🪶 Η Δάμαλις και ο Μόσχος ~
[Σύμβολα του Πάθους 5 /13]
❝Ἡ δάμαλις τὸν μόσχον,
ἐν Ξύλῳ κρεμασθέντα,
ἠλάλαζεν ὁρῶσα ❞
(Εγκώμια Μ. Παρασκευής, Γ' στάση)
μετάφρ.
«Η αγελάδα το μοσχαράκι της
βλέποντας κρεμασμένο στο Ξύλο,
θρηνούσε με λυγμούς»
_______________
✦ Λέξη & Εικόνα
_______________
Ένας από τους πιο συνταρακτικά ανθρώπινους ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας. Η Παναγία ονομάζεται "δάμαλις", δηλαδή αγελάδα που χάνει το μοσχάρι της. (Ο Χριστός είναι ο μόσχος ο σιτευτός της παραβολής).
Ο υμνογράφος δεν φοβάται την ζωική απλότητα της εικόνας· αντίθετα, εκεί ακριβώς βρίσκει το βάθος του βιώματος του μητρικού πόνου. Όπως και αλλού, με την "αρνάδα" και τον "αμνό".
Το ρήμα «ἀλαλάζω» — κραυγάζω, ολολύζω — είναι η πιο πρωτόγονη ανθρώπινη φωνή: μια κραυγή πόνου, πέρα από λόγια, πέρα από θεολογία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου