Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 3 Μαρτίου 2026

Γιατί οι ασεβείς τα πάνε καλά; Πατήρ Ιωσήφ Τρίφα.



Γιατί οι ασεβείς τα πάνε καλά;

Γιατί οι ασεβείς τα πάνε καλά;... Γιατί οι δοκιμασίες και οι θλίψεις συνήθως πλήττουν όσους αναζητούν τον Κύριο και τη σωτηρία;... Γιατί όσοι ζουν αδιάφορα για τα πνευματικά πράγματα και βυθίζονται σε όλα τα πάθη και τις αμαρτίες φαίνονται πιο προστατευμένοι από τις δοκιμασίες;...

Ιδού ένα δελεαστικό ερώτημα. Αλλά δεν είναι δύσκολο να λυθεί. Θα χρησιμοποιήσουμε μια αναλογία.

Όταν κάποιος είναι άρρωστος, ο γιατρός δεν φείδει φαρμάκων, όσο πικρά κι αν είναι. Και, επιπλέον, στον άρρωστο δίνονται κάθε είδους απαγορεύσεις στο φαγητό και το ποτό (η λεγόμενη «δίαιτα»). Και ο άρρωστος δεν αναστατώνεται, γιατί πρόκειται για τη ζωή και την υγεία του.

Με αυτόν τον τρόπο περνούν οι πιστοί, τους οποίους ο Ουράνιος Γιατρός προστατεύει από την ασθένεια της αμαρτίας, από την ασθένεια της πνευματικής καταστροφής, μέσω «φάρμακων» και «απαγορεύσεων». μέσα από κάθε είδους προβλήματα και δοκιμασίες. Υπάρχουν όμως και άλλοι άρρωστοι, που δεν μπορούν πλέον να σωθούν. Ο γιατρός δεν τους ενοχλεί πλέον με φάρμακα και φάρμακα. Αντίθετα, κάνει αυτό που φαίνεται στην παραπάνω εικόνα. Σκύβει προς την οικογένεια και τους ψιθυρίζει: «Ο άρρωστος χάθηκε!... Σταματήστε να τον βασανίζετε με φάρμακα και δίαιτες... Δώστε του να φάει και να πιει ό,τι θέλει, γιατί είναι ήδη χαμένος!».

Σε αυτή την εικόνα, υπάρχουν οι άπιστοι, που «τα καταφέρνουν καλά». Αλλά το «καλό» τους είναι ο ψίθυρος του γιατρού: «Ας φάει ό,τι επιθυμεί η καρδιά του, γιατί είναι ήδη χαμένος!... Ας γευτεί όλες τις απολαύσεις του κόσμου, γιατί η σωτηρία του είναι ήδη χαμένη!»

Είθε ο Πανάγαθος Κύριος να μας φυλάξει από ένα τέτοιο «καλό»! Η μεγαλύτερη ατυχία για έναν γήινο άνθρωπο είναι όταν βυθίζεται στις αμαρτίες και «κάνει καλά». Όταν η Θεότητα δεν τον ενδιαφέρει πλέον. Όταν ο Ουράνιος Γιατρός τον αφήνει να «πίνει και να τρώει» ό,τι επιθυμεί η καρδιά του.

Απόσπασμα από το βιβλίο του π. Ιωσήφ Τρίφα, 600 θρησκευτικές ιστορίες, Επιμ. Oastea Domnului, Sibiu 2007, σελ. 376-377

Δεν υπάρχουν σχόλια: