"Τὸ Ἄνθος τῆς Μάνας"
τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου
Σήμερα εἶναι ἡ γιορτὴ τῆς γυναίκας. Ὁ μικρὸς Νῖκος, ἑπτὰ χρονῶν, κρατοῦσε στὰ χεράκια του ἕνα τσαλακωμένο λουλούδι ποὺ μάζεψε ἀπὸ τὴν ἄκρη τοῦ δρόμου.
Ἡ μητέρα του, κουρασμένη ἀπὸ τὴ δουλειὰ καὶ τὶς ἀγρυπνίες, τὸν περίμενε στὸ κατώφλι. Τὰ χέρια της εἶχαν σκασίματα, τὰ μάτια της σκιὲς ἀπὸ τὴν ἀϋπνία.
"Μαμά, χρόνια πολλά!" ψέλλισε ὁ Νῖκος, ἁπλώνοντας τὸ φτωχικὸ λουλούδι.
Ἐκείνη γονάτισε καὶ τὸν ἀγκάλιασε. Τὰ δάκρυά της ἔπεσαν στὸ μαλλί του. Ὄχι ἀπὸ λύπη, ἀλλὰ ἀπὸ μιὰ χαρὰ ποὺ μόνο μιὰ μάνα γνωρίζει.
"Εἶναι τὸ πιὸ ὄμορφο λουλούδι ποὺ πῆρα ποτέ," ψιθύρισε.
Ἐκείνη τὴ νύχτα, τὸ ἔβαλε σὲ ἕνα ποτήρι νερό. Μάραινε, ἀλλὰ στὴν καρδιά της ἄνθιζε γιὰ πάντα ἡ ἀγάπη τοῦ παιδιοῦ της.
Ἠθικὸ Δίδαγμα:
Ἡ ἀξία τῆς ἀγάπης δὲν μετριέται μὲ τὸ μέγεθος τοῦ δώρου, ἀλλὰ μὲ τὴν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς ποὺ τὸ προσφέρει. Ἡ γυναῖκα, καὶ ἰδίως ἡ μάνα, βλέπει τὸ ἄνθος τῆς ἀγάπης ἐκεῖ ποὺ ἄλλοι βλέπουν μόνο τσαλακωμένα φύλλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου