«Όποιος υπηρετεί τα παιδιά, υπηρετεί τον ίδιο τον Χριστό».
Το ορφανοτροφείο «Bogdaj» στο Μοναστήρι (Bitola) μνημονεύεται ως μια πραγματική εστία αγάπης, όπου η Νάντα Άντζιτς —η οποία αργότερα έγινε η περίφημη Ηγουμένη Άννα της Μονής Βράτσεβσνιτσα— εκπλήρωσε την ύψιστη πνευματική της κλήση μέσα από την απόλυτη αυταπάρνηση.
Καθοδηγούμενη από την ευαγγελική αγάπη και την ευλογία του Αγίου Επισκόπου Νικολάι Βελιμίροβιτς, σε κάθε εγκαταλελειμμένο παιδί ή παιδί που είχε ορφανέψει εξαιτίας του πολέμου, δεν έβλεπε απλώς ένα παιδί που χρειαζόταν τροφή και στέγη· έβλεπε τον ίδιο τον Κύριο Χριστό.
Η σχέση της με τα παιδιά ξεπερνούσε την απλή φροντίδα· ήταν μια αθόρυβη, προσευχητική παιδαγωγία, υφασμένη με άπειρη υπομονή, ζεστασιά και μια μητρική αγκαλιά που θεράπευε τις βαθιές πληγές που είχε προκαλέσει ο πόλεμος στις ψυχές των παιδιών. Κάθε παιδί διαισθανόταν την αγία πραότητά της και ένιωθε ασφάλεια, καθώς εκείνη δεν τα μεγάλωνε μέσα στον φόβο, αλλά μέσα στη χριστιανική χαρά — εμφυτεύοντας στις καρδιές τους μια πίστη και μια ευγένεια που θα τα καθοδηγούσαν σε όλη τους τη ζωή.
(Η φωτογραφία, από το τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Bogdaj», εικονίζει παιδιά από το ορφανοτροφείο μαζί με την αδελφή Ναντέζντα Άντζιτς.)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου