"Ὁ Κτίστης τῶν Οὐρανῶν"
τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου
Ὁ κυρ Βασίλης ἦρθε ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη μὲ τὰ ἐργαλεῖα του καὶ μιὰ καρδιὰ γεμάτη εὐλάβεια. Ὅταν εἶδε τοὺς πανύψηλους βράχους τῶν Μετεώρων ποὺ ἀγγίζουν τὰ σύννεφα, ἔμεινε ἄφωνος.
"Ἐδῶ," ψιθύρισε, "ἐδῶ θὰ χτίσω τὴν ὡραιότερη δουλειά μου."
Χαριτωμένος καὶ γλυκὸς ἄνθρωπος, ἄρχισε νὰ ἐπενδύει τὴν ἐκκλησία τῶν Ὁσίων μὲ τὰ χέρια του. Κάθε πέτρα τὴν ἔβαζε σὰν προσευχή, κάθε ἁρμὸ τὸν φρόντιζε σὰν δῶρο στὸν Θεό.
"Κυρ Βασίλη," τὸν ρωτοῦσαν οἱ μοναχοί, "πῶς τὰ καταφέρνεις; Τὸ χτίσιμό σου εἶναι τέχνη!"
Ἐκεῖνος χαμογελοῦσε μὲ ταπεινότητα. "Δὲν χτίζω ἐγώ, πατέρες μου. Τὰ χέρια μου εἶναι ἐργαλεῖα τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ ποὺ βλέπετε δὲν εἶναι δική μου δόξα, ἀλλὰ ἡ εὐλογία Του."
Σήμερα, ὅσοι ἐπισκέπτονται τὴν Καλαμπάκα θαυμάζουν τὸ ἔργο τοῦ κυρ Βασίλη. Καὶ κάθε πέτρα ψιθυρίζει τὴν ἴδια ἀλήθεια: ὅταν δουλεύεις μὲ ἀγάπη καὶ εὐλάβεια, τὸ ἔργο σου γίνεται προσευχή.
Ἠθικὸ Δίδαγμα:
Κάθε ἐργασία, ὅταν γίνεται μὲ ἀγάπη καὶ ἀφοσίωση στὸν Θεό, μεταμορφώνεται σὲ ἔργο τέχνης καὶ προσφορά. Τὰ χέρια μας εἶναι ἐργαλεῖα τῆς θείας χάριτος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου