ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΕΝΔΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ ΠΕΤΡΟΝ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΝ .

ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΕΝΔΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ ΠΕΤΡΟΝ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΧΟΡΕΙΑΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΕΝΔΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ ΠΕΤΡΟΝ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΧΟΡΕΙΑΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

«Οἱ Ἅγιοι, ἡ μαρτυρία τοῦ Χριστοῦ – Ἡ κοινωνία τῶν Πιστῶν»

Σήμερον, ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, ἡ Ἐκκλησία μας ἀγάλλομαι καί πνευματικῶς πανηγυρίζει. Ὄχι ἁπλῶς γιά νά τιμήσει πρόσωπα τοῦ παρελθόντος, ἀλλά γιά νά συνεορτάσει μέ τήν «θριαμβεύουσαν Ἐκκλησίαν» ἐν οὐρανοῖς. Αὐτήν τήν οὐράνια δόξα καί τήν ἐπίγεια μαρτυρία μᾶς ἀποκαλύπτει μέ μοναδική τέχνη ἡ ἱερά εἰκόνα πού ἔχουμε ἐνώπιόν μας.

Στό κέντρο αὐτῆς τῆς οὐράνιας συνάξεως, ὑπεράνω ὅλων, δεσπόζει ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Εἶναι ὁ Παντοκράτωρ, ἡ Πηγή τοῦ Ἁγιασμοῦ, ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Χριστός δέν εἶναι μόνος· περιβάλλεται ἀπό τήν «νεφέλην τῶν μαρτύρων», ἀπό ὅλους ἐκείνους πού μέ τόν βίο καί τό αἷμα τους ὁμολόγησαν τό Ὄνομά Του. Αὐτή ἡ «κοινωνία τῶν Ἁγίων», πού βλέπουμε νά συναθροίζεται γύρω Του, εἶναι ἡ ἀπόδειξη τῆς νίκης Του ἐπί τοῦ θανάτου καί ἡ ὑπόσχεση τῆς δικῆς μας σωτηρίας.

Πρωτοστάτες σέ αὐτήν τήν δοξολογία, ὡς δύο στῦλοι ἀκλόνητοι τοῦ πνευματικοῦ οἰκοδομήματος, στέκονται οἱ Πρωτοκορυφαῖοι Ἀπόστολοι Πέτρος καί Παῦλος. Αὐτοί εἶναι οἱ «θεμέλιοι λίθοι» ἐπάνω στούς ὁποίους ὁ Χριστός οἰκοδόμησε τήν Ἐκκλησία Του.

Ἀριστερά μας βλέπουμε τόν Ἅγιο Πέτρο. Ὁ Πέτρος, ὁ θερμός καί ὁρμητικός μαθητής, ὁ πρῶτος πού ὁμολόγησε «Σύ εἶ ὁ Χριστός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος» (Ματθ. 16:16). Στά χέρια του κρατᾶ τά κλειδιά, σύμβολο τῆς πνευματικῆς ἐξουσίας «τοῦ δεσμεῖν καί λύειν» πού τοῦ ἔδωσε ὁ Κύριος, καί τόν τόμο τοῦ Εὐαγγελίου, πού κηρύττει τήν Ἀλήθεια.

Δεξιά μας στέκεται ὁ Ἅγιο Παῦλος. Ὁ Παῦλος, ὁ «Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν», πού ἀπό διώκτης ἔγινε ὁ πιό φλογερός κήρυκας τοῦ Σταυροῦ. Κρατᾶ στά χέρια του τό Εὐαγγέλιο καί τήν μάχαιρα. Αὐτή ἡ μάχαιρα δέν εἶναι σύμβολο βίας, ἀλλά τῆς «μαχαίρας τοῦ Πνεύματος, ὅ ἐστι ρῆμα Θεοῦ» (Ἐφεσ. 6:17), μέ τήν ὁποία κατατρόπωσε τήν πλάνη καί τόν εἰδωλολατρισμό. Εἶναι ἐπίσης σύμβολο τοῦ δικοῦ του μαρτυρικοῦ τέλους, τοῦ ἀποκεφαλισμοῦ του γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.

Οἱ δύο αὐτοί γίγαντες τοῦ Πνεύματος, ἄν καί διαφορετικοί, εἶναι ἡνωμένοι ἐν Χριστῷ. Ἡ εἰκόνα τούς δείχνει νά στέκονται μαζί, ἐπάνω στό ἴδιο μωσαϊκό δάπεδο τῆς Ἐκκλησίας, κάτω ἀπό τόν ἴδιο Κύριο. Αὐτό εἶναι τό μήνυμα τῆς ἑνότητας: ἡ Ἐκκλησία εἶναι Μία, Καθολική καί Ἀποστολική.

Καί ὁ Λόγος συνεχίζεται στό κάτω μέρος τῆς εἰκόνας, ὅπου ἡ «στρατευομένη Ἐκκλησία» τῆς γῆς μιμεῖται τήν «θριαμβεύουσαν» τοῦ οὐρανοῦ. Ἐκεῖ βλέπουμε τούς πιστούς νά συναθροίζονται, νά προσεύχονται καί νά τιμοῦν τούς Ἁγίους. Ἡ ἐπιγραφή στήν βάση εἶναι ἡ κατακλείδα τοῦ Λόγου: «ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗΣ – ΟΙ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΑΥΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ».

Αὐτό εἶναι τό χρέος μας σήμερον. Νά μελετοῦμε τόν βίο τῶν Ἁγίων, ὄχι γιά νά τούς θαυμάζουμε ἁπλῶς, ἀλλά γιά νά τούς μιμούμαστε. Νά παίρνουμε παράδειγμα ἀπό τήν ἀκλόνητη πίστη τοῦ Πέτρου καί τήν ἄοκνη ἱεραποστολική ζῆλο τοῦ Παύλου. Νά ὁπλιζόμαστε μέ ὑπομονή στίς θλίψεις τῆς ζωῆς, γνωρίζοντας ὅτι «διά πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Πράξ. 14:22).

Ἄς προσπέσουμε, λοιπόν, μέ εὐλάβεια καί ἄς ζητήσουμε τίς μεσιτεῖες τῶν Πρωτοκορυφαίων Πέτρου καί Παύλου καί πάντων τῶν Ἁγίων. Ἄς τούς παρακαλέσουμε νά πρεσβεύουν στόν Κύριο γιά τήν σωτηρία τῶν ψυχῶν μας, γιά τήν εἰρήνη τοῦ σύμπαντος κόσμου καί γιά τήν ἑνότητα τῆς Ἁγίας Του Ἐκκλησίας.

Διά τῶν εὐχῶν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου καί πάντων Σου τῶν Ἁγίων, Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.