Ο γέρων Χρυσόστομος Κατουνακιώτης κατήγετο από την Ανατολική Θράκη από ένα γειτονικό χωριό με την Σηλυβρία, την πατρίδα του αγίου Νεκταρίου. Τον είχε συναντήσει όταν κάποτε πέρασε από το χωριό του ο Άγιος.
Στα Κατουνάκια, στο κελί Άξιον Εστί, που μόνασε είχαν πολλή φτώχεια. Για να οικονομήσουν τα απαραίτητα τον έστελναν για μήνες και εργαζόταν σε Μοναστήρια.Έκανε και εργόχειρο κουτάλες και χτένες. Γηροκόμησε τους Γεροντάδες του οι οποίοι και οι τρεις κοιμήθηκαν νέοι σχετικά γύρω στα 60 από φυματίωση…
Διηγήθηκε:
«Κάποια χρονιά πήγα το Πάσχα προσκύνημα στα Ιεροσόλυμα. Ήταν το προηγούμενο έτος από την έκρηξη στο Τσερνομπίλ.
Είδα στο Ναό μία εικόνα της Παναγίας να δακρύζει αυτό έγινε αντιληπτό από πολλούς και από έναν Άραβα Αστυνομικό.
Ήρθε ο Πατριάρχης φορεμένος τα Αρχιερατικά του Άμφια και με βαμβάκι σκούπισε τα δάκρυα της Παναγίας.
Στην συνέχεια έβλεπα την εικόνα να ανοιγοκλείνει τα μάτια της.
Άλλη φορά διανυκτέρευα στο παρεκκλήσι των Κλαπών, όπου είναι η κολόνα που έδεσαν και μαστίγωσαν τον Κύριο. Άκουγα ευκρινώς βουρδουλιές από μαστίγιο.
Είδα το Άγιο Φως σαν φωτεινές ταινίες πού διαπερνούσαν τον αέρα και άναβαν τα φιτίλια των κεριών. Η πίστη μας είναι μεγάλη και ζωντανή».
«Από την ασκητική και ησυχαστική αγιορείτικη Παράδοση».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου