Αν είμαστε ικανοί να πούμε αληθινά και με ειλικρίνεια ότι ο άνθρωπος που αναχώρησε απ’ αυτή τη ζωή ήταν για μας ένας θησαυρός, τότε εκεί όπου είναι ο θησαυρός μας, εκεί πρέπει να βρίσκεται και η καρδιά μας (Ματθ. 6, 21), και πρέπει κι εμείς, μαζί με τον άνθρωπο που εισήλθε στην αιωνιότητα, να ζούμε όσο ολοκληρωμένα και βαθιά γίνεται στην αιωνιότητα. Διότι η αιωνιότητα είναι ο μόνος ''τόπος'' όπου μπορούμε να βρισκόμαστε μαζί με το συχωρεμένο άνθρωπο. Κι αυτό σημαίνει πως όσο περισσότερα αγαπημένα μας πρόσωπα εγκαταλείπουν αυτό το γήινο προσκύνημα και εισέρχονται στη σταθερότητα και την ειρήνη της αιώνιας ζωής, τόσο περισσότερο πρέπει κι εμείς να αισθανόμαστε ότι ανήκουμε σ’ εκείνο τον κόσμο και ότι οι αξίες εκείνου του κόσμου γίνονται σταδιακά και δικές μας, ολοένα και πιό πολύ, ολοένα και πιό ολοκληρωτικά, ολοένα και πιό τέλεια. Κι αν ένα από τα αγαπημένα πρόσωπα, ο πολυτιμότερος από τους πιό πολύτιμους θησαυρούς, ονομάζεται Κύριος Ιησούς Χριστός, τότε μπορούμε πραγματικά, όπως ο Απόστολος Παύλος, απ' αυτήν εδώ κιόλας τη γη, να ποθούμε με όλη μας την καρδιά, όλο μας το νου, όλο μας το κορμί, τη μέρα εκείνη που θα ενωθούμε αχώριστα μαζί Του.
Μητροπολίτης Σουρόζ Anthony Bloom.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου