Αδελφοί! Ήμουν σε έναν τάφο που μόλις είχε σκαφτεί για έναν νεκρό, και στην επιφάνεια της άμμου του τάφου είδα πολλά ανθρώπινα κεφάλια, εντελώς γυμνωμένα από σάρκα - εκτός από τα οστά και τα ανοίγματα των προηγούμενων αισθήσεων (το στόμα - το οποίο, ίσως, δεν είχε καπνίσει ακόμα ένα μεθυστικό φίλτρο στην εποχή του και δεν γνώριζε εκείνα τα γαστρονομικά πιάτα και τα μεθυστικά ποτά με τα οποία οι σημερινοί προοδευτικοί ευχαριστούν τους φθαρτούς ουρανίσκους τους - τη μύτη, τα αυτιά, τα μάτια). Εδώ προεξείχαν σαγόνια με δόντια. τα σκοτεινά βάθη των οφθαλμικών κόγχων ήταν ορατά. τα ανοίγματα των ρουθουνιών και των αυτιών. Αυτά τα κρανία, στο επίπεδο του εδάφους, ήταν ποδοπατημένα από ανθρώπους. Γύρισα ένα κρανίο με το πόδι μου και σκέφτηκα: αυτά είναι τα ανθρώπινα κρανία μας. άλλωστε, το κρανίο μου σύντομα θα είναι το ίδιο. και το σώμα μου σύντομα θα είναι σαν άμμος. Αχ, ματαιόδοξοι άνθρωποι! Ελάτε, κοιτάξτε αυτά τα κρανία και σκεφτείτε τι θα συμβεί σε εσάς, στις ψυχές σας και στο σώμα σας, για το οποίο ανησυχείτε τόσο πολύ, και πετάξτε από τη ζωή σας αυτό που τρέφει πάθη και φθορά.
Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου