«Το γεγονός ότι θυσιάστηκες για το παιδί σου δεν σημαίνει ότι σου χρωστάει κάτι. Όλα όσα έκανες γι' αυτό - οι άυπνες νύχτες, οι ανησυχίες, οι θυσίες, τα κρυμμένα δάκρυα - δεν ήταν μια επένδυση από την οποία θα μπορούσες να περιμένεις τόκο. Ήταν αγάπη. Και η αληθινή αγάπη δεν κρατάει λογαριασμούς και δεν ζητάει τίποτα πίσω. Όταν δίνεις από καρδιάς, δεν θέτεις όρους και δεν γράφεις χρέη στην ψυχή του μικρού.
Το παιδί δεν σου ζήτησε να έρθεις στον κόσμο. Εσύ επέλεξες να το φέρεις, εσύ επέλεξες να το μεγαλώσεις, εσύ επέλεξες να το προστατεύσεις. Η θυσία ενός γονέα είναι μέρος της κλήσης του, όχι ένα βάρος που επιβάλλεται στους ώμους του παιδιού. Αν του υπενθυμίζεις πάντα πόσο υποφέρεις γι' αυτό, θα βάλεις ενοχές στην καρδιά του αντί για ευγνωμοσύνη.
Άφησέ το να φύγει. Αγάπα το χωρίς να του ζητάς να σου το ανταποδώσει, χωρίς να του υπενθυμίζεις πόσα εγκατέλειψες για εκείνο, χωρίς να μετατρέπεις την αγάπη του σε υποχρέωση. Μεγαλώσε το έτσι ώστε να νιώθει ότι έχει κάπου να πάει, όχι ότι πρέπει να μείνει μακριά από το καθήκον. Αν μάθει κάτι από όλα όσα του έχεις δώσει, αυτό θα είναι ο τρόπος σου να αγαπάς: αγνός, ήσυχος, χωρίς όρους. Και μια μέρα, χωρίς να του το ζητήσεις, θα σου ανταποδώσει την αγάπη όχι επειδή πρέπει, αλλά επειδή έτσι έμαθε να το κάνει - από την καρδιά, με χαρά και ελευθερία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου