Αύριο έρχομαι στο σπίτι Σου, το μέρος όπου ο Ουρανός αγγίζει την ψυχή μου,
Στον ναό, όπου συνειδητοποίησα ότι όλοι οι άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο μοιάζουν πραγματικά με Εσένα.
Έρχομαι να ακούσω τα λόγια που θρέφουν και θεραπεύουν την ψυχή,
Τα οποία ακόμη και οι γενναίες ψυχές που γονατίζουν μπροστά στη ζωή ανυψώνονται.
Έρχομαι σε Εσένα, ενώπιον του οποίου η ψυχή απαρνείται τον θάνατο
Γνωρίζοντας ότι Εσύ είσαι ο ζωοδότης της, ω Νικητής του θανάτου.
Στο σπίτι Σου, όπου η ψυχή που ντρέπεται για την αμαρτία κλαίει στην αγκαλιά των γονιών Σου,
Και Εσύ την αγαπάς και τη συγχωρείς ενώ οι άγγελοί Σου την απογυμνώνουν από την αμαρτία
Και μετά την λούζουν και την ντύνουν με καθαρά και ευωδιαστά ρούχα.
Το ξέρω, Πατέρα, και αν ξεχάσω, Εσύ μου υπενθυμίζεις πόσο γρήγορα περνάει η ζωή
Και ότι τίποτα δεν πρέπει να με αποσπά την προσοχή από τη φροντίδα της ψυχής και της σωτηρίας της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου