Χειραγωγὸς πιστῶν πρὸς τὴν σωτηρία
Μὲ τὴν χάρη τοῦ τελεταρχικοῦ πνεύματος ὁ πατὴρ Νικόλαος αναδείχθηκε σε ενα απο τους καλύτερους πνευματικοὺς πατέρες τῆς ἐποχῆς.
Ἁπλοϊκοί ἄνθρωποι, ἐπιστήμονες, ἐπώνυμες προσωπικότητες,
οἰκογενειάρχες μὲ ὅλα τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τους,
ἱερεῖς καὶ μοναστικὲς ἀδελφότητες εὕρισκαν ἀνάπαυση
κοντά του.
Πνευματικό τους καθοδηγητὴ ἀπλανέστατο τὸν εἶχαν τὰ Μοναστήρια τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου
καὶ Ἁγίου Ἐφραίμ, στὸ ὄρος τῶν Ἀμώμων, μὲ τὴν ἁγία
Γερόντισσα Μακαρία, τὴν μετέπειτα σεβασμία Γερόντισσα Θεοδοσία καὶ τὴν σημερινή Γερόντισσα, ἁμιλωμένη στοὺς τρόπους τις προηγούμενες, Μακαρία ἐπίσης, τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Λυρείου Ἱδρύματος στὸν Νέο Βουτζά, τόσο τῶν μοναζουσῶν σὲ αὐτό, ὅσο καὶ τῶν ὀρφανοπαίδων καὶ ἀποστράτων τοῦ βίου, ποὺ ἐγκαταβιοῦσαν σὲ αὐτό, τῆς Ἁγίας Τριάδος τοῦ Κορωπίου
μὲ τὴν ἀκραιφνεστάτη Γερόντισσα Ἰουστίνη καὶ τοῦ
Ἁγίου Ἰωάννου Θεολόγου, στην περιοχὴ τοῦ Παπάγου.
Σὲ ὅλους ὁ πατὴρ Νικόλαος ἦταν πάντοτε φιλόστοργος, ἀκριβής, ἐπιεικής, ὅπου οἱ κανόνες τὸ ἐπέτρεπαν, καὶ ἀπόλυτα διακριτικός.
Ερχόταν στην θέση τοῦ ἐξομολογουμένου καὶ κατανοοῦσε τὶς πτώσεις του. Ἔβλεπε τὴν μετάνοια, σφόγγιζε τὰ δάκρυα, συγχωροῦσε καὶ εὐχόταν ἀδιάκοπα. Ἐδείχθη ἀπλανής κυβερνήτης ψυχῶν καὶ ἀκριβὴς τηρητὴς τῶν κανόνων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἔλεγε ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι ἀκριβή,
εἶναι πολύτιμη, γιατί τηρεῖ τὴν παραδεδομένη ἀκρί-
βεια, ἄσχετα ἂν σὰν φιλόστοργη μητέρα γιὰ τὶς συνε-
χεῖς μας πτώσεις ἐφαρμόζει ενίοτε τὴν «οἰκονομία».
Οὐδέποτε, ὅμως, ἡ ἀκρίβεια ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὴν
οἰκονομία. Τὴν ἀκρίβεια περιγράφει σαφέστατα τὸ Πηδάλιο, τὸ βιβλίο μὲ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς νόμους, ποὺ
ἔχει καταγράψει ὁ Ἅγιος Νικόδημος, ὁ Ἁγιορείτης.
Πηδάλιο εἶναι τὸ τιμόνι τοῦ πλοίου, ποὺ κατευθύνεται
ἀπὸ τὸν ἔμπειρο καπετάνιο. Μᾶς θύμιζε τὸν ὅσιο Παΐσιο με τον απλό και φωτισμένο λόγο του που δε καποια συζήτηση περὶ οἰκονομίας καὶ ἀκριβείας της Ἐκκλησίας καὶ περὶ τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τοῦ Πηδαλίου, εἶχε τονίσει τὰ ἑξῆς:
Τὸ Πηδάλιο κάποιες φορές χρειάζεται νὰ τὸ
στρίβουμε πότε αριστερά, πότε δεξιά, ἀρκεῖ αὐτὸ νὰ
γίνεται γιὰ λόγους σωτηρίας τῆς ψυχῆς. Γι' αὐτὸ ὄνο
μάζεται «πηδάλιο!
Ὄντως παράδειγμα ἁπλὸ καὶ φωτισμένο· εἶναι δηλαδή, ὅπως τὸ τιμόνι στὸ πλοῖο, γιατὶ χωρὶς πηδάλιο
τὸ σκάφος δὲν πηγαίνει πουθενά.
Καὶ γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἐξομολογουμένων ὁ ἔμπειρος πνευματικός, σαν καπετάνιος, ὁδηγεῖ τὸ καράβι τῆς ψυχῆς τους μὲ τὸ ευέλικτο Πηδάλιο παίρνοντας ὁ ἴδιος τὴν εὐθύνη τῆς
ψυχῆς τοῦ ἐξομολογουμένου.
Κύριο μέλημα τοῦ πατρὸς Νικολάου ἦταν ἡ σωτηρία
ψυχῶν. Γι' αὐτὸ τὸ κελλί του ἦταν πάντοτε ἀνοικτὸ
καὶ τὸ καμπανάκι τῆς ἐξώπορτάς του δὲν σταματοῦσε
νὰ κτυπᾶ ὅλο σχεδὸν τὸν εἰκοσιτετράωρο. «Ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας μέχρι νυκτός» (Ψαλμ. 129, 6) παρέμενε
στὴν ἔπαλξη τῆς προσευχῆς καὶ τῆς ἐξομολογήσεως
ὅλων ποὺ ζητοῦσαν τὴν πνευματική του στήριξη χωρίς
προηγούμενη ἐνημέρωση καὶ χωρὶς διακρίσεις προσώπων. Γιὰ ὅλους ἦταν ὁ πατέρας καὶ ὅλους τοὺς ἔβλεπε
παιδιά του.
Βιβλιογραφία.
Ο πνευματικός της Ανατολικής Αττικής γέροντας Νικόλαος Κουμεντάκης πρότυπο απλότητας ιεροπρεπειας υπομονής αγκαλιας ανοιχτής.
Δρ. Χαράλαμπος Μ.Μπούσιας.
Έκδοση Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ Όρος Αμώμων Αττικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου