Κυριακή του Τιμίου Σταυρού
Στη μέση της Μεγάλης Σαρακοστής, όταν η ψυχή κουράζεται από τον ασκητισμό και οι σκέψεις γίνονται βαρύτερες, η Εκκλησία φέρνει ενώπιον των πιστών τον Τίμιο Σταυρό - το σημάδι της αγάπης και της θυσίας του Χριστού.
Αυτή η Κυριακή δεν είναι απλώς μια μέρα στο ημερολόγιο. Είναι μια στιγμή παύσης, σιωπής και μνήμης. Στις εκκλησίες, ο Σταυρός τοποθετείται στη μέση, στολισμένος με λουλούδια και βασιλικό, και οι πιστοί τον πλησιάζουν σιωπηλά, ένας προς έναν, για να τον φιλήσουν.
Εκείνη τη στιγμή, κάθε καρδιά φέρνει μαζί της ένα βάρος: έναν πόνο, μια προσευχή, μια ελπίδα.
Και σαν, για μια στιγμή, όλα αυτά τα βάρη να γίνονται ελαφρύτερα.
Επειδή ο Σταυρός δεν είναι μόνο σύμβολο πόνου, αλλά και νίκης. Μέσω του Σταυρού, ο Χριστός έδειξε στον κόσμο ότι η αγάπη είναι ισχυρότερη από τον θάνατο και ότι μετά από κάθε δοκιμασία υπάρχει φως.
Γι' αυτό η Κυριακή του Τιμίου Σταυρού είναι σαν μια πηγή ζωντανού νερού στη μέση της Σαρακοστής. Μας υπενθυμίζει ότι το μονοπάτι δεν είναι εύκολο, αλλά δεν το βαδίζουμε μόνοι μας.
Οι πρεσβύτεροι έλεγαν ότι όταν προσκυνάς τον Τίμιο Σταυρό, αφήνεις για μια στιγμή τις ανησυχίες σου και θυμάσαι κάτι ουσιαστικό:
ότι ο καθένας έχει τον δικό του σταυρό, αλλά ο Θεός του δίνει και τη δύναμη να τον κουβαλάει.
Την ημέρα αυτή, η σιωπή στις εκκλησίες είναι βαθιά. Τα κεριά καίγονται αργά και οι άνθρωποι σκύβουν τα κεφάλια τους σε προσευχή.
Και κάπου, βαθιά στην καρδιά τους, όλοι νιώθουν την ίδια σκέψη:
✝ Μετά τον Σταυρό έρχεται πάντα η Ανάσταση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου