Με πόση λαχτάρα απόψε τρέξαμε να πάρουμε το Φως το Άγιο.

Με πόση λαχτάρα απόψε 

τρέξαμε να πάρουμε το Φως το Άγιο,  

με πόση φροντίδα κάναμε ότι μπορούσαμε  

για να μην μας το σβήσει κανένα αγέρας  

κι όχι μόνο αυτό  

τούτο το Φως

το μοιραστήκαμε με τον διπλανό μας  

ανταλλάσσοντας συνάμα και  

τις πιο χαρμόσυνες διαλογικές ευχές  

που έχουν ακουστεί σε τούτον τον κόσμο  

‘’Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!’’   

Και ξέρεις, 

το μοιραστήκαμε χωρίς δισταγμό

μα απ’ την καρδιά μας 

γιατί ξέρουμε ότι δεν μας ανήκει και γιατί ξέρουμε  

ότι μέσα στο σκοτάδι καμιά λαμπάδα,  

από όποιο υλικό κι αν είναι καμωμένη, 

δεν της αξίζει να είναι σβηστή! 

Είναι αλήθεια ότι 

το Φως σαν μοιραστεί 

όχι μόνο δεν λιγοστεύει μα κι απλώνεται.... 

Φέτος λοιπόν όπως κάμαμε με το Φως το Άγιο 

ας προσφέρουμε και τη Συγνώμη μας..... 

Δίχως να ψάξουμε εάν την αξίζει ο άλλος,

μήτε τι θα την κάνει....

Όπως και το Φως έτσι κι αυτή 

του Χριστού μας είναι.... 

‘’.....συγγνώμη γὰρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε....’’ 

(Κατηχητικός Λόγος Αγ.Ιωάννου Χρυσοστόμου)

Πατήρ Ιωάννης Παπαδημητρίου.