ΕΝΑ ΚΑΛΑ ΑΓΟΡΙ
Ένα αγόρι ήρθε στο πάρκο για να πυροβολήσει πουλιά με μια σφεντόνα. Ήταν το αγαπημένο του χόμπι. Ένας τυφλός γέρος που περπατούσε κοντά κρατώντας ένα μπαστούνι άκουσε κάποιον να πυροβολεί πουλιά και φώναξε: «Παρακαλώ! Ποιος είναι εκεί;» «Εγώ», απάντησε το αγόρι. «Αγόρι», είπε ο τυφλός, «θα μπορούσες να με συνοδεύσεις μέχρι το σπίτι;» «Θα μου δώσεις εκατό ρούβλια;» ρώτησε το αγόρι. «Τότε θα σε πάω εκεί.» «Έχω μόνο δέκα», είπε ο τυφλός, μπερδεμένος. «Παρακαλώ συνοδεύστε με μέχρι το σπίτι.» «Εντάξει, ένα ρούβλι είναι χρήματα», είπε το αγόρι, πιάνοντας το μπράτσο του γέρου. Ο γέρος του έδωσε τη διεύθυνση και έφυγαν. Έφυγαν από το πάρκο και περπάτησαν σε έναν πολυσύχναστο δρόμο, όπου οι περαστικοί έλεγαν ο ένας στον άλλον: «Καημένος γέρος. Και τι καλό αγόρι. Πρέπει να είναι εγγονός του.» Το αγόρι άκουσε τον εαυτό του να τον αποκαλούν καλό και κοκκίνισε. Οι άνθρωποι που περνούσαν από δίπλα του έλεγαν: «Κοίτα αυτό το καλό, ντροπαλό αγόρι! Κοκκίνισε όταν τον επαίνεσαν.»
Τελικά, έφερε τον γέρο σπίτι, και ο γέρος του έδωσε δέκα ρούβλια. «Όχι», είπε το αγόρι, ξεσπώντας ξαφνικά σε κλάματα και τρέχοντας. «Ευχαριστώ, καλό μου αγόρι!», φώναξε ο τυφλός γέρος πίσω του. Το αγόρι έκλαιγε ακόμα πιο δυνατά. Ντρεπόταν βαθιά.
V. Breyer Ορθόδοξη Ανάγνωση
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου