«όλη η γη είναι δική μου».

"Σε ένα συγκλονιστικό κείμενο που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του «Αργά βαδίζει ο Χριστός», ο νεοφανής άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς συνοψίζει την εντελώς και ουσιωδώς άθεη νοοτροπία του καπιταλιστή, ο οποίος κόντρα στο ρηθέν της Γραφής, υποστηρίζει ένα άλλο ρηθέν που λέει: «όλη η γη είναι δική μου».

«Έγώ άνέκαθεν αισθανόμουν βαθιά περιφρόνηση άπέναντι στούς άδύναμους καί πεινασμένους άνθρώπους, πού ζητούν μιά άλλαγή οικονομική καί νομική, η όποία θά έδινε καί σ' αύτούς ψωμί καί δικαιώματα τόσα όσα έχει καί κάθε άριστοκράτης. Έπάνω σέ τί βασίζουν οί προλετάριοι αύτή τήν άπαίτησή τους; Στήν άνθρωπιά καί στό φυσικό δίκαιο; Έάν είναι σ' αύτά,τότε έχασαν τό παιχνίδι. Διότι θά ρωτούσα έγώ: 

(...)Έγώ δέν θέλω νά είμαι μισοχορτάτος, πόσο μάλλον πεινασμένος. Έγώ θέλω νά είμαι μόνο χορτάτος, μά θέλω νά είμαι χορτάτος άκόμα καί μέ τίμημα τήν πείνα σου καί τό θάνατο σου. Μού λείπουν τελείως οί λόγοι γιά τούς οποίους έγώ θά έπρεπε νά μοιράζομαι τή γή καί τό ψωμί μαζί σου. Καμία δύναμη δέν μέ σπρώχνει πρός αύτό, ούτε κάποια έξωτερική δύναμη μέ άναγκάζει. Σέ μένα τίποτα δέν λέει ότι ή γή είναι δική μας, ένώ όλα μου λένε ότι ή γή είναι δική μου».

Στήν αὐλή τοῦ Κομηνοῦ.

Στήν αὐλή τοῦ Κομηνοῦ

O Benjamín de Tudela, Εβραίος της Ισπανίας, έμπορος και ταξιδευτής φτάνει το 1166 στην Κωνσταντινούπολη:

«Μετά από ταξείδι πέντε ημερών από την Άβυδο, η μεγάλη πόλη της Κωνσταντινούπολης επιτέλους φάνηκε. Είναι η πρωτεύουσα ολόκληρης της χώρας του Javan [Ιωνία], η οποία ονομάζεται Γραικία.
Εδώ είναι η κατοικία του Βασιλέα Εμμανουήλ, του Αυτοκράτορα. Δώδεκα υπουργοί είναι υπό αυτόν, καθένας από τους οποίους έχει ένα παλάτι στην Κωνσταντινούπολη και έχει κάστρα και πόλεις. Κυβερνούν το σύνολο της χώρας. Επικεφαλής είναι ο ρήγας Έπαρχος [της Πόλης], ο δεύτερος τη τάξη είναι ο Μέγας Δομέστιχος, ο τρίτος ο Δεσπότης, ο τέταρτος  είναι ο Μέγας Δούκας, και πέμπτος είναι ο Μεγάλος Οικονόμος. Και οι άλλοι φέρουν τέτοια ονόματα. Η περιφέρεια της Πόλης είναι δεκαοκτώ μίλια. Το ήμισυ είναι περιτριγυρισμένο από θάλασσα και το άλλο από στεριά και βρίσκεται πάνω σε δύο υγρούς βραχίονες, ένας από τη θάλασσα της Ρωσίας και ένας από τη θάλασσα του Sepharad [Ισπανία].

Κάθε είδος εμπόρου έρχεται εδώ· από τη γη της Βαβυλώνας, από τη χώρα του Shinar [Μεσοποταμία], από την Περσία, Μηδεία και από όλη την κυριαρχία της Αιγύπτου, από τη γη της Χαναάν και από την αυτοκρατορία της Ρωσίας, την Πατζινακία, Χαζαρία και τη χώρα της Λομβαρδίας και του Sepharad. Είναι μια πολυσύχναστη πόλη και οι έμποροι έρχονται σε αυτήν από παντού, δια θαλάσσης ή γης, και δεν υπάρχει άλλος τόπος σαν αυτόν στον κόσμο εκτός από τη Βαγδάτη, τη μεγάλη πόλη του Ισλάμ.
Στην Κωνσταντινούπολη βρίσκεται η εκκλησία της Αγίας Σοφίας και η έδρα του Πάπα των Ελλήνων, αφού οι Έλληνες δεν υπακούν στον Πάπα της Ρώμης. Υπάρχουν επίσης εκκλησίες όσες ο αριθμός των ημερών του έτους. Μια ποσότητα πλούτου που δεν περιγράφεται φτάνει εδώ κάθε χρόνο ως φόρος από τα δύο νησιά, τα κάστρα και τα χωριά που υπάρχουν γύρω. Και τέτοια πλούτη δεν μπορούν να βρεθούν σε καμία άλλη εκκλησία του κόσμου. Και σε αυτήν την εκκλησία υπάρχουν κολώνες από χρυσό και ασήμι, και λάμπες από άργυρο και μάλαμα, περισσότερες από όσο ένας άνθρωπος μπορεί να μετρήσει.

Κοντά στα τείχη του Παλατιού είναι επίσης ένας χώρος διασκέδασης που ανήκει στον Βασιλέα και ονομάζεται Ιππόδρομος· και κάθε χρόνο την επέτειο από τη γέννηση του Ιησού ο Βασιλέας διοργανώνει μία μεγάλη γιορτή εκεί. Σε αυτό το μέρος άνθρωποι από όλες τις φυλές του κόσμου έρχονται ενώπιον του Βασιλέα και της Βασίλισσας με ακροβάτικα ή χωρίς, και φέρνουν λιοντάρια, λεοπαρδάλεις, αρκούδες και άγρια γαϊδούρια για μάχες μεταξύ τους. Και το ίδιο πράγμα γίνεται και με πουλιά. Δεν υπάρχει τέτοια ψυχαγωγία πουθενά σε άλλη γη...»


Φρουροί του Vecchio Imperio, "της παλιάς Αυτοκρατορίας" (λεπτομέρεια), Άγγελος Ακοντάτος, 15ος, Βυζαντινό Μουσείο

Ανάσταση του Χριστού.Ζωγράφος Peter Vasilyevich (1793 - 1877)

"Μεγάλο μυαλό και μεγάλη αγάπη, συγκολλημένα μαζί, αυτό είναι το αγγελικό ον." Άγιος Ιουστίνος Σερβίας (Popovich). "Φιλοσοφικά χάσματα"

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ!

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ!

«Με την ανάσταση του Χριστού, ο ουρανός και η γη και η κόλαση γεμίζουν με το φως.

Ο ίδιος ο ουρανός φωτίζεται με νέο φως άνοιξε  το υπέρτατο μυστήριο Αγίων Αγγέλων της αγάπης του Θεό - όταν Ο Βασιλιάς  και Κύριο των  Χερουβείμ και Σεραφείμ σαρκώθηκε και έγινε άνθρωπος για τη σωτηρία μας, έλαβε το πιο έντονο πόνο και τη δυστυχία, το σταυρό και το θάνατο ...

Τώρα όλα είναι γεμάτα με το φως,  και στον ουρανό και τη γη, και στα υποχθόνια , ολόκληρη η δημιουργία γιορτάζει την ανάσταση του Χριστού! "

Πρωτοπρεσβύτερος Γρηγόριος Dyachenko.

Διδασκαλίες.

Την τέταρτη ημέρα του Πάσχα 

ΔΥΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΣΤΑΡΕΤΣ ΆΓΙΟΙ.

ΔΥΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΣΤΑΡΕΤΣ ΆΓΙΟΙ.

Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στο διάδρομο του σπιτιού στο Peredelkino, όπου ο Αρχιμανδρίτης Κύριλλος (Pavlov) / + 2017 / και εκεί ο Αρχιμανδρίτης Αδριανός (Kirsanov) που  τον επισκέφθηκε για να ζητήσει την εξομολόγηση του.

Σε μια από τις επιστολές του Αγίου Όρους του μοναχού Σεραφείμ υπάρχει μια τέτοια ιστορία. Ο μοναχός του Άθωνας είπε τι τον έκανε να έρθει στο Άγιο Όρος.

Οι Άγιοι Πατέρες λένε. Σε μια από τις επιστολές του Αγίου Όρους  του μοναχού Σεραφείμ υπάρχει μια τέτοια ιστορία. Ο μοναχός του Άθωνας  είπε τι τον έκανε να έρθει στο Άγιο Όρος.

«Όταν έζησα στη Ρωσία, πίστευα στον Θεό, αλλά σπάνια πήγαινα στην εκκλησία και δεν έκανα  πάντα τη νηστεία ως επί το πλείστον ζούσαν άσκοπα. Αλλά ήταν ευχάριστο στον Κύριο ότι ένας άγγελος θα έπρεπε να εμφανιστεί και να με οδηγήσει κάπου σε σκοτεινές βρώμικες σήραγγες. Άκουσα τους στεναγμούς, τις κραυγές, τις αγωνίες  των ανθρώπων. Με κάθε βήμα γινοντουσαν  πιο δυνατά. Και ξαφνικά πήγαμε σε ένα ανοιχτό μέρος όπου βρίσκονταν  τεράστιες φλόγες, από τις  οποίους μπορούσαμε να ακούσουμε αυτές τις κραυγές.

Η φωτιά στροβιλίστηκε γύρω από τους φούρνους. Ξαφνικά, ένας άγγελος μπήκε σε ένα από αυτούς και έβγαλε έναν άνθρωπο αλυσοδεμένο. Ήταν μαύρος από το κεφάλι στα πόδια. Ο άγγελος άγγιξε τις κόκκινες καυτές αλυσίδες του και οι αλυσίδες έπεσαν αμέσως από τα χέρια και τα πόδια του. Και όταν άγγιξε το σώμα, η μαυρίλα , σαν φλοιός, πέταξε μακριά από αυτόν. Ο άγγελος έβαλε λευκά ρούχα στον άντρα και το πρόσωπό του ακτινοβολούσε με ουράνια χαρά. Ρώτησα γιατί υπήρξε μια τέτοια αλλαγή σε αυτόν, και ο άγγελος είπε: «Αυτός ο άνθρωπος πήγαινε στην εκκλησία 2-3 φορές το χρόνο, αλλά δεν φορούσε σταυρό, το πρωί και το βράδυ  χωρίς προσευχές δεν έκανε προσευχή, πριν και μετά το φαγητό, , έπινε, κάπνιζε και ασχολούνταν με την πορνεία και την αμαρτία στην εξομολόγηση δεν τα έλεγε όλα και απέκρυβε αμαρτίες «λέξη, πράξη, σκέψη και τελικά πέθανε χωρίς μετάνοια.

 Αλλά οι συγγενείς είχαν καθαρό Ορθόδοξο πνεύμα: μετά το θάνατό του, προσευχήθηκαν σκληρά, μνημόνευση  καθημερινά στην Θεία Λειτουργία,  μνημόσυνα συνέχεια , διάβασαν Ψαλμούς για την ανάπαυση της ψυχής του, έδιναν  ελεημοσύνη, και  με τις  προσευχές της Εκκλησίας, ο Κύριος με έστειλε για να ελευθερώσω την ψυχή από την κόλαση. Να  γνωρίζετε λοιπόν, είπε  "ο Άγγελος  που στράφηκε προς μένα", ότι ο τόπος σας είναι εδώ σε αυτούς τους φούρνους, αν δεν αλλάξετε τη ζωή σας ".

Η ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΤΗΣ Α΄ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑΣ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕΤΑΠΟΙΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Ό Περικλής είχε χαρακτηριστεί ώς άνδρας περίπου τέλειας εξωτερικής ομορφιάς: ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ.

Ό Περικλής είχε χαρακτηριστεί ώς άνδρας περίπου  τέλειας εξωτερικής ομορφιάς: έξαίρεση αποτελούσε το κεφάλι του πού έμοιαζε με κολοκύθα, στενόμακρο καθώς ήταν, μέ άποτέλεσμα να γίνεται περίγελως κάθε φορά πού εμφανιζόταν ασκεπής σε δημόσιο χώρο. Οι Έλληνες γλύπτες πού φιλοτεχνούσαν την προτομή του μεγάλου αυτού ανδρός, για νά κρύψουν το ελάττωμά του από τον λαό, τον παρουσίαζαν πάντοτε με περικεφαλαία.

Όταν λοιπόν κάποιοι ειδωλολάτρες γνώριζαν πώς νά κρύβουν τα ελαττώματα των φίλων τους, πόσο μάλλον εμείς οι χριστιανοί οφείλουμε νά κάνουμε το ίδιο! Ό Απόστολος σαφώς επιτάσσει σε όσους στηρίζονται στον Χριστό: τη φιλαδελφία εις άλλήλους φιλόστοργοι, τη τιμή αλλήλους προηγούμενοι (Ρωμ. 12,10).

Πώς μπορούμε νά ισχυριστούμε ότι εμπιστευόμαστε τον πράο και πανοικτίρμον Χριστό, όταν καθημερινά μολύνουμε τον αέρα φλυαρώντας για τις αμαρτίες και τις συμφορές τών άλλων; Νά κρύβεις τη δική σου άρετή, αλλά και τις άνεπάρκειες τών άλλων: εκεί βρίσκεται ή εξέχουσα πνευματική σοφία!

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.  Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ.  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.  ΜΗΝΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΩΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΠΑΝΤΟΣ ΑΓΑΘΟΥ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ.

ΟΜΙΛΙΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΩΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΠΑΝΤΟΣ ΑΓΑΘΟΥ.

ό γάρ του Θεού υιός Ιησούς Χριστός ό εν ύμϊν δι ημών κηρυχθείς, δι εμού και Σιλουανού και Τιμοθέου, ουκ έγένετο ναι καί ου, άλλα ναι εν αύτω γέγονεν- (Β' Κορινθ. 1,19)

Ό Χριστός δεν είναι το φως και το σκοτάδι, είναι μόνο φως. Ό Χριστός δεν είναι αλήθεια και ψεύδος, είναι μόνο αλήθεια. Ούτε είναι ό Χριστός ζωή και θάνατος• είναι μόνο ζωή. Ούτε είναι και δύναμις και αδυναμία• είναι μόνο δύναμις. Ούτε είναι και αγάπη, και μίσος• είναι μόνο Αγάπη.

Είναι το «ναι» για κάθε καλό, και εν Αύτω δεν υπάρχει άμφιταλάντευση άνάμεσα στο «ναι» και στο «ου». Το δίδαγμά Του είναι πεντακάθαρο, αληθές, πάμφωτο και έμπλεον άγάπης προς ανθρώπινο γένος.

Ο δρόμος του Χριστού είναι ακριβής και δεν τρέπει παρεκκλίσεις δεξιά και αριστερά. Ούτε σκιά αμαρτίας δεν μπορεί νά σκιάσει τή διδασκαλία Του ή νά βρει θέση στον δρόμο Του. Το πρόσωπο Του είναι ή ενσάρκωση τής άγαθότητας- όλο το αγαθό βρίσκεται μέσα Του ενώ όλο το έφάμαρτο, το ψευδές, πονηρό, μοχθηρό και άδικο είναι έξω απ’ Αυτόν.

Αύτη είναι ή διδασκαλία, αυτός είναι ό δρόμος, αυτό είναι το Πρόσωπο του Χριστού πού κήρυξαν οι Απόστολοι του Θεού: μια διδασκαλία πού είναι ή επιβεβαίωση του αγαθού και ή αποκάλυψη του άπειρου θησαυρού τής άγαθότητος• ένας δρόμος πού οδηγεί στην έκπλήρωση και την αιώνια απόλαυση αυτής τής άγαθότητος- ένα Πρόσωπο, το όποιο περιέχει έντός Του όλη την αγαθότητα και την απόλυτη επιβεβαίωση του αγαθού.

Αδελφοί, ας προσκολληθούμε κι εμείς στο μοναδικό αυτό Πρόσωπο, στον μοναδικό αυτό δρόμο και στη μοναδική αυτή διδασκαλία!

Παντοδύναμε Κύριε, βοήθησέ μας διά τής δυνάμεως τού Αγίου Σου Πνεύματος, ώστε ή άσήμαντη ζωή μας επί της γής νά γίνει μια επιβεβαίωση του αγαθού και όχι μια άρνηση του αγαθού.

Ότι Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.  Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ.  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.  ΜΗΝΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ

Άς αναλογιστούμε την Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ.

Άς αναλογιστούμε την Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού:

είναι ένα μεγάλο φως ή Ανάσταση, πού διαλύει το σκοτάδι της αμφιβολίας μας και τις απελπισίας γιά τη ζωή μετά τον θάνατο• ^

είναι ένα μεγάλο φως ή Ανάσταση, πού φωτίζει το δρόμο στον όποιο πρέπει να βαδίσουμε μέσα στον κόσμο αυτό, προκειμένου να φθάσουμε στον άλλο κόσμο.

Οι άγιοι είναι ζωντανοί και η θεόσδοτη δύναμή τους δεν φθίνει, στο πέρασμα του χρόνου. Ό άγιος Ίωαννίκιος κάνει θαύματα μέχρι σήμερα, όπως έκανε καί στη διάρκεια τής επίγειας ζωής του, κάπου πεντακόσια χρόνια πρίν.

Οι άγιοι είναι ζωντανοί και η θεόσδοτη δύναμή τους δεν φθίνει, στο πέρασμα του χρόνου. Ό άγιος Ίωαννίκιος κάνει θαύματα μέχρι σήμερα, όπως έκανε καί στη διάρκεια τής επίγειας ζωής του, κάπου πεντακόσια χρόνια πρίν.

Κάποιος άνθρωπος όνόματι Μίλος, άπό την Ερζεγοβίνη, προετοιμαζόταν νά ταξιδέψει στά Ιεροσόλυμα σε προσκύνημα στους άγιους Τόπους. 

Καθώς έτοιμαζόταν ν' αναχωρήσει, του εμφανίστηκε ό άγιος Ίωαννίκιος σέ ενύπνιο καί του διεμήνυσε νά μην πάει στά Ιεροσόλυμα. «Αντί νά πάς στά Ιεροσόλυμα, θά ήταν καλύτερα νά πάς στο Ντέβιτς»  εξήγησε ό άγιος, «εκεί νά αποκαταστάσεις την εκκλησία μου και νά την βάλεις σε τάξη». Ό Μίλος υπάκουσε τον άγιο και πήγε πράγματι στο έγκαταλελειμμένο μοναστήρι Ντέβιτς: τό καθάρισε, το συγύρισε και κατάφερε νά άκούγονται πάλι εκεί ύμνοι και δοξολογίες στον Θεό. Κατέληξε νά γίνει μοναχός και νά παραμείνει εκεί μέχρι το τέλος τής ζωής του.

Στη διάρκεια του Α' παγκοσμίου πολέμου και τής αυστριακής κατοχής, ένας Ούγγρος αξιωματούχος ήλθε στο Ντέβιτς με στρατιωτικό απόσπασμα. Ό αξιωματικός καθοδήγησε τον Δαμασκηνό, τον ηγούμενο τής μονής, μπροστά στη λάρνακα τού άγιου Ίωαννικίου καί τον ρώτησε τί υπήρχε κάτω άπό την πλάκα. «Άγια πράγματα», άπάντησε ό ηγούμενος. 

«Τί είδους άγια πράγματα;», χλεύασε ό αξιωματικός, «κάτι έχετε κρυμμένο κάτω άπό εκεί!». Διέταξε τούς στρατιώτες νά χτυπήσουν την πλάκα με άξίνες και νά την άναποδογυρίσουν. Ένώ τό έκανε αύτό, ένας δυνατός πόνος τον χτύπησε στην κοιλιά. Ξάπλωσε στο κρεβάτι καί, προτού πέσει τό βράδυ, πέθανε. Οι φοβισμένοι στρατιώτες άφησαν μισοτελειωμένο τό έργο τους κι έφυγαν άπ' τό μοναστήρι.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.  Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ.  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ. ΜΗΝΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ

Christ is Risen! Putin And Millions of Russians Celebrate The Biggest Christian Holiday Easter

ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΠΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ.

Ένα οικογενειακό μου άτομο πήγε στα Ιεροσόλυμα και έβγαζε φωτογραφίες και όταν ήρθε πίσω στην Κύπρο τις είδε και σε μια φωτογραφία ήταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός με φωτοστέφανο να αιωρείται ψηλά με άσπρα ρούχα και να έχει ανοιχτά τα χέρια Του. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να είναι άθεος, απλά αντί να είναι λάτρης Του Θεού, είναι λάτρης του εγωισμού του. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΈΣΤΗ!!!

المسيح قام أحد الفصح العظيم المقدّس الكاتدرائيّة المريميّة ٢٠١.Pascha at the Patriarchate of Antioch

The Miracleworking Iveron Icon of Hawaii Christ is risen! Христос Воскресе! !

Мужчина раздал продукты пожилым людям в Алматы. Ένας άνθρωπος έδωσε προϊόντα σε ηλικιωμένους ανθρώπους ΣΤΟ Αλμάτι ΡΩΣΣΙΑ

31ο ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ: 24 ΩΡΕΣ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ 25/04/2019

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΟΥΣ ΚΑΘΑΡΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ.

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΟΥΣ ΚΑΘΑΡΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ.

Ταύτην ήδη, άγαπητοί, δευτέραν ύμϊν γράφω έπιστολήν, έν αίς διεγείρω υμών έν ύπομνήσει την ειλικρινή διάνοιαν

(Βί Πέτρου 3• 1)

Βλέπετε, αδελφοί, τον σκοπό για τον οποίο ό Απόστολος Πέτρος γράφει την επιστολή του; Για να διεγείρει την καθαρή και ειλικρινή διάνοια των ανθρώπων! Αυτό θεωρεί ό απόστολος ώς το βασικότερο θέμα.

Πράγματι, αυτό είναι το κύριο θέμα. Διότι εάν σε κάθε άνθρωπο αφυπνιζόταν ή έν υπνώσει ειλικρινής καί καθαρή διάνοια, τότε δεν θά υπήρχε ούτε μία ψυχή ανθρώπου επί τής γής πού να μήν πίστευε στον Κύριο Ιησού Χριστό, να μήν τον ομολογούσε ώς τον εσταυρωμένο καί άναστάντα Σωτήρα τού κόσμου καί να μή μετανοούσε συντετριμμένη για τις άμαρτίες πού διέπραξε υπό τήν έπήρεια μιας άκάθαρτης διανοίας.

Τίποτε δεν μάς άπομακρύνει περισσότερο απ' τό Εύαγγέλιο όσο μια άκάθαρτη, μιασμένη διάνοια. Τί είναι αυτό πού κάνει άκάθαρτη τή διάνοια τού ανθρώπου; Ή αμαρτία!

Όπως το γάλα, άν ρίξουμε μέσα δηλητήριο, γίνεται τελείως δηλητηριώδες, έτσι και ή διάνοια του ανθρώπου, όταν ή ακάθαρτη αμαρτία εισέρχεται σ’ αυτήν, γίνεται τελείως ακάθαρτη. Κάθε αμαρτία είναι ακάθαρτη• κάθε αμαρτία αμαυρώνει την ανθρώπινη διάνοια, την δηλητηριάζει. Κάθε γνώση που κατέχει μιά ακάθαρτη διάνοια είναι ακάθαρτη• σάν τη θολή και λερωμένη εικόνα ενός αντικειμένου πάνω σ’ ένα λερωμένο και θολό καθρέφτη.

Πάντα μέν καθαρά τοις καθαροϊς- τοις δέ μεμιαμμένοις και άπίστοις ούδέν καθαρόν, άλλα μεμίανται αυτών και ό νους και ή συνείδησης, είπε ό Παύλος, ό άλλος πρωτοκορυφαίος Απόστολος. (Τίτον 1,15).

Όσο ό Άδάμ είχε καθαρό νου στον Παράδεισο, όλη η  γνώση του γιά τον Δημιουργό και τά δημιουργήματά Του ήταν καθαρή, ειλικρινής. Ή αμαρτία όμως σκότισε τη διάνοιά του, όπως και τη διάνοια των άπογόνων του.

Όμως αυτή ή παραδεισένια, καθαρή και ειλικρινής διάνοια του άναμάρτητου (σ.τ.μ. προπτωτικού) ανθρώπου δεν είναι νεκρή απλώς καθεύδει, βρίσκεται εν υπνώσει μέσα στους άνθρώπους οί όποιοι είναι ύπο τον ζυγό τής αμαρτίας. Χρειάζεται μόνο νά την αφυπνίσουμε και τότε αύτή αλάθητα, με ακρίβεια, θά οδηγήσει τους ανθρώπους πίσω στον Χριστό. Γί αυτό ό απόστολος αναλαμβάνει την ευθύνη νά διεγείρει στους άνθρώπους την άρχική αυτή ειλικρινή, καθαρή, άγνή, διακριτική, θεοδώρητη διάνοια.

Ω άδελφοί μου, ας βοηθήσουμε τον άγιο άπόστολο -ό οποίος για τό κήρυγμά του σταυρώθηκε άνάποδα- νά άφυπνίσει τούς άνθρώπους! ’Άς τον βοηθήσουμε εμείς τουλάχιστον, σε ό,τι μάς άφορά άς διεγείρει ό καθένας άπό εμάς τη δική του ειλικρινή και καθαρή διάνοια. Έάν ό καθένας μας τό κάνει αύτό, θά δούμε ότι όλοι μας έχουμε μία διάνοια! 

Διότι ή καθαρή διάνοια είναι μία, ενώ οί άκάθαρτες διάνοιες είναι λεγεών!

Ω άναστημένε Κύριε, άφύπνισε εντός μας τήν καθαρή διάνοια, διά πρεσβειών του άγιου Σου Αποστόλου Πέτρου.

Ότι Σοί πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.  Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ.  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.  ΜΗΝΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ

Άς αναλογιστούμε τον άναστάντα Κύριο Ιησού Χριστό:ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ.

Άς αναλογιστούμε τον άναστάντα Κύριο Ιησού Χριστό:

ή Ανάστασή Του αποτελεί την αρχή μιας νέας και

ολόλαμπρης ημέρας στην ιστορία της ανθρωπότητας

 ή Ανάστασή Του είναι ή ειρήνη και ή δύναμή μου και ή

ανάσταση της ψυχής μου, ενόσω ακόμη βρίσκομαι στο σώμα μου.

«Αισθάνομαι ότι ή μύτη καί τα αυτιά μου είναι σώα καί άβλαβή!».

Έπι βασιλείας του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, στην  διάρκεια μιας έξεγέρσεως στην Κωνσταντινούπολη, κάποιοι οργισμένοι άνδρες επιτέθηκαν στο άγαλμα του αυτοκράτορα της Βασιλεύουσας κι έσπασαν τη, μύτη και τα αυτιά του.

Πολλοί ήταν τότε οί αυλοκόλακες που έσπευσαν να πουν τα μαντάτα στον αυτοκράτορα και να έκφράσουν την άποστροφή τους για τον τρόπο πού αυτοί οί βάνδαλοι έσπασαν τη, μύτη και τα αυτιά της προτομής και του ζητούσαν να τιμωρήσει παραδειγματικά τούς παραβάτες.

Ό μέγας αύτοκράτωρ Κωνσταντίνος ψηλάφισε μέ τα χέρια του το πρόσωπό του, τη μύτη καί τα αυτιά του καί είπε στούς κόλακες: «Αισθάνομαι ότι ή μύτη καί τα αυτιά μου είναι σώα καί άβλαβή!». Κατησχυμένοι τότε οί αυλοκόλακες αποσύρθηκαν.

Μέ τέτοια μεγαλοψυχία πρέπει όλοι να ύπομένουμε τις προσβολές των άλλων! Ωστόσο, ας άκούμε μέ ιδιαίτερη προσοχή τις κατηγορίες πού μεταφέρουν σ’ εμάς οί δικοί μας κόλακες. Θά πρέπει πάντα να ομολογούμε ενώπιον τού Θεού καί στον ίδιο τον εαυτό μας ότι εμείς, εξαιτίας των αμαρτιών μας, αξίζουμε ακόμη χειρότερες προσβολές άπ’ αυτές πού μάς προσάπτουν οι άλλοι!

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.  Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ.  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.  ΜΗΝΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ

Ό Αγιος Νεομάρτυς Λάζαρος απο την Βουλγαρία. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ. 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Ό Νεομάρτυς Λάζαρος ήταν άπό τό Γάμπροβο τής Βουλγαρίας. Νέος άκόμη έφυγε άπό τη  γενέτειρά του και πήγε στην Μ. Άσία, στην περιοχή Σόμα της Περγάμου, όπου έβοσκε πρόβατα.

Τό γεγονός ότι ό Λάζαρος ήταν χριστιανός προκάλεσε την οργή των Τούρκων και γι’ αυτό, με εντολή κάποιου άγά, τον έριξαν στη φυλακή. Ακολούθησαν παρατεταμένα βασανιστήρια άπό φοβερούς και ανηλεείς δημίους, τα όποια ανδρείως υπέμεινε ό άγιος άπό άγάπη για τον Χριστό.

Ό Νεομάρτυς αυτός τελειώθηκε δι’ απαγχονισμού στις 23 Απριλίου 1802, σε ηλικία 28 ετών. Ό Κύριος παρέλαβε τον άγιο Λάζαρο στις αιώνιες αυλές Του και τον δόξασε αιωνίως, τόσο στον ουρανό όσο και στη γη. Αναρίθμητα θαύματα έκανε ή χάρις των λειψάνων τού άγιου Λαζάρου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.  Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ.  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.  ΜΗΝΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΆΓΙΟ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΓΕΩΡΓΙΟ.ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ.

Ό άγιος Γεώργιος, έφιππος σ’ ένα ψηλό άλογο, έσωσε την παρθένο από τά νύχια του δράκοντα. Στο λάβαρό του είχε το σημείο του Σταυρού: τό τίμιο και αήττητο όπλο.

Με αυτό το όπλο σκότωσε τον δράκοντα ό δρακοκτόνος Γεώργιος και επέστρεψε τη θυγατέρα σώα και άβλαβη στον βασιλιά πατέρα της.

Μέ την καλοσύνη του ό άγιος υποχρέωσε τον ίδιο τον Θεό- ό Θεός τον αντάμειψε με καλλίνικο στεφάνι δόξης.

Ό άγιος Γεώργιος, καρδιά μακρόθυμη και ανδρεία, μοίρασε όλο τον πλούτο του στους φτωχούς- καταφρόνησε την τιμή και δόξα τού κόσμου, χάριν του ονόματος τού Νικητή Χριστού.

Αγκάλιασε τά βασανιστήρια, σ’ αυτά παραδόθηκε.

Το σώμα του συντρίφτηκε,

χάριν τής σωτηρίας τής ψυχής του. 

Με την καλοσύνη του υποχρέωσε τον ίδιο τον Θεό- ό Θεός τον αντάμειψε με καλλίνικο στεφάνι δόξης.

Ό Γεώργιος, Αγιος και Τροπαιοφόρος,βαδίζει άκόμη και τώρα ανάμεσα μας με σταυροφόρο λόγχη. Το δίκαιο προασπίζεται, στηλιτεύει το άδικο.

Όποιος με πίστη και δάκρυα τον επικαλείται, όποιος σ’ αύτόν προσεύχεται με μετάνοια ψυχής, πετά σέ βοήθεια του ό Άγιος Γεώργιος.

Με την καλοσύνη του ό Γεώργιος υποχρέωσε τον ίδιο τον Θεό-μέ καλλίνικο στεφάνι δόξης ό Θεός τον αντάμειψε.

ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ.

ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ.

Ό περιλάλητος και τροπαιοφόρος άγιος Γεώργιος γεννήθηκε στην Καππαδοκία από πλούσιους και ενάρετους γονείς. Μετά τον θάνατο του πατέρα του Γεροντίου, ό όποιος μαρτύρησε για τον Χριστό, ή μητέρα του Πολυχρόνια αποφάσισε να μεταφερθούν με τον γιό της στην Παλαιστίνη. Ό Γεώργιος σε νεαρή ηλικία κατατάχθηκε στο στράτευμα και ήδη στα είκοσι χρόνια του είχε τον βαθμό του τριβούνου της αυτοκρατορικής φρουράς έτσι έντάχθηκε στήν υπηρεσία του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.

Όταν ό Διοκλητιανός άρχισε τον φοβερό διωγμό κατά των χριστιανών, ό Γεώργιος παρουσιάστηκε ενώπιον του άφοβος και ομολόγησε πώς ήταν χριστιανός. Ό αυτοκράτορας πρόσταζε να τον φυλακίσουν και να τον βασανίσουν ανηλεώς: αρχικά έδεσαν τα πόδια του μέσα σε ξύλα και τοποθέτησαν μια βαριά πέτρα πάνω στο στήθος του υστέρα τον έδεσαν σε τροχό, κάτω άπ’ τον όποιο τοποθέτησαν μια σανίδα με σιδερένια καρφιά και τον περιέστρεφαν μέχρι πού το σώμα του κατακομμένο, έγινε ολόκληρο μια αιμορροούσα πληγή. Στη συνέχεια τον έθαψαν ζωντανό σ’ έναν λάκκο μέσα στη γη, αφήνοντας τον επί τρεις ημέρες και νύχτες, με μόνο το κεφάλι του έξω άπ’ το χώμα. Ύστερα τού έδιναν νά πίνει καθημερινά ένα θανατηφόρο δηλητήριο πού ετοίμασε κάποιος μάγος.

Ό Γεώργιος, καθ’ όλη τη διάρκεια αυτών τών βασανιστηρίων, παρέμενε άδιαλείπτως προσευχόμενος στον Θεό και ό Θεός άμέσως τον θεράπευε κάθε φορά και τον έσωζε άπ’ τά θανατηφόρα βασανιστήρια, προς μεγάλη έκπληξη των παρισταμένων.

Όταν έφθασε με τήν προσευχή του νά άναστήσει έναν νεκρό, ήταν πολλοί αυτοί που πίστεψαν διά του άγιου στον Χριστό και μάλιστα μαρτύρησαν. Άνάμεσά τους ήταν ή βασίλισσα Αλεξάνδρα, σύζυγος του τυράννου Διοκλητιανού, ό άρχιερέας των ειδώλων, ό μάγος Αθανάσιος, ό γεωργός Γλυκέριος και οί Ούαλέριος, Δονάτος και Θερινός. Στο τέλος ό αυτοκράτορας πρόσταξε τούς δημίους του ν’ άποκεφαλίσουν τήν ίδια τή σύζυγό του και τον Γεώργιο. Ή μακαρία Αλεξάνδρα όμως ξεψύχησε στο ικρίωμα του θανάτου, προτού νά τήν άποκεφαλίσουν ό άγιος Γεώργιος άποκεφαλίστηκε διά ξίφους το έτος 303.

Αναρίθμητα είναι τά θαύματα, πού τελέστηκαν έκτοτε πάνω άπό τον τάφο του άγιου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου. Πλήθος οί έμφανίσεις του, τόσο σε ενύπνια όσο καί εν έγρηγόρσει, σ’ όλους εκείνους πού άπό τότε μέχρι σήμερα επικαλέστηκαν καί ζήτησαν τή βοήθειά του.

Τρωθείς με διάπυρη άγάπη γιά τον Χριστό, ό άγιος Γεώργιος εύκολα έγκατέλειψε οτιδήποτε άλλο: στρατωτικό άξίωμα, πλούτη, βασιλικές τιμές, τούς φίλους του, τον κόσμο ολόκληρο, χάριν της άγάπης του. Γι' αύτή τήν άγάπη του ό Χριστός τον στεφάνωσε με άφθαρτο στέφανο δόξης, στον ούρανό καί στή γή, καί μέ αιώνια ζωή στή Βασιλεία Του. Επιπλέον, έδωσε στον άγιό Του, μεγαλομάρτυρα καί τροπαιοφόρο Γεώργιο, ισχύ και εξουσία για να συντρέχει όλους τούς κοπιώντας και πεφορτισμένους, οί όποιοι τον τιμούν κι επικαλούνται το όνομά του.

25. Σ.τ.μ. Πιθανότατα άνηλθε στό αξίωμα του στρατηλάτου, δηλαδή έπαρχου (Ν.Σ.), όπως καί ό πατέρας του - επιφανείς Καππαδόκης συγκλητικός, ίσως πρώην ειδωλολάτρης πού έγινε χριστιανός. Επίσης διευκρινίζεται ότι ό τάφος του άγιου Γεωργίου βρίσκεται στη γενέτειρα της μητέρας του: τη Λύδδα (Διόσπολη) της Παλαιστίνης• εκεί μεταφέρθηκε το τίμιο λείψανό του σύμφωνα με έντολη του άγιου καί άνεγέρθηκε περικαλλής  ναός επ’ όνόματί του. ('Ο άγιος φέρεται νά γεννήθηκε σέ περιοχή της Αρμενίας τήν περίοδο 280-285). Τέλος, σημειώνουμε ότι στους ελληνικούς συναξαριστές, έκτος άπό τούς σύν αύτώ μάρτυρες (Άνατόλιος, Πρωτολέων, Αθανάσιος και Γλυκέριος), μνημονεύονται τήν επομένη, στις 24 Απριλίου, ξεχωριστά οί μάρτυρες πού πίστεψαν διά τού άγιου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου (Ευσέβιος, Νέων, Λεόντιος, Λογγϊνος, Χριστοφόρος, Δημήτριος, Δάναβος, Δονάτος, Θερινός, Νεστάβη καί Νίκη). 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.  Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ.  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.  ΜΗΝΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ

32ο ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ: 24 ΩΡΕΣ ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 27/04/2019

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ.................«Και να, την ημέρα του Μεγάλου Σαββάτου (ίσως το 1924), το Φως με επισκέφθηκε μετά τη Θεία Μετάληψη και το αισθάνθηκα ως επαφή της Θείας αιωνιότητας με το πνεύμα μου. ...

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ.................

Η πίστη στην ανάσταση του Χριστού νοηματοδοτεί κάθε ανθρώπινη δοκιμασία και με την προσευχή «ανάγει τη ψυχή στην απάθεια». «Χωρίς όμως πίστη (στην ανάσταση) κάθε δοκιμασία γίνεται σχεδόν παράλογη: στερείται νοήματος»…Ο χριστιανός γνωρίζει «ότι βρίσκεται “σε πόλεμο” προς τον κοινό εχθρό όλων, το θάνατο. Στην ουσία ο άνθρωπος δεν έχει άλλον εχθρό. Παλεύομε για την ανάσταση, την προσωπική και κάθε άλλου συνανθρώπου». Η εκ νεκρών ανάσταση είναι ένα μυστήριο. «Μόνο κατά την ώρα της προσευχής ερχόμαστε μερικές φορές σε κατάσταση, που φανερώνονται σ’ εμάς εν μέρει τα μυστήρια του μέλλοντος αιώνος».

«Και να, την ημέρα του Μεγάλου Σαββάτου (ίσως το 1924), το Φως με επισκέφθηκε μετά τη Θεία Μετάληψη και το αισθάνθηκα ως επαφή της Θείας αιωνιότητας με το πνεύμα μου. Ιλαρό, γεμάτο ειρήνη και αγάπη, το Φως παρέμεινε μαζί μου επί τρεις ημέρες. Διέλυσε το σκοτάδι της ανυπαρξίας, που στεκόταν μπροστά μου. Αναστήθηκα, και μέσα μου, μαζί μου, αναστήθηκε όλος ο κόσμος. Οι λόγοι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στο τέλος της ακολουθίας του Πάσχα ήχησαν με συγκλονιστική δύναμη: “Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επί μνήματος”. Καταπονημένος από το θέαμα του γενικού θανάτου, ανέζησα εκείνη τη στιγμή: Πραγματικά, και η ψυχή μου αναστήθηκε και δεν βλέπω πλέον κανένα νεκρό…. Εάν τέτοιος είναι ο Θεός, πρέπει το συντομότερο να εγκαταλείψω τα πάντα και να επιζητήσω μόνον την ένωση μαζί Του».

Σε κάποιο άλλο σημείο θα ταυτίσει ο Γέροντας αυτό το Φως («το υπερκόσμιο») με το άκτιστο Φως της θείας Μεταμορφώσεως και θα μας διδάξει: «Η κάθοδος αυτού (του Φωτός) σ’ εμάς δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μόνο η φανέρωση του Θεού στον άνθρωπο: αποκάλυψη ουρανίων μυστηρίων», για να συμπεράνει: «Χωρίς αυτό το Φως η γη θα παρέμενε εκτός της αληθινής θεογνωσίας. Βάσει της προσωπικής μου πείρας, επέτρεψα στον εαυτόν μου να ονομάσει το Φως αυτό Φως αναστάσεως. Με τον ερχομό αυτού του Φωτός το πνεύμα του ανθρώπου εισάγεται στη σφαίρα όπου δεν υπάρχει θάνατος». Συνεχίζοντας ο θεοδίδακτος Γέροντας θα μας αποκαλύψει: «Η έλλαμψη από αυτό το Φως δίνει στον άνθρωπο την πείρα της αναστάσεως ως πρόγευση της μέλλουσας μακαριότητας». Όμως δεν αξιώνονται όλοι τέτοιας πείρας αναστάσεως, αλλά μόνον οι ικανοί να αντιληφθούν το Χριστό: «Ο Χριστός μετά την Ανάστασή του εμφανιζόταν αποκλειστικά σ’ εκείνους, οι οποίοι ήσαν ικανοί να Τον αντιληφθούν στη ήδη θεωμένη και πεφωτισμένη σάρκα Του, παραμένοντας αόρατος στους άλλους».

Η ανάσταση του Χριστού είναι «το μεγαλύτερο από όλα τα γεγονότα του κτιστού κόσμου».

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ.

Θεμέλιον γάρ άλλον ουδείς δύναται θείναι παρά τον κείμενον, ος έστιν Ιησούς Χριστός (Α Κορινθ. 3,11)

Οί Εβραίοι λένε: «Τό θεμέλιο είναι ό Μωυσής». Οί μουσουλμάνοι λένε: Τό θεμέλιο είναι ό Μωάμεθ. Οι κοντόφθαλμοι φυσιολάτρες λένε «Το θεμέλιο είναι η φύση»

 «Εμείς ρωτούμε: Ό Μωυσής ανέστησε εκ νεκρών; Ό Μωάμεθ ανέβηκε στον ουρανό; Ή φύση χορηγεί τό Αγιον Πνεύμα, τον Παράκλητο; Όχι, ό Μωυσής δεν ανέστησε, ό Μωάμεθ δεν ανέβηκε στον ουρανό. Ή φύση όχι μόνον δεν χορηγεί στους άνθρώπους τό Πνεύμα τό  Άγιον-τόν Παράκλητο, άλλα απεναντίας αναδίδει μίσος εναντίον τού ανθρώπου, αλυχτά και τού δείχνει τα δόντια της.

Το θεμέλιο τού κόσμου δεν μπορεί να είναι κάποιος πού είναι αμαρτωλός, ήδη άπό την  σύλληψη  του κάποιος πού ό ίδιος αμάρτησε  πού πλανήθηκε και ζήτησε συμβουλές άπό  γυναίκες πού, χάρις στη δύναμη κάποιου άλλου, έκανε μεγάλα έργα- πού θρυμματίστηκε στον τάφο  πού το όνομά του δημιουργεί σύγχυση ώς προς τό οποια είναι ή οδός, ή άλήθεια καί ή ζωή! Ό Μωάμεθ και ό Μωυσής συνελήφθησαν εν αμαρτία καί διέπραξαν οί ίδιοι άμαρτίες αναζήτησαν συμβουλές άπό γυναίκες έπιτέλεσαν τα έργα τους με τη δύναμη άλλων στον τάφο τους κείτονται άποσυντεθειμένοι τά όνόματά τους προκαλούν σύγχυση στους ανθρώπους σχετικά με την οδό, την αλήθεια καί τη ζωή.

Γι’ αύτό, άδελφοί μου, πουθενά στην ιστορία δεν μπορούμε ν’ άνατρέξουμε για να άναζητήσουμε άλλο τέτοιο θεμέλιο, παρεκτός στον Κύριο Ιησού Χριστό, ό Όποιος συνελήφθη εκτός αμαρτίας  ό Όποιος δεν περιπλανήθηκε καί δεν ζήτησε συμβουλή άπό κανέναν άνθρωπο ό Όποιος με τη δική Του δύναμη έπετέλεσε μεγάλα καί θαυμαστά έργα ό Όποιος δεν άποσυντέθηκε μέσα σε τάφο καί τό όνομά Του δεν δημιουργεί σύγχυση στούς ανθρώπους για τό ποιά είναι ή οδός, ή αλήθεια καί ή ζωή.

Ό Απόστολος δεν λέει ότι ό Χριστός έθεσε κάποιο θεμέλιο, άλλά ότι Εκείνος ό ίδιος είναι τό Θεμέλιο. Εκείνος είναι όλη ή δικαιοσύνη συνεπώς, Εκείνος είναι τό θεμέλιο κάθε δικαιοσύνης. Εκείνος είναι ή όλη αλήθεια  συνεπώς,

Εκείνος είναι το θεμέλιο κάθε αλήθειας. Εκείνος είναι ολη ή σοφία συνεπώς, Εκείνος είναι το θεμέλιο κάθε σοφίας. Εκείνος είναι όλη ή δύναμη συνεπώς, Εκείνος είναι το θεμέλιο κάθε δυνάμεως. Εκείνος είναι όλο το καλό συνεπώς, Εκείνος είναι τό θεμέλιο κάθε καλού. Εκείνος είναι ολη ή ζωή συνεπώς, Εκείνος είναι ο θεμέλιο τής ζωής καί στους δύο κόσμους, καί σ' αύτον καί στον άλλο.

“Ω Κύριε, ό άναστάς εκ τών νεκρών, Σύ είσαι το θεμέλιο τής σωτηρίας μας καί τής αιωνίου ζωής.

Ότι Σοί πρέπει πάσα δόξα, τιμή καί προσκύνησις εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν.