"Ἡ Πανήγυρις τῶν Ὁσίων"
τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου
Πρωὶ πρωί, πρὶν ἀκόμη ὁ ἥλιος φιλήσει τοὺς βράχους, οἱ Μετεωρῖτες πατέρες ἄρχισαν τὴν ἀνάβαση. Ράσα μαῦρα σκαρφαλώνουν στὰ μονοπάτια, σὰν ἀετοὶ ποὺ ἀνεβαίνουν στὴ φωλιά τους. Μαζί τους, πλῆθος πιστῶν, μὲ κεριὰ ἀναμμένα καὶ καρδιὲς γεμᾶτες προσδοκία.
Τὸ Μεγάλο Μετέωρο περιμένει. Σήμερα γιορτάζουν οἱ Ὅσιοι Κτίτορες, ἐκεῖνοι ποὺ ἔχτισαν οὐρανοφώτιστα μοναστήρια πάνω στὰ σύννεφα.
Μέσα στὸ Ἀναστάσιμο κλίμα, ἡ ἐκκλησία λάμπει. Ὁ Μητροπολίτης πρωτοστατεῖ στὴ θεία λειτουργία μὲ μεγαλοπρέπεια. Οἱ κατανυκτικὲς ψαλμωδίες ἀνεβαίνουν σὰν θυμίαμα, τὰ κεριὰ τρεμοσβήνουν, τὰ καντήλια φωτίζουν τὶς βυζαντινὲς ἁγιογραφίες.
Τὰ τάλαντα κτυποῦν ρυθμικά, τὰ σήμαντρα τραγουδοῦν τὴν ἀρχαία κλήση, οἱ καμπάνες ξεσποῦν σὲ οὐράνιο χορό!
Ἕνας γέροντας δακρύζει. "Ἐδῶ," ψιθυρίζει, "οἱ Ὅσιοι μᾶς δίδαξαν πῶς νὰ σηκώνουμε τὴν ψυχή μας ψηλά, πάνω ἀπὸ τὰ πάθη, κοντὰ στὸν Θεό."
Ἡ πανήγυρις τελειώνει, ἀλλὰ ἡ χάρη μένει. Καθὼς κατεβαίνουν, οἱ προσκυνητὲς κουβαλοῦν μέσα τους κάτι ἀπὸ τὴν οὐράνια ἐκείνη ἀτμόσφαιρα. Οἱ βράχοι τῶν Μετεώρων μαρτυροῦν: ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ φτάσει τὸν οὐρανό, ἀρκεῖ νὰ σηκώσει τὴν καρδιά του.
Ἠθικὸ Δίδαγμα:
Οἱ Ὅσιοι μᾶς διδάσκουν ὅτι ἡ πνευματικὴ ἀνάβαση, ὅσο δύσκολη κι ἂν εἶναι, ὁδηγεῖ στὴν οὐράνια δόξα. Κάθε προσπάθεια γιὰ ἁγιότητα εἶναι μιὰ πέτρα στὸ μοναστήρι τῆς ψυχῆς μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου