«Ἕνας ὀφθαλμίατρος διηγεῖται: Ἀφοῦ ἐπί μία
περίπου ὥρα παιδευόμουν να βρῶ τά κατάλληλα γυαλιά γιά ἕνα γέρο πελάτη, στο τέλος τοῦ φόρεσα
αὐτά πού πίστευα ὅτι ἦταν τά καλύτερα γιά τήν περίπτωσί του. Ὁ πελάτης μου τά φόρεσε καί γεμάτος ἀηδία μοῦ εἶπε ὅτι δέν τά ἤθελε. Τόν ρώτησα τό λόγο, νομίζοντας ὅτι κάτι στραβό ὑπῆρχε μέ τά ἴδια τά γυαλιά. “Τά γυαλιά εἶναι μιά χαρά", μοῦ ἀπάντησε. "Μπορῶ νά δῶ τά πάντα ὁλοκάθαρα κι αὐτός εἶναι ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο δέν τά θέλω. Μέ αὐτά τα γυαλιά βλέπω τις ρυτίδες στα πρόσωπα τῶν ἀνθρώπων, τή βρωμιά καί τά σκουπίδια στους δρόμους”. Μέ αὐτά τά λόγια μοῦ ἔδωσε πίσω τά γυαλιά καί βγῆκε ἔξω ἀπό τήν κλινική, στό θολό, ἀλλά
ὄμορφο κόσμο του»(περ. Επ, Ιλ 1982, 38)
Βιβλιογραφία. ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΏΦ. ΤΟ ΣΙΤΙΜΕΤΡΙΟ.
Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου