22 - Όταν πέφτουν τα φύλλα
Ένας ιεροκήρυκας του Ευαγγελίου παρομοίασε την πτώση του ανθρώπου στην αμαρτία με την πτώση των φύλλων. Όταν
έρχεται το κρύο - όταν έρχεται ο πειρασμός - ο άνθρωπος χάνει τα φύλλα του και τα πνευματικά λουλούδια που τον στολίζουν.
Αλλά με αυτό δεν χάνει την ικανότητα να τα ανακτήσει. Όταν έρχεται η πνευματική άνοιξη με τον ζεστό άνεμο του Αγίου Πνεύματος, ο άνθρωπος ανακτά αυτό που έχασε. Αυτή είναι
η επιστροφή στον Θεό, η πνευματική αναγέννηση που είχε κάποτε.
Υπάρχουν επίσης και άλλα με τη μορφή ελάτων, τα οποία δεν χάνουν τα φύλλα τους τον χειμώνα, αλλά παρόλα αυτά την άνοιξη κάνουν
ένα νέο βλαστάρι. Αυτοί είναι που έχουν κρατήσει την πίστη τους και μέσα από τη δοκιμασία των πειρασμών, το Άγιο Πνεύμα τους βοηθά και έρχεται να τους δώσει νέα δύναμη.
23 - Ο βασιλιάς έρχεται...
- Κύριοι, προσέξτε να μην χρησιμοποιήσετε βρισιές στη σημερινή άσκηση, γιατί ο βασιλιάς έρχεται - είπε κάποτε ένας λοχαγός στους υπαξιωματικούς της λόχου. - Θα ήταν καλό, Καπετάνιε - απάντησε ένας πιστός υπαξιωματικός - να μην τα χρησιμοποιούμε ποτέ, γιατί ο Βασιλιάς των βασιλιάδων είναι πάντα μαζί μας!...
24 - Όταν η Ρώμη καιγόταν
Όταν κάποτε η Ρώμη καιγόταν, ο τρελός αυτοκράτορας Νέρωνας απολάμβανε να παίζει βιολί.
Η Ρώμη καιγόταν και τραγουδούσε.
Κάποτε, όταν ο λαός πέθαινε από την πείνα, έστειλε πλοία στην Αίγυπτο, αλλά όχι για να φέρουν σιτάρι
αλλά για να φέρουν... άμμο για τις αρένες του τσίρκου. Ο λαός πέθαινε από την πείνα, και ο Νέρωνας έφερε... άμμο.
Μεγάλος ανόητος και μεγάλες τρέλες! Αλλά, δυστυχώς, εκείνοι που ζουν αδιάφορα για τα πνευματικά πράγματα διαπράττουν και τέτοιες πνευματικές τρέλες. Τα Σόδομα και τα Γόμορρα τους πυρπολήθηκαν... αλλά επιδίδονται σε γλέντια
και αμαρτίες. Οι ψυχές τους πεθαίνουν από την πείνα και τη δίψα, αλλά επιδιώκουν τις κοσμικές απολαύσεις και απολαύσεις. Αχ! Τι τρέλα είναι να ζεις μια τέτοια ζωή!
25 - Το Δοχείο που Δεν Γέμιζε
Ένας άγριος ληστής πήγε σε έναν ερημίτη και, λέγοντάς του ότι ήθελε να εγκαταλείψει το κακό, του ζήτησε ένα
φάρμακο για τη σωτηρία και τη συγχώρεση του παρελθόντος του. - Πήγαινε - του είπε ο ερημίτης - πάρε ένα μεγάλο δοχείο και γέμισε το με νερό. Όταν το δοχείο γεμίσει, να ξέρεις ότι έχεις συγχωρεθεί.
Ο αμαρτωλός πήγε, πήρε ένα βαρέλι και άρχισε να το γεμίζει με νερό. Αλλά το δοχείο δεν γέμιζε!
Όσο κι αν έριχνε μέσα, δεν γέμιζε.
Τότε ο αμαρτωλός, σκύβοντας πάνω από το δοχείο, άρχισε να κλαίει πικρά, λέγοντας: - Ω, Θεέ μου, μόνο εγώ, ένας αμαρτωλός, δεν είμαι άξιος συγχώρεσης.
Και, ω, θαύμα, μόλις τα δάκρυα έπεσαν στο νερό, το δοχείο γέμισε!...
Ήταν δάκρυα μετάνοιας.
Αγαπητέ μου αδελφέ! Μπορείς να κάνεις πολλά, πολλά, για τη συγχώρεση των αμαρτιών, αλλά να ξέρεις ότι
το δοχείο δεν γεμίζει, η συγχώρεση δεν έρχεται, μέχρι να πέσουν τα δάκρυα της μετάνοιας!
26 - Αφήνω όλα μου τα υπάρχοντα...
Ο μεγάλος Τσάρος της Ρωσίας πέθανε τη στιγμή που άρχισε να γράφει τη διαθήκη του. Φορτωμένος με κοσμική δύναμη και μια τεράστια περιουσία, δεν μπορούσε να πιστέψει ότι θα μπορούσε να πεθάνει τόσο σύντομα.
Τότε μόλις που μπορούσε να γράψει τα λόγια: «Αφήνω όλα τα υπάρχοντά μου...» και πέθανε. Δεν μπορούσε πλέον να πει σε ποιον τα άφηνε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου