184 - Χωρίς Πληρωμή
Αν καλέσετε κάποιον να κάνει κάτι για εσάς, θα απαιτήσει πληρωμή για τον χρόνο που εργάστηκε. Αν καλούσες κάποιον να δουλέψει για την ημέρα και του έλεγες ότι δεν τον πληρώνεις τίποτα, θα αγανακτούσε και, κοιτάζοντάς σε για πολλή ώρα, θα νόμιζε ότι αστειεύεσαι ή ότι είσαι τρελός.
Λοιπόν, όταν πρόκειται για εργασία για τον διάβολο, τα πράγματα αλλάζουν. Οι άνθρωποι υπηρετούν και εργάζονται για τον διάβολο χωρίς αμοιβή. Και όχι μόνο με την ημέρα αλλά με το χρόνο και ακόμη περισσότερο.
Κάποιοι άνθρωποι υπηρετούν τον διάβολο όλη τους τη ζωή, χωρίς αμοιβή. Δηλαδή, συγγνώμη! Ο διάβολος έχει επίσης μια αμοιβή με την οποία ανταμείβει όσους τον υπηρετούν: κόλαση και αιώνια καταδίκη.
Τι οδυνηρό πράγμα, τι τρομερό πράγμα!
185 - Και το Πνεύμα Εμφανίστηκε με τη Μορφή Περιστεριού
Τι μεγάλο δώρο είναι η νέα ζωή. Είναι ένα δώρο του Αγίου Πνεύματος.
Όπου κατοικεί, μια μεγάλη αλλαγή συμβαίνει, μια θεμελιώδης αλλαγή συμβαίνει στη ζωή του ανθρώπου, όπως ένα αρπακτικό πουλί μετατρέπεται σε τραγουδιστικό πουλί... όπως ένα άπληστο και αρπακτικό κοράκι μετατρέπεται σε αγνό και αθώο περιστέρι. Αυτός είναι ο νέος άνθρωπος, ο πνευματικός άνθρωπος (Β' Κορινθίους 3:1).
Όπου όμως εμφανίζεται ένας τέτοιος άνθρωπος, όπου εμφανίζεται ένα τέτοιο περιστέρι, τον κυνηγούν και τον καταδιώκουν τα πουλιά που διατηρούν την παλιά τους φύση, οι κοσμικοί άνθρωποι.
Έτσι ήταν στην εποχή του Σωτήρα, έτσι θα είναι μέχρι το τέλος των αιώνων
(Λουκάς 21:12· Ιωάννης 15· Ματθαίος 10:26). Όλοι όσοι θέλουν να ζήσουν ευσεβώς εν Χριστώ Ιησού θα καταδιωχθούν (Β' Τιμ. 3:12).
Αδελφέ μου, παραπονιέσαι ότι σε καταδιώκουν και σε χλευάζουν, αφού έχεις αποφασίσει για τον Κύριο;
Μην παραπονιέσαι, αλλά χαίρε! Θα ήταν κακό αν δεν σε καταδίωκαν. Οι διωγμοί και ο χλευασμός είναι το σημάδι ότι έχουν εμφανιστεί λευκές κηλίδες και λευκά φτερά στη ζωή σου. Και από όσα λευκά φτερά θα αυξηθούν, να ξέρεις, αδελφέ μου, ότι θα έχεις περισσότερα να υποφέρεις.
186 - Δώσε μου σήμερα!
Όταν ο διάβολος πλησιάζει με τις απάτες και τους πειρασμούς του για τον άνθρωπο, ζητά μόνο ένα πράγμα: - Άνθρωπε, - λέει ο πονηρός - δώσε μου σήμερα!... Δεν σου ζητώ τίποτα άλλο παρά σήμερα, και δώσε το αύριο στον Θεό! Το σήμερα είναι δικό μου, και το αύριο είναι του Θεού!
Έτσι μιλάει ο απατεώνας και, αλίμονο, πόσους Χριστιανούς σέρνει με αυτή την απάτη στα βάθη της κόλασης!
Ο διάβολος ζητά το σήμερα, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ο άνθρωπος αναβάλλει συνεχώς το αύριο... μέχρι που πέφτει αναίσθητος στον τάφο.
187-Έκλεψε το Σιτάρι του
Δύο χωρικοί αλώνιζαν το σιτάρι τους σε μια κοινότητα. Άφησαν το σιτάρι τους στο αλώνι όλη τη νύχτα. Αλλά, ο ένας από αυτούς - ένας άπιστος που είχε τη συνήθεια να κλέβει - αποφάσισε να κλέψει το σιτάρι του άλλου τη νύχτα.
Για να μην χάσει το σωρό από τον οποίο επρόκειτο να κλέψει, πήγε το βράδυ και σκέπασε το σιτάρι του γείτονά του με μια κουβέρτα. Αργότερα, ο άλλος χωρικός πήγε επίσης στο αλώνι. Όταν είδε το σιτάρι του καλυμμένο, είπε στον εαυτό του: κοίτα τι έντιμος άνθρωπος είναι ο γείτονάς μου. Έσκεψε το σιτάρι μου για να μην βρέξει· αλλά είναι καθήκον μου να σκεπάζω το σιτάρι του... Πρέπει επίσης να του δείξω την αγάπη που έχω γι' αυτόν - και αυτό λέει, σκεπάστε το σιτάρι του γείτονά του.
Το βράδυ ο κακός γείτονας ήρθε να κλέψει, άγγιξε το καλυμμένο σιτάρι και έκλεψε ένα μεγάλο σακί.
Το πρωί έμαθε με ντροπή ότι είχε κλέψει το σιτάρι του. Είχε κλέψει το δικό του σιτάρι.
188 - Το τρίξιμο των δοντιών
Το Ευαγγέλιο μιλάει για το τρίξιμο των δοντιών στην κόλαση. Πώς μπορεί να γίνει κατανοητό αυτό το τρίξιμο; Στη ζωή των ανθρώπων, τρίζουν τα δόντια τους από θυμό. Πιστεύω ότι το τρίξιμο των δοντιών από θυμό θα είναι επίσης στην κόλαση.
Ο γιος θα γκρινιάζει στον πατέρα επειδή δεν του έδειξε το καλό μονοπάτι. Η κόρη θα γκρινιάζει στη μητέρα επειδή δίνει κακό παράδειγμα. Ο φίλος θα γκρινιάζει στον φίλο, λέγοντας: εσύ με έφερες εδώ... εσύ με οδήγησες στο κακό μονοπάτι... αν δεν σε είχα ακολουθήσει, δεν θα είχα φτάσει σε αυτό το σημείο...
Οι γονείς θα γκρινιάζουν ενάντια στους γιους τους και οι γιοι ενάντια στους γονείς τους. Οι μαθητές θα γκρινιάζουν ενάντια στους κακούς δασκάλους και ποιμένες ενάντια στους αδύναμους ιερείς. Και πάνω απ 'όλα, οι καταδικασμένοι θα γκρινιάζουν με θυμό ενάντια στον εαυτό τους, επειδή ήταν τόσο τυφλοί και ανόητοι στη ζωή που είχαν στον κόσμο.
189 - Άγγελοι - Διάβολοι
Ένας ειδωλολάτρης από τα βάθη της Αφρικής είχε βαπτιστεί και καιγόταν από λαχτάρα να δει την Ευρώπη, την κούνια και τη χριστιανική πατρίδα.
Τελικά, η επιθυμία του εκπληρώθηκε. Ένα κυριακάτικο πρωί, έφτασε σε μια πόλη της Γαλλίας.
Ο σύντροφός του τον πήγε σε μια εκκλησία. Ο πρώην ειδωλολάτρης συγκινήθηκε πολύ. Η εκκλησία γεμάτη ευσεβείς ανθρώπους του φάνηκε σαν αληθινός παράδεισος. Φεύγοντας από την εκκλησία, έγραψε στο σημειωματάριό του: Οι άνθρωποι εδώ είναι αληθινοί άγγελοι από τον ουρανό· ... έτσι τους είδα σήμερα στην εκκλησία.
Το απόγευμα, ο ξένος ήθελε να δει την πόλη και πήρε έναν παράδρομο. Αλλά εδώ
Τι να δουν τα μάτια σου; Γλέντια, γλέντια, μέθη, φωνές και ουρλιαχτά, από παντού. - Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι; - ρώτησε ο ξένος. - Είναι οι Χριστιανοί που είδες σήμερα το πρωί στην εκκλησία. - Απίστευτο! - φώναξε ο ξένος και, παίρνοντας το σημειωματάριό του, έγραψε σε αυτό: Οι αγγέλοι που είδα πριν το μεσημέρι στην εκκλησία, το απόγευμα ήταν άγριοι διάβολοι. Οι άνθρωποι εδώ έχουν δύο πρόσωπα: το πρωί, στην εκκλησία, έχουν τη μία όψη ευσεβών αγίων και το απόγευμα, την άλλη - άγριων δαιμόνων... Και, τρομοκρατημένος από αυτό που είχε δει, ο πρώην ειδωλολάτρης πήρε το τρένο και δεν σταμάτησε μέχρι τον πάτο της Αφρικής.
190 - Μια κατάλληλη απάντηση
- 4 Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι και Χριστιανοί που ασχολούνται με κάθε είδους παράλογες ερωτήσεις και έρευνες σχετικά με τα πράγματα και τα μυστήρια της Θεότητας.
- Παρακαλώ πείτε μου - ένας τέτοιος ερωτών ρώτησε κάποτε τον Λούθηρο, τον ιδρυτή της Μεταρρύθμισης
- τι έκανε ο Θεός πριν δημιουργήσει τον κόσμο και τον άνθρωπο;
- Κάνετε μια δύσκολη ερώτηση,
- απάντησε ο Λούθηρος
- αλλά θα προσπαθήσω να σας απαντήσω. Ξέρετε τι έκανε ο Θεός κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου; Στάθηκε σε ένα τεράστιο δάσος, κόβοντας και προετοιμάζοντας γερά ξύλα για τέτοιους ερωτώντες!...
191 - Ίχνη λύκου
Ένας κύριος μιλούσε σε έναν χωρικό: - Δεν είναι διάβολος! - είπε ο κύριος. - Ναι, είναι! - απάντησε ο χωρικός. - Τον έχετε δει; - Αλλά έχετε δει λύκο; - Όχι. - Τότε πώς ξέρεις ότι είναι λύκος; - Είδα τα ίχνη του ακόμα και αυτόν τον χειμώνα. - Βλέπεις, αγαπητέ κύριε; - απάντησε ο χωρικός. Έτσι ανακάλυψα κι εγώ ότι είναι διάβολος, ότι είδα τα ίχνη του ανάμεσα στους ανθρώπους. Όπου κι αν κοιτάξω, βλέπω τα ίχνη του διαβόλου λύκου (ψέμα, υποκρισία, φθόνο, υπερηφάνεια, πονηριά, κ.λπ.) και μετά από αυτό ξέρω και πιστεύω ότι είναι διάβολος. Ο διάβολος είναι αυτός που ψιθυρίζει σε εσάς και στους άλλους να μην τον πιστέψετε, για να μην δείτε τα κατορθώματά του. Κοιτάξτε προσεκτικά, αγαπητέ κύριε, ο κόσμος είναι γεμάτος ανθρώπους που ο λύκος διάβολος έχει φάει τόσο άσχημα που έχουν μείνει μόνο τα ρούχα και οι ψυχές τους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου