87 - Μια κατάλληλη απάντηση -
- Θέλω να χωρίσω τη γυναίκα μου - είπε ένας άντρας μπροστά στο δικαστήριο. Ο άντρας είχε αρχίσει να πίνει και ο δικαστής το γνώριζε αυτό. - Πολύ καλά - απάντησε ο δικαστής - αλλά πριν προχωρήσουμε στη δίκη, παρακαλώ πηγαίνετε σπίτι και πρώτα σταματήστε να πίνετε... και μετά ελάτε εδώ.
Ο μεθυσμένος ντράπηκε και από τότε δεν ξαναμέθυσε ποτέ.
88 - Πώς φτιάχνεται ο Σταυρός;
Υπάρχει ένα βαθύ νόημα ακόμη και στον τρόπο που φτιάχνεται ο σταυρός.
Ένας ξύλινος σταυρός είναι φτιαγμένος από δύο βραχίονες. Το ένα βραχίονα είναι μακρύτερο, πιο επιμηκυμένο. Αυτό το βραχίονα είναι σαν ένα ομαλό μονοπάτι, ένας ανοιχτός δρόμος που γλιστράει μπροστά. Το άλλο χέρι - το πιο κοντό - έρχεται και τοποθετείται στο μακρύτερο χέρι. Τοποθετείται σαν να εμποδίζετε το μονοπάτι κάποιου, σαν να σταματάτε κάποιον από το ταξίδι του.
Ιδού το μεγάλο μυστήριο του σταυρού. Σημαίνει ένα σταμάτημα για εμάς, για τη ζωή μας από το πλατύ μονοπάτι της αμαρτίας. Χάραξε μια γραμμή πάνω από όλα τα κοσμικά μας σχέδια και τις κοσμικές μας σκέψεις. Ο σταυρός τοποθετείται στο μονοπάτι της αμαρτωλής μας ζωής... σημαίνει ένα πνευματικό όριο... ένα όριο για το σταμάτημα μιας παλιάς ζωής και την έναρξη μιας νέας ζωής... σημαίνει μια θεμελιώδη αλλαγή στη ζωή.
Αλλά δυστυχώς, λίγοι έχουν βρει τον σταυρό με αυτή την έννοια. Ο σταυρός των περισσότερων Χριστιανών έχει μόνο ένα χέρι: έχει μόνο το μακρύ χέρι: το ανοιχτό μονοπάτι του κόσμου, των ασεβών. Το άλλο χέρι, αυτό με το πνευματικό όριο και τη θεμελιώδη αλλαγή στη ζωή, λείπει.
Δεν είναι και ο σταυρός σας ένας τέτοιος σταυρός, αγαπητέ αναγνώστη;
89 - Ψάχνω για έναν υπηρέτη!
- Ψάχνω για έναν υπηρέτη! - μας πληροφορεί ένας στρατιώτης από τον Στρατό του Κυρίου.
- Και τι είδους υπηρέτη θα χρειαζόσασταν; - ρώτησε ένας νεαρός άνδρας που ήθελε να εισέλθει στην υπηρεσία. - Αγαπητέ μου - απάντησε ο στρατιώτης - Χρειάζομαι έναν υπηρέτη που να φοβάται τον Θεό περισσότερο από εμένα!...
90 - Η Βελόνα του Γιατρού
Όταν ο γιατρός βρίσκει κάποιον σοβαρά άρρωστο και ζαλισμένο από την ασθένεια, παίρνει μια βελόνα και τρυπάει τον ασθενή με αυτήν. Αν ο ασθενής νιώσει το τσίμπημα και κινηθεί, τότε υπάρχει ακόμα ελπίδα για διαφυγή και θεραπεία, αλλά αν ο ασθενής δεν νιώσει τίποτα, τότε κάθε ελπίδα χάνεται.
Τέτοια είναι, αγαπητέ αναγνώστη, τα βάσανα και τα προβλήματα που μας στέλνει ο Γιατρός των ψυχών μας, ο ουράνιος Πατέρας. Αν νιώσεις τη βελόνα των επιπλήξεων και των παθημάτων, τότε μπορείς να θεραπευτείς και να σωθείς, αλλά αν δεν τα νιώσεις, είσαι χαμένος.
91 - Ο ιερέας έρχεται!...
- Κοιτάξτε, ο ιερέας έρχεται σε εμάς... τρέξτε γρήγορα και φέρτε τη Βίβλο από το ντουλάπι... ψάξτε για το ρολόι στη δοκό... βγάλτε το ψαλτήρι από το κουτί... ξεσκονίστε τα και βάλτε τα στο τραπέζι, για να δει ο ιερέας ότι είμαστε καλοί πιστοί!
Δεν συμβαίνει αυτό σε πολλά χριστιανικά σπίτια;
94 - Ποιο από αυτά έχεις τσιγάρο;
Αυτό το ερώτημα είναι τόσο γνωστό που ακόμη και παιδιά 14-15 ετών, όταν ακούν αυτά τα λόγια, βάζουν το χέρι τους στις τσέπες τους για να βγάλουν καπνό.
Αλλά αν σας ρωτούσα τώρα: Ποιο από αυτά έχεις Βίβλο; Ή: Τι διαβάσατε στη Βίβλο σήμερα; Οι περισσότεροι από εσάς θα γελούσατε με αυτό το ερώτημα. Δεν είναι σωστό; Και είναι κρίμα που είναι έτσι, γιατί η Βίβλος θα έπρεπε να είναι για τους ανθρώπους ό,τι είναι ο καπνός και το αλκοόλ σήμερα. Την ευχαρίστηση που έχουν οι άνθρωποι σήμερα για τον καπνό και το ποτό, θα έπρεπε να την έχουν και για τη Βίβλο, για τις ομορφιές, για τους θησαυρούς, τις απολαύσεις και τα πνευματικά οφέλη που δίνει η Βίβλος σε αυτόν που τη διαβάζει τακτικά, αλλά πίστη και επιμονή.
Ένας Χριστιανός χωρίς τη Βίβλο είναι σαν στρατιώτης χωρίς τουφέκι, σαν οργωτής χωρίς άροτρο και σαν ταξιδιώτης χωρίς μονοπάτι.
Έχεις εσύ, αναγνώστη, την Αγία Γραφή στο σπίτι σου, και αν έχεις, την διαβάζεις τακτικά;
95 - Οι Λιθοθραύστες
Ένας άντρας έσπαγε πέτρα σε έναν βράχο και επειδή δεν μπορούσε να αντέξει διαφορετικά, δούλευε σκυμμένος στα γόνατά του.
Ένας ιεροκήρυκας του Ευαγγελίου, περνώντας από εκεί, είπε: - Πόσο καλό θα ήταν αν μπορούσα κι εγώ να σπάσω τις πέτρινες καρδιές των ακροατών μου! - Δούλεψε κι εσύ στα γόνατά σου - απάντησε ο εργάτης - και τότε σίγουρα θα τα καταφέρεις!...
96 - Το Φως της Βρέμης
Στην πόλη της Βρέμης στη Γερμανία, ένα παλιό έθιμο έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα, που έχει απομείνει από τα παλιά χρόνια.
Όταν η πόλη βγάζει σε πλειστηριασμό το σπίτι ενός οφειλέτη, ανάβει ένα φως και τοποθετείται ένα ρολόι δίπλα του. Από τη στιγμή που προκηρύσσεται η πλειστηριασμός, ο οφειλέτης έχει 45 δευτερόλεπτα για να ζητήσει συγχώρεση και να αγοράσει πίσω το σπίτι του, διαφορετικά, αν δεν χρησιμοποιήσει αυτά τα δευτερόλεπτα, ο δημοτικός σύμβουλος φωνάζει: αρκετά! Το φως σβήνει και το σπίτι πουλιέται.
Έτσι ακριβώς είναι η ζωή μας, αγαπητέ αναγνώστη. Είναι ένα μικρό φως κατά το οποίο πρέπει να λυτρώσουμε τη Βασιλεία του Θεού και τη σωτηρία της ψυχής, την οποία έχουμε χάσει λόγω της αμαρτίας.
97 - Τι ψάχνετε σε ένα ρολόι;
Ανάμεσα σε μερικούς τεχνίτες της πόλης, υπήρξε κάποτε μια συζήτηση για τον Θεό. Ανάμεσά τους ήταν και ένας αρνητής του Θεού. - Αν υπήρχε Θεός - είπε - τότε γιατί κανείς δεν τον έχει δει ή δεν τον βλέπει;
Κανείς δεν μπορεί ακόμα να πει ότι έχει δει τον Θεό...
Ανάμεσα στους παρόντες ήταν ένας ωρολογοποιός, ο οποίος έβγαλε το ρολόι του και άρχισε να το κοιτάζει προσεκτικά, σαν να έψαχνε κάτι... - Αλλά τι ψάχνετε σε ένα ρολόι; ρώτησε ένας από τους παρόντες. - Ψάχνω, - απάντησε ο ωρολογοποιός - αυτόν που έφτιαξε αυτό το ρολόι και δεν τον βρίσκω... όπως ακριβώς αυτός ο άπιστος ψάχνει τον Θεό, τον Δημιουργό του κόσμου...
Ο άπιστος κατάλαβε το μάθημα και έφυγε ντροπιασμένος.
98 - Δύο Σπόροι
Μετά από έναν σπορέα, δύο σπόροι κατανοούνταν ως εξής:
Βλέπεις, αδερφή μου - είπε ένας σπόρος που έμεινε ακάλυπτος από τη γη - η σβάρνα του σπορέα σε έθαψε. Αλλά εγώ γλίτωσα άταφος. Τώρα απολαμβάνω το φως του ήλιου, και εσύ ξαπλώνεις στο λάκκο στο σκοτάδι...
Αλλά τη στιγμή που είπε αυτά τα λόγια, ένα κοράκι έφτασε και τον κατάπιε.
Ο θαμμένος σπόρος, από την άλλη πλευρά, σύντομα βγαίνει σε ένα όμορφο στάχυ σιταριού.
Κύριε, είναι καλύτερο να μας κρατήσεις θαμμένους σε δοκιμασίες παρά να μας κλέψουν τα πουλιά του ουρανού
(Λουκάς 8, 5).
99 - Ο Κύριός μου με βλέπει
Ένας στρατιώτης από τον Στρατό του Κυρίου έτυχε να εργάζεται με έναν άλλο άνθρωπο, έναν κύριο μηχανικό. - Τώρα μπορούμε να κοιμηθούμε λίγο γιατί ο αφέντης έφυγε σπίτι και δεν μας βλέπει - είπε ο άνθρωπος. - Ω, όχι - απάντησε ο στρατιώτης - Δεν μπορώ να το κάνω αυτό, γιατί ο Κύριός μου είναι στο σπίτι και με βλέπει.
Ό,τι κι αν κάνετε, να εργάζεστε με όλη σας την καρδιά, σαν για τον Κύριο, όχι για τους ανθρώπους
(Κολ. 2, 23).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου