«Ὁ Κ. Κ. ἀπ' τήν Ἀθήνα, το 2010, εἶχε βρεθῆ στό Ἅγ. Ὄρος γιά νά προσκυνήση. Κάποια στιγμή βρέθηκε καί στή Μονή Σίμωνος Πέτρα, ὅπου παρέμεινε γιά μία ολόκληρη ἡμέρα καί ἦρθε σέ ἐπαφή μέ τόν Ἡγούμενο και πολλούς Μοναχούς. Τήν ἑπόμενη ἡμέρα (ήταν Παρασκευή), πού ἐπρόκειτο να φύγη, ζήτησε νά τοῦ δώσουν λίγο λάδι ἀπ' τά καντήλια νά τό ἔχη μαζί του γιά εὐλογία.
Οἱ μοναχοί δέχτηκαν μέ μεγάλη προθυμία καί, λίγη ὥρα μετά, τόν ζύγωσε ἕνας ηλικιωμένος Γέροντας, κρατώντας, ὅμως, δύο μπουκαλάκια λάδι καί ὄχι ἕνα, ὅπως εἶχε ζητήσει ἀρχικά.
Ὁ Γέροντας τοῦ διευκρίνισε πώς τό ἕνα μπουκαλάκι εἶναι γιά τόν ἴδιο, ἐνῶ το δεύτερο πρέπει νά τό δώση στο γείτονά του πού εἶναι ἄθεος, γιά νά προλάβη τουλάχιστον νά σώση τήν ψυχή του.
Ο Κ. Κ. ξαφνιάστηκε διότι πράγματι εἶχε ἕνα πού ἦταν ἐκ πεποιθήσεως άθεος καί ρώτησε το γείτονα ὁ ὁποῖος ἔμενε στο διπλανό διαμέρισμα του Μοναχό πῶς καί ἀπό τοῦ γνωρίζει το γείτονά
Ὁ Μοναχός δέν ἀπάντησε, μονάχα ἐπανέλαβε πώς πρέπει νὰ τοῦ δώση τό λάδι γιά νά σωθῆ ἡ ψυχή του. Τότε, ὁ Κ. Κ., πῆρε καί τά δύο μπουκαλάκια μὲ τὸ λάδι καί διαβεβαίωσε το Μοναχό πώς θα το δώση την Κυριακή κατά τήν ὁποία θά ἐπιστρέψη.
Ὁ Γέροντας, ὅμως, τοῦ εἶπε πώς εἶναι ἀνάγκη να δώση τό λάδι μέχρι το Σάββατο, διότι την Κυριακή θὰ εἶναι πολύ αργά, ὁ γείτονας δέν θά ζῆ πιά.
Ὁ Κ. Κ. ἀπόρησε μέ τά λεγόμενα τοῦ Μοναχοῦ, διότι ὁ γείτονάς του ἦταν νέος –42 ἐτῶν καί ὑγιής· δέν ἀντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας.
Ἐπιπλέον, εἶχε κανονίσει νά ὁλοκληρώση τήν ἐπίσκεψί του στό Ἅγ. Ὄρος Σάββατο βράδυ καί δέν μποροῦσε νά ἀναχωρήση ἐκείνη τήν ἡμέρα (Παρασκευή) γιά νά βρίσκεται στήν Ἀθήνα το Σάββατο, ἔτσι ὥστε νά δώση τό λάδι στήν ἡμερομηνία τήν ὁποία τοῦ ὑπέδειξε ὁ Μοναχός.
Θεωρώντας, λοιπόν, πώς δέν συντρέχει κάποιος ἐπείγων λόγος γιά νά ἐπισπεύση τήν ἀναχώρησί του, παρέμεινε γιά μιά ἀκόμη ἡμέρα στο Ἅγ. Ὄρος καί ἐπέστρεψε στην Αθήνα την Κυριακή το πρωΐ
Φτάνοντας, ὅμως, στο σπίτι του, εἶδε πώς ὑπῆρχε πολύς κόσμος καί ἀναστάτωση στο διπλανό διαμέρισμα. Μπήκε, λοιπόν, ἀπ' τήν ἀνοιχτή πόρτα, γιά νάνδῆ τί συμβαίνει, μήπως χρειάζονται κάποια βοήθεια καί νά δώση τό λαδάκι ἀπ' τό Ἅγ. Ὄρος, ἐξηγώντας πώς αὐτό τοῦ ζητήθηκε ἀπό κάποιο Μοναχό.
Ὅταν, ὅμως, εἰσῆλθε στο διαμέρισμα, διεπίστωσε κάτι ἀνατριχιαστικό, πού συγκλόνισε ὅλη τήν ὕπαρξί του. Ὁ γείτονάς του εἶχε πεθάνει ξαφνικά, ἀπό ἀνακοπή, μόλις πρίν ἀπό 2 ὧρες!
Ὄπως μοῦ ἐξομολογήθηκε ὁ Κ. Κ., ἀκόμη καί σήμερα νοιώθει τύψεις καί ἔχει ἕνα μεγάλο βάρος στην ψυχή του, διότι δέν ἄκουσε το φωτισμένο Γέροντα καί δέν πρόλαβε νά δώση τό λάδι στο γείτονά του, πού τόσο ξαφνικά καί ἀναπάντεχα ἔφυγε ἀπ' τή ζωή»
Βιβλιογραφία Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Ροδοπέταλα αρετής. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου