπό τό κρύο καί ἡ φω-
τιά νά εἶναι δίπλα σου καί νά μήν ἁπλώνεις να ζεσταθεῖς;
Ταλαίπωροι ἄνθρωποι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου