«Ο Κύριος θα περπατήσει στη γη για σαράντα ημέρες!
Μπορεί να συναντηθεί με όλους με διαφορετικές μορφές. Εμφανίζεται πάντα όταν κάποιος βιάζεται, όταν βρίσκεται σε στενά μέρη, όταν δεν έχει χρόνο. Δοκιμάζει την πίστη μας - το βαθμό στον οποίο αγαπάμε τον πλησίον μας.
Και υπάρχουν πολλά παραδείγματα στα Πατερικά. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά είναι το πώς ο ασκητής Αρσένιος περπατούσε από τη σκήτη στο μοναστήρι. Είδε έναν ζητιάνο να προχωρά μπροστά σε αναπηρικό καροτσάκι, ναι, χρησιμοποιώντας τα χέρια του για να στηρίζεται στο έδαφος, και σε αυτούς τους τροχούς. Τον πήρε με το μανδύα του - ήταν σωματικά υγιής. Τον έβαλε στον ώμο του - και στο μοναστήρι, όπου κι αυτός βιαζόταν. Πλησίασε το μοναστήρι και είδε όλους τους αδελφούς συγκεντρωμένους, και νόμιζε ότι συναντούσαν κάποιους πρεσβευτές. Άρχισε να πλησιάζει: ο ηγούμενος γύρισε προς όλους και είπε:
«Να, ο Αρσένιος κουβαλάει τον Κύριο!»
Και αυτός εκπλήσσεται. Και αυτό το φορτίο γίνεται όλο και ελαφρύτερο: όσο πιο κοντά φτάνει στο μοναστήρι, τόσο ελαφρύτερο γίνεται το φορτίο του. Και όλοι είδαν τον Κύριο να ανεβαίνει στον ουρανό...
Και τα λόγια απευθύνονται στον Αρσένι: «Αρσένι! Δεν θα σε ξεχάσω!» Αυτό ήταν το θαύμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου