439. Ποια είναι τα καθήκοντα των υπηρετών;
Ερώτηση ενός ενορίτη: Ποια είναι τα καθήκοντα των υπηρετών;
Η απάντηση του ιερέα: Υπηρέτες με κάθε δυνατή επιμέλεια, αφοσίωση και ζήλο:
α) Είναι υποχρεωμένοι να εκπληρώνουν τις εντολές των κυρίων τους και τις εργασίες που τους έχουν ανατεθεί, φροντίζοντας όχι για το δικό τους όφελος, αλλά για το όφελος των κυρίων τους ( Εφεσ. 6:5-8 ). Οι δούλοι εκείνοι που αποκαλύπτουν τα μυστικά των κυρίων τους σε ξένους, βλάπτοντας την τιμή, τη δόξα ή τα συμφέροντά τους, διαπράττουν σοβαρές αμαρτίες. Όσοι τους συκοφαντούν και τους δυσφημούν, όσοι από αμέλεια, αμέλεια και κακία βλάπτουν τους κυρίους τους και δίνουν την περιουσία τους σε άλλους, αμαρτάνουν ακόμη περισσότερο.
β) Εφόσον η μοίρα των ανθρώπων εξαρτάται από τη θέληση και την τάξη της Θείας Πρόνοιας, οι υπηρέτες πρέπει επίσης να δείχνουν υπακοή, ακόμη και αν έχουν σκληρούς αφέντες ( Α΄ Κορινθίους 7:20 ).
γ) Εφόσον οι κύριοι είναι οι νόμιμοι ανώτεροι των δούλων τους, οι υπηρέτες πρέπει να δείχνουν σεβασμό και υπακοή, ακόμη και αν έχουν σκληρούς κυρίους ( Εφεσ. 6:5 · Κολ. 3:22 ).
δ) Οι υπηρέτες πρέπει να θεωρούν τους κυρίους τους ως ευεργέτες που τους παρέχουν τροφή και υποστήριξη. Επομένως, πρέπει να αγαπούν τους κυρίους τους, να είναι ευγνώμονες σε αυτούς και να προσεύχονται γι' αυτούς ( Α' Τιμ. 2:2 ).
δ) Είναι αυτονόητο ότι οι δούλοι δεν πρέπει να υπακούν στους κυρίους τους όταν θέλουν να τους κάνουν όργανα των παθών και των αμαρτιών τους ή όταν υποχρεούνται να κάνουν οτιδήποτε αντίθετο με τις εντολές του Κυρίου, τους εκκλησιαστικούς κανονισμούς και τα κρατικά διατάγματα. Είναι καλύτερο, όπως ο Ιωσήφ, να υποφέρει κανείς κάθε αντιξοότητα παρά να χάσει την ψυχή του ( Γέν. 39:8-9 ).
440. Τι θα πρέπει να παρακινεί τους υπαλλήλους να εκτελούν τα καθήκοντά τους;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι θα πρέπει να παρακινεί τους υπηρέτες να εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους;
Η απάντηση του ιερέα: Οι υπηρέτες μπορούν να παρακινηθούν να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους προς τους κυρίους τους με:
α) ότι υπηρετώντας αυτούς, υπηρετούν τον ίδιο τον Χριστό, στον οποίο κάποια μέρα θα δώσουν λόγο για τα πάντα ( Εφεσ. 6:5 , Β΄ Πέτρου 2:18-19 )·
β) για χάρη του Θεού τιμούν και αγαπούν τους κυρίους τους και τους υπηρετούν, όταν θυμούνται ότι είναι θέλημα Θεού να βρίσκονται σε κατάσταση δουλείας ( Α΄ Κορινθίους 7:20 )·
γ) Ο Θεός είναι πανταχού παρών και βλέπει τα πάντα·
δ) Ο Χριστός έγινε φτωχός για χάρη μας και υπηρέτησε πρόθυμα·
δ) ότι δεν θα στερηθούν αμοιβή από τον Κύριο για τους κόπους τους, αν εκπληρώσουν πιστά και προσεκτικά τα καθήκοντα της κλήσης τους.
441. Ερώτηση ενός ενορίτη: Γιατί μας έδωσε ο Θεός λογική;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Γιατί μας έδωσε ο Θεός λογική;
Η απάντηση του ιερέα: Για να μην περιπλανιέται ο άνθρωπος στο σκοτάδι της δεισιδαιμονίας, της απιστίας, του συνεχούς σφάλματος και της άγνοιας του πρωτοτύπου του - του Θεού - ώστε να βλέπει και να κατανοεί την πηγή του ορατού και του αόρατου κόσμου· ώστε να κατανοεί την πηγή της φύσης, στην οποία μπορεί πάντα να βλέπει τον Θεό, σαν σε καθρέφτη. Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο λογική ώστε να κατανοεί και να εξετάζει επιμελώς τη δική του φύση και να διακρίνει σε αυτήν τις ιδιότητες και τις τελειότητες του Δημιουργού του. Στοχαζόμενοι με αυτόν τον τρόπο όλα όσα δημιουργήθηκαν στη φύση, μπορούμε να φτάσουμε στον ίδιο τον Θεό· για παράδειγμα, από πού λάβαμε την πηγή της ζωής μας; Γεννηθήκαμε από τους γονείς μας, αυτοί από άλλους γονείς, και ούτω καθεξής. Στοχαζόμενοι με αυτόν τον τρόπο, φτάνουμε στον πρώτο άνθρωπο· αλλά επειδή ο προπάτοράς μας Αδάμ δεν μπορούσε να δημιουργήσει ή να πλάσει τον εαυτό του, γνωρίζουμε ότι δημιουργήθηκε από τον Θεό.
442. Ποια είναι τα καθήκοντα των υπηκόων σε σχέση με τον κυρίαρχο;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Ποια είναι τα καθήκοντα των υπηκόων σε σχέση με τον κυρίαρχο;
Η απάντηση του ιερέα: Οι υπήκοοι πρέπει να έχουν τα ακόλουθα να πουν στον ηγεμόνα τους:
1) να αγαπάς ως πατέρα, αφέντη και προστάτη κάποιου, και να μην του λείπει όχι μόνο η περιουσία, η υγεία, αλλά και η ίδια η ζωή·
2) να έχει ευλαβικό και εγκάρδιο σεβασμό και πλήρη αφοσίωση σε αυτόν, την οποία να δείχνει παντού. Διότι ο ίδιος ο Θεός τον διόρισε και τον ενέδυσε με εξουσία και αξιοπρέπεια· είναι δούλος του Θεού· αυτός που τιμά τον Θεό δεν μπορεί παρά να τιμά τον βασιλιά ( Α΄ Πέτρου 2:14 ).
3) Πρέπει να δείχνουμε υποταγή και υπακοή όχι μόνο εξωτερικά και για να αποφύγουμε την τιμωρία για την ανυπακοή, αλλά και στη συνείδησή μας, δηλαδή, ακόμη και όταν δεν υπάρχει εποπτεία πάνω μας. «Πάσα ψυχή ας υποτάσσεται στις εξουσίες· διότι δεν υπάρχει εξουσία παρά μόνο από τον Θεό, και οι υπάρχουσες εξουσίες έχουν τεθεί από τον Θεό· πρέπει να υποτασσόμαστε, όχι μόνο για οργή, αλλά και για συνείδηση» ( Ρωμ. 13:1 ).
4) Οι υπήκοοι πρέπει να προσεύχονται για τον ηγεμόνα, ώστε ο Κύριος να διατηρήσει την υγεία του και να του δώσει δύναμη να επιτελέσει το μεγάλο του έργο, και να βάλει στην καρδιά του καλή φροντίδα για την εκκλησία και για όλους τους υπηκόους ( Α΄ Τιμ. 2:2 ).
5) Κάθε εντολή και οδηγία του ηγεμόνα πρέπει να εκτελείται με χαρά και πιστότητα, σαν να βρίσκεται ενώπιον του ίδιου του Θεού, και δεν πρέπει να επιτρέπει κανείς στον εαυτό του να καταδικάζει έστω και νοερά οποιαδήποτε ενέργεια, εντολή ή απαίτηση του ηγεμόνα. Ο ίδιος ο Θεός λέει: «Μη αγγίξετε τον χρισμένο μου» ( Ψαλμός 104:15 ).
443. Σε τι συνίσταται η αγάπη για την Πατρίδα;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Σε τι συνίσταται η αγάπη για την Πατρίδα;
Η απάντηση του ιερέα: Η αγάπη για την Πατρίδα, που συνήθως ονομάζεται πατριωτισμός, δεν συνίσταται απλώς σε ένα αίσθημα στοργής για την Πατρίδα, ούτε σε μίσος για άλλα κράτη και την υποβάθμισή τους, αλλά σε μια συνεχή και ενεργό προσπάθεια, όποτε είναι δυνατόν, να γίνεται ό,τι απαιτείται από τον κυρίαρχο και την ευημερία των πολιτών, να φροντίζεται για την εξάλειψη οτιδήποτε θα μπορούσε να βλάψει την αξιοπρέπεια και την εξουσία του κυρίαρχου, τα δικαιώματα και το όφελος των συμπατριωτών και την ευημερία της ίδιας της Πατρίδας, και να συμβάλλει στην ευημερία της Πατρίδας με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Για τον σκοπό αυτό:
α) ο καθένας πρέπει να εκπληρώνει προσεκτικά όλα τα καθήκοντα και τις θέσεις που του έχουν ανατεθεί·
β) όλοι οφείλουν να σέβονται εξίσου τους δημόσιους νόμους και να καταβάλλουν στην κυβέρνηση τον φόρο υποτέλειας που αυτή απαιτεί, όποια και αν είναι η φύση του· να πληρώνουν πιστά δασμούς και φόρους και να πληρώνουν όλα τα άλλα τέλη και τέλη·
γ) Πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για την προώθηση τόσο της διατήρησης όσο και της κατάργησης των κρατικών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων·
δ) Όταν ο κυρίαρχος και οι ανάγκες της πατρίδας το απαιτούν, να μην λυπάται ούτε την περιουσία, ούτε την υγεία, ούτε τη ζωή, αλλά να θυσιάζει τα πάντα για το καλό της πατρίδας.
δ) Τέλος, η αληθινή αγάπη για την Πατρίδα απαιτεί να βοηθάμε τους συμπατριώτες μας με κάθε μέσο, ειδικά εκείνους που μπορούν να είναι χρήσιμοι στην Πατρίδα· και να σεβόμαστε και να αγαπάμε τους συμπατριώτες μας, όχι μόνο τους συγχρόνους μας, αλλά και τους προγόνους μας, οι οποίοι, με την ευφυΐα, τα κατορθώματά τους και τις θυσίες τους, ανέβασαν την Πατρίδα στην τωρινή της κατάσταση.
444. Ο Κύριος δεν αφήνει τα παιδιά των ελεημόνων χωρίς το έλεός Του.
Ερώτηση ενός ενορίτη : Σε ένα χωριό κοντά μας, ζει ένας άνθρωπος αρκετά εύπορος, αλλά τόσο γενναιόδωρος που μάλιστα δίνει ολόκληρη την περιουσία του στους φτωχούς και στην εκκλησία. Κάποιοι τον κατηγορούν για τα πάντα και λένε ότι αν πεθάνει, τα παιδιά του θα πάνε στον κόσμο. Δεν είναι αλήθεια ότι ο Κύριος Θεός δεν θα αφήσει τα παιδιά ενός τέτοιου ανθρώπου χωρίς το έλεός Του;
Η απάντηση του ιερέα : Είναι αλήθεια. Κοιτάξτε, θα σας πω μια ιερή ιστορία για το πώς όχι μόνο οι ίδιοι οι ελεημοσύνες, αλλά και τα παιδιά τους, δεν εγκαταλείπονται από τον Θεό. Ακούστε!
Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων άκουσε ότι ένας νέος, ορφανός από πλούσιους γονείς, ζούσε σε άκρα φτώχεια. Ακούγοντας ότι αυτή η φτώχεια τον είχε βρει επειδή οι γονείς του είχαν σπαταλήσει γενναιόδωρα την περιουσία τους στους φτωχούς, και ότι η υπόλοιπη είχε λεηλατηθεί από απάνθρωπους κηδεμόνες, άκουσε ότι ο νέος ήταν καλοπροαίρετος, ευσεβής και δεν παραπονιόταν για την τύχη του. Ο άνθρωπος του Θεού αποφάσισε να του παράσχει βοήθεια, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε ο νέος να μην μπορεί να σκεφτεί αυτή την ελεημοσύνη. Κάλεσε τον οικονόμο του και, αφού πήρε όρκο μυστικότητας από αυτόν, τον διέταξε να συντάξει μια διαθήκη, που υποτίθεται ότι είχε συνταχθεί πριν από πολύ καιρό, στο όνομα κάποιου Θεόπέμπτου, στην οποία ο Πατριάρχης και το φτωχό ορφανό, ως συγγενείς του, ορίζονταν κληρονόμοι της περιουσίας. Με αυτό το έγγραφο, έστειλε τον οικονόμο στον νέο.
Ο οικονόμος εκτέλεσε τη θέληση του Πατριάρχη με τον ακόλουθο τρόπο: κάλεσε τον νεαρό άνδρα, προσποιούμενος ότι ήταν μόνος του, και του είπε: «Δεν ξέρεις ότι ο Πατριάρχης είναι συγγενής σου, κι όμως υποφέρεις σε τέτοια φτώχεια;» Ο νεαρός έμεινε έκπληκτος και θεώρησε τα λόγια του χλευαστικά. Αλλά ο οικονόμος, επιδεικνύοντας ένα κληρικό έγγραφο που προφανώς είχε βρει εκείνη την ημέρα, μεταξύ άλλων εγγράφων, είπε: «Αν εσύ, φίλε μου, ντρέπεσαι να αποκαλύψεις τον εαυτό σου στον άγιο, τότε θα σε καταγγείλω». Το ορφανό, που πλέον είχε ταυτοποιηθεί, χάρηκε και άρχισε να του ζητά να εξηγήσει αυτή τη σχέση στον Πατριάρχη.
Όταν ο οικονόμος ενημέρωσε τον Ιωάννη ότι η διαταγή του είχε εκτελεστεί, ο Πατριάρχης διέταξε να του φέρουν τον φτωχό νέο και, υποδεχόμενος τον ευγενικά, είπε: «Συγχώρεσέ με, καλέ μου νέο, που από άγνοια σε άφησα στη φτώχεια για τόσο καιρό. Θυμάμαι ότι ο θείος μου είχε έναν γιο, αλλά δεν ήξερε πού ήταν· και εσύ, με την πραότητά σου, δεν ήθελες να έρθεις σε μένα. Σε ευχαριστώ», συνέχισε, στρέφοντας προς τον οικονόμο, «που βρήκες το έγγραφο, αφαίρεσε αυτή την αμαρτία από την ψυχή μου και μου βρήκες έναν συγγενή».
Ο Άγιος Ιωάννης όχι μόνο έδωσε στον καλό νέο το μερίδιο που υποτίθεται ότι του είχε ανατεθεί στη διαθήκη, αλλά του αγόρασε και ένα σπίτι και όλα τα απαραίτητα. Τον πάντρεψε με μια ευγενή κοπέλα και του έδωσε μια τιμητική θέση. Αυτό το μυστικό μεταξύ του οικονόμου και του Πατριάρχη κρατήθηκε μέχρι τον θάνατό του. Ακόμα και τότε, ο γιος ευσεβών γονέων έμαθε ότι η ευτυχία του δεν οφειλόταν στη σχέση του με τον Πατριάρχη, αλλά σε Αυτόν που δεν θέλει να δει τους δίκαιους εγκαταλελειμμένους και το σπέρμα του να ζητιανεύει ψωμί ( Ψαλμός 37:25 ) .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου