Ο θάνατος είναι ο έσχατος εχθρός που θα νικηθεί, λέει ο Παύλος. Όταν έρθει το τέλος των πάντων, ο θάνατος θα βρεθεί πίσω μας, ο θάνατος θα είναι ιστορία. Θα έχουμε γίνει αυτό που έχουμε γίνει επειδή ζήσαμε αντάμα με τον θάνατο και μάθαμε να αγαπούμε με ρεαλισμό και ταπείνωση, εντός του φάσματος μιας περιορισμένης ζωής.
Ο θάνατος, ο εχθρός της βεβαιότητάς μας, υπήρξε τελικά φίλος μας – ένας εχθρός που μάθαμε να αγαπάμε, όπως ο Χριστός μάς δίδαξε να αγαπάμε τους εχθρούς μας· και στο τέλος των πάντων, το έργο του θανάτου θα έχει επιτελεστεί. Αυτό που απομένει είναι μονάχα η αύξηση εν αγάπη, καθώς στεκόμαστε μαζί με τον Ιησού Χριστό και εν Αυτώ, ατενίζοντας τα ανεξάντλητα βάθη της πραγματικότητας του Θεού – τη θάλασσα όπου πρέπει να μάθουμε να κολυμπάμε αλλά την οποία ουδέποτε θα διασχίσουμε, όπως αναφέρει σε κάποιον ύμνο της η Ουαλή ποιήτρια Ανν Γκρίφιθς.
Κι έτσι καλούμαστε εδώ και τώρα να αντιταχθούμε στην άρνηση του θανάτου που μας κλειδώνει στην τρέλα και τον φόβο, στην υπερηφάνεια και την αλαζονεία, στην απόγνωση και τις θρυμματισμένες ελπίδες μας.
Το Πάσχα διακηρύσσει, τόσο στον άνθρωπο όσο και σε οικονομικά συστήματα και κυβερνήσεις, ότι δεν θα βρούμε ζωή όσο μένουμε γαντζωμένοι στον πολύτιμο και προστατευμένο εαυτό μας.
Ας γαντζωθούμε στον Χριστό, πεθαίνοντας μες στην αγκαλιά της αγάπης Του· για να αναστηθούμε μαζί με τον Χριστό, ανοίγοντας διάπλατα την καρδιά μας στο αιώνιο δώρο του Θεού Πατρός.
ΣΤΟ ΠΛΑΪ ΕΝΟΣ ΑΘΩΟΥ
Η δίκη του Χριστού και η δική μας
Rowan Williams
Καλή Ανάσταση!
Εκδόσεις Εν Πλω - Δόμος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου