140 - Η Βάρκα που Έμεινε Ακίνητη
Μετά από ένα πάρτι, δύο ψαράδες μπήκαν στις βάρκες τους για να βγουν στη θάλασσα. Άρχισαν να κωπηλατούν με τα κουπιά τους, αλλά η βάρκα έμεινε ακίνητη. Επειδή ήταν μεθυσμένοι, ξέχασαν να σηκώσουν την άγκυρα. Έσπρωχναν τα κουπιά και τους φαινόταν ότι προχωρούσαν μπροστά, αλλά η βάρκα ήταν κολλημένη στη θέση της.
Μόνο μετά από λίγο, ένας από αυτούς φώναξε: - Περίμενε, αδελφέ, δεν έχω σηκώσει την άγκυρα!
Το ίδιο και μερικοί Χριστιανοί, που πιστεύουν ότι μπορούν να προχωρήσουν στο έργο της πνευματικής σωτηρίας κρατώντας ορισμένα πάθη και αμαρτίες.
Σήκωσε την άγκυρα, αδελφέ μου, άφησε πίσω σου τα πάθη και τις κακές σου συνήθειες! Διαφορετικά, το πλοίο της σωτηρίας σου θα μείνει στη θέση του όσο κι αν σπρώχνεις τα κουπιά.
Και θα μείνει στη θέση του όσο κι αν φυσάει ο ουράνιος άνεμος του Αγίου Πνεύματος.
141 - Καλή συμβουλή
- Τι πρέπει να κάνω όταν ο πειρασμός του καβγά μπαίνει στο σπίτι μας;
- ρώτησε κάποτε μια παντρεμένη γυναίκα έναν πιστό.
- Εκείνη την εποχή - απάντησε ο πιστός - εσύ πρέπει να είσαι άλαλος, και ο άντρας σου πρέπει να είναι κουφός. Αν το κάνεις αυτό, θα έχεις ηρεμία και γαλήνη στο σπίτι.
Η αρχή ενός καβγά είναι σαν την απελευθέρωση νερού· γι' αυτό, σταμάτα τον καβγά πριν φουντώσει (Παροιμίες 17, 14).
Είναι τιμή για έναν άντρα να αποφεύγει τους καβγάδες... (Παροιμίες 20, 3).
142 - Ο Μέγας Αλέξανδρος στη μάχη με τους βατράχους
Για τον Μέγα Αλέξανδρο οι αρχαίοι Αλεξανδρινοί λένε πολλές πράξεις ανδρείας. Ο Μέγας Αλέξανδρος, αφού τελείωσε με τον Πώρο, τον αυτοκράτορα και τους άλλους βασιλιάδες, πολέμησε επίσης με βατράχους, μυρμήγκια και κάθε είδους σαύρες. Μια παλιά εικόνα τον δείχνει να μάχεται με βατράχους.
Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ένας μεγάλος πολεμιστής, αλλά δυστυχώς, σε θέματα ψυχής ήταν ένας αδύναμος άνθρωπος. Καταλήφθηκε και κυριεύτηκε από κακά πάθη... Κατέκτησε έναν ολόκληρο κόσμο, αλλά τον εαυτό του και τα κακά πάθη δεν μπορούσε να κατακτήσει.
Πολέμησε ακόμη και με βατράχους, αλλά δεν μπορούσε να πολεμήσει με τους πνευματικούς δαίμονες. Κατακτήθηκε από αυτούς και πέθανε σε νεαρή ηλικία 32 ετών.
143 - Τα δάκρυα προστατεύουν την υγεία των ματιών μας
Ένας λόγιος γιατρός από το Λονδίνο, ο A. Fleming, γράφει ότι βρήκε στα δάκρυα των ματιών ένα είδος ύλης που έχει τη δύναμη να σκοτώνει μικρόβια και βρωμιά που εισέρχονται στα μάτια. Αυτή η δύναμη των δακρύων καθαρίζει πάντα τα μάτια και τα διατηρεί υγιή. Αν δεν είχαμε δάκρυα, όλος ο κόσμος θα ήταν γεμάτος τυφλούς.
Σε αυτό λέμε ότι τα δάκρυα έχουν ακόμη μεγαλύτερη δύναμη στα πνευματικά. Δεν καθαρίζουν μόνο τα πνευματικά μάτια... καθαρίζουν πάντα την ψυχή μας από τις αμαρτίες. Αυτός που δεν έχει δάκρυα μετάνοιας, έχει χάσει την πνευματική του όραση, είναι τυφλός στην ψυχή του.
Γνωρίζεις εσύ, αναγνώστη, αυτή τη δύναμη που βρίσκεται στα δάκρυα της μετάνοιας και τα χρησιμοποιείς για να καθαρίσεις τις αμαρτίες σου;
144 - Η πηγή που δεν παγώνει
Υπάρχουν πηγές που παγώνουν και άλλες που δεν παγώνουν. Οι πηγές που έχουν βάθος 50 μέτρα δεν παγώνουν ποτέ, όσο μεγάλος κι αν είναι ο παγετός.
Υπάρχουν Χριστιανοί που παγώνουν στο κρύο (πειρασμούς και δοκιμασίες). Υπάρχουν όμως και άλλοι που δεν παγώνουν όσο μεγάλο κι αν είναι το κρύο. Αυτοί είναι που βρίσκονται βαθιά στο Ευαγγέλιο, μέχρι 50 μέτρα· και αυτό το βάθος βρίσκεται στα βάθη της καρδιάς.
145 - Όταν τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν το ένα το άλλο
Τι οδυνηρό πράγμα είναι όταν τα παιδιά ορισμένων γονέων δεν μπορούν να καταλάβουν το ένα το άλλο! Τι οδυνηρό πράγμα μπορεί να είναι ένα σπίτι, όπου δεν υπάρχουν πια διαμάχες, φθόνος και διχασμός μεταξύ αδελφών!
Τι θλιμμένη καρδιά πρέπει να έχει ένας πατέρας, όταν τα παιδιά του ζουν μέσα στο μίσος και τους καβγάδες!
Αν αυτό πληγώνει έναν επίγειο πατέρα, πόσο περισσότερο πρέπει η παρεξήγηση, το μίσος και ο φθόνος μεταξύ των παιδιών Του στη γη να πληγώσουν τον Ουράνιο Πατέρα;
Δυστυχώς, τι μεγάλη αμαρτία έχουν αυτοί οι Χριστιανοί απέναντι στον Ουράνιο Πατέρα και απέναντι στις δικές τους ψυχές που ζουν μέσα στο φθόνο και το μίσος.
Όταν δεν υπάρχουν άλλα ξύλα, η φωτιά σβήνει· και όταν δεν υπάρχει συκοφάντης, η διαμάχη σταματά (Παροιμίες 26:20).
146 - Η κότα και τα κοτόπουλά της
Τι υπέροχο κήρυγμα μπορεί να είναι η κότα και τα κοτόπουλά της για εμάς! Η ασπίδα, η άμυνα και τα υπόλοιπα κοτόπουλα είναι τα φτερά της μητέρας. Όταν έρχεται ο κίνδυνος, όταν έρχεται το γεράκι, ο μεγάλος εχθρός, η μητέρα δίνει το σήμα κινδύνου. Αυτή η κραυγή είναι ένα ιδιαίτερο κλο-κλο που μόνο τα κοτοπουλάκια καταλαβαίνουν.
Είναι η κραυγή: ελάτε... ελάτε, γιατί ο εχθρός έρχεται... Τα κοτοπουλάκια δραπετεύουν κάτω από τα φτερά της μητέρας.
Τι υπέροχο σύμβολο για εμάς! Μπροστά στον εχθρό, τον διάβολο, μόνο εμείς είμαστε πιο αδύναμοι από αυτόν. Είμαστε μικρά πουλιά που δεν έχουν ασπίδα και άμυνα, και αυτή η ασπίδα και η άμυνα είναι τα φτερά του Κυρίου (Ματθαίος 23:37).
Όταν ζούμε μια ζωή με τον Κύριο, μας φυλάει και μας υπερασπίζεται στιγμή προς στιγμή. Όταν έρχεται η καταιγίδα των δεινών, ή όταν ο εχθρός έρχεται με τους πειρασμούς του, ο Κύριος μας καλεί κάτω από τα προστατευτικά Του φτερά. Μας καλεί με μια ιδιαίτερη φωνή που μόνο τα παιδιά του Θεού γνωρίζουν.
Το κοτοπουλάκι είναι συχνά πιο αδύναμο από το γεράκι, αλλά ο εχθρός διάβολος φεύγει τρομοκρατημένος όταν μας βλέπει να τρέχουμε κάτω από τα φτερά του Κυρίου, κάτω από τα φτερά του Σταυρού.
Πόσο λίγοι είναι αυτοί! Έτσι ήταν στην εποχή του Σωτήρα, γι' αυτό ο Κύριος Ιησούς είπε: Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, πόσες φορές θέλησα να συνάξω τα παιδιά σου, όπως η κότα συνάγει τα νεοσσά της κάτω από τις φτερούγες της, και δεν θέλησατε! Ιδού, ο οίκος σας αφήνεται σε εσάς έρημος (Ματθαίος 23:37).
Τάδε είπε ο Ιησούς στους Ιουδαίους, και έτσι λέει και σε εμάς σήμερα. Τι τρομερή καταδίκη είναι αυτή!
147 - Στην Πύλη του Ουρανού
Ένας άντρας είχε την άσχημη συνήθεια να επισκέπτεται ταβέρνες τις Κυριακές και να κοροϊδεύει τους πνευματικούς. Όταν κάποιος του είπε ότι δεν ήταν καλό - ο άντρας απάντησε: - Η γυναίκα πηγαίνει τακτικά στην εκκλησία και προσεύχεται και για μένα. Επιπλέον - αστειευόμενος - ο άντρας είπε ότι αυτός και η γυναίκα του είναι ένα και επομένως είναι αρκετό να προσεύχεται η γυναίκα του.
Και ο άντρας γινόταν όλο και πιο ειδωλολάτρης μέρα με τη μέρα.
Ένα βράδυ, ο άπιστος είδε ένα τρομερό όνειρο. Ήταν σαν να είχαν πεθάνει αυτός και η γυναίκα του. Και οι δύο έφτασαν στην πύλη του ουρανού. Ένας άγγελος άνοιξε τις πύλες και δείχνοντας τη γυναίκα είπε: Μπες μέσα.
Ο άντρας την ακολούθησε και μπήκε μέσα. - Περίμενε, περίμενε, ψυχή - του είπε ο άγγελος: δεν πρέπει να μπεις... η γυναίκα σου μπαίνει για σένα...
Κρατάει επίσης τη θέση σου όπως κράτησε τη θέση σου στην προσευχή στη γη...
Λέγοντας αυτά, ο άγγελος έκλεισε τις πύλες.
Τρομοκρατημένος, ο άντρας φώναξε: ... και εκείνη τη στιγμή ξύπνησε ακόμα τρέμοντας.
Από εκείνη τη στιγμή έγινε πιστός άντρας και δεν άφησε πλέον τη γυναίκα του να πάρει τη θέση του στα θέματα πνευματικής σωτηρίας.
148 - Παρακαλώ, είναι αυτός ο δρόμος;
Ένας μεθυσμένος άντρας που περιπλανιόταν στους δρόμους μιας πόλης ρώτησε έναν περαστικό: - Παρακαλώ, πες μου, είναι αυτός ο δρόμος που οδηγεί στο τρένο; - Ω, όχι - απάντησε ο ερωτηθείς - ο δρόμος που πηγαίνεις οδηγεί στο νοσοκομείο και στο νεκροταφείο.
Θα καταλάβει ο μεθυσμένος το νόημα της απάντησης;
149 - Το Φως Δείχνει τη Σκόνη
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να βλέπεις τα πράγματα στο φως του κόσμου και στο να βλέπεις τα πράγματα στο φως του Χριστού.
Κλείστε τον εαυτό σας στο σπίτι σας όταν έξω έχει ήλιο και αφήστε μόνο μια μικρή τρύπα από την οποία μπορούν να διεισδύσουν οι ακτίνες του ήλιου. Το σπίτι είναι όμορφα σκουπισμένο και σας φαίνεται πολύ καθαρό, αλλά όταν η ακτίνα φωτός διεισδύει, τι βλέπετε; Στο φως του βλέπετε ένα ολόκληρο σύννεφο σκόνης και βρωμιάς.
Έτσι συμβαίνει, αδελφέ μου, με τον άνθρωπο που δεν βλέπει τον εαυτό του στο φως του Χριστού. Φαίνεται να είναι αρκετά καθαρός. Φαίνεται να κάνει το καθήκον του ως Χριστιανός.
Ο άνθρωπος λέει: Δεν έχω σκοτώσει κανέναν, δεν έχω βάλει φωτιά, δεν έχω κλέψει... και πιστεύει ότι είναι καθαρός· αλλά δυστυχώς, στο φως του Χριστού, η ζωή μας φαίνεται διαφορετικά... φαίνεται φορτωμένη με αμαρτίες.
Από αυτό το σημείο - από τη γνώση της αμαρτίας - ξεκινά η σωτηρία μας.
150 - Ο Μεγάλος Μαγνήτης
Κάποτε, κάποιοι φίλοι του Νεύτωνα, ενός διάσημου φυσικού και μεγάλου πιστού, τον ρώτησαν πώς η επιστήμη μπορούσε να συμφιλιωθεί με την πίστη του· ειδικά πώς η επιστήμη του μπορούσε να συμφιλιωθεί με τη διδασκαλία της ανάστασης των νεκρών.
Απαντώντας, ο Νεύτωνας πήρε έναν ισχυρό μαγνήτη και τον έφερε κοντά σε ένα μεγάλο σωρό από σκόνη γης αναμεμειγμένη με μεταλλική σκόνη.
Ο μαγνήτης άρχισε αμέσως να έλκει τη μεταλλική σκόνη. Τα μεταλλικά σύρματα άρχισαν αμέσως να ξεχωρίζουν από τη γη. Η γη παρέμεινε στη θέση της και το μέταλλο είχε συγκεντρωθεί σε ένα σωρό στην άκρη του μαγνήτη. - Βλέπετε - είπε τότε ο Νεύτωνας - ο μαγνήτης μου συλλέγει τη μεταλλική σκόνη αναμεμειγμένη στη γη. Πάρτε ένα κομμάτι σίδερο, θρυμματίστε το σε σκόνη, πετάξτε το στο έδαφος ή στα σκουπίδια - και θα το τραβήξω από οπουδήποτε με τον μαγνήτη μου.
Και αν ο μαγνήτης μου μπορεί να το κάνει αυτό, τότε αγαπητοί μου, πρέπει να επιτρέψουμε ότι
Ο Παντοδύναμος Θεός, ο Δημιουργός του ουρανού και της γης, θα έχει επίσης έναν κάπως ισχυρότερο μαγνήτη με τον οποίο θα συλλέγει τις στάχτες και τη σκόνη των οστών μας από τη σκόνη της γης.
Όπως ακριβώς ο μαγνήτης μου βγάζει και συλλέγει τη μεταλλική σκόνη από τη γη, έτσι και η ανάσταση θα βγάλει και θα συλλέξει τα οστά μας από τη γη και ο Κύριος θα τους αποκαταστήσει τη ζωή. - Υπέροχη απάντηση!
151 - Το πιο ακριβό μέρος
Σε μια συγκέντρωση, κάποτε τέθηκε το ερώτημα για το ποιο θα ήταν το πιο ακριβό μέρος στον κόσμο. - Νομίζω - απάντησε ένας πιστός - ότι το πιο ακριβό μέρος στον κόσμο θα ήταν αυτό για το οποίο θα μπορούσε να διασφαλιστεί ότι ο Θεός και η κρίση Του δεν κατοικούν εκεί. Αυτό το μέρος θα δεχόταν επίθεση από το πλήθος των απίστων, που περιπλανιούνται για να ξεφύγουν από τα μάτια του Θεού και της Κρίσης Του και θα το είχαν πληρώσει ακριβά με χρυσό και ασήμι.
Ωστόσο, ένα τέτοιο μέρος δεν μπορεί να βρεθεί πουθενά και δεν θα μπορούσε να αγοραστεί με όλους τους θησαυρούς του κόσμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου