Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026

ΠΑΤΉΡ ΙΩΆΝΝΗΣ ΙΣΤΡΑΤΙ. ΤΟ ΘΑΥΜΑ.



Έγραψα σε προηγούμενο μήνυμα ότι το Άγιο Πνεύμα είναι το Πνεύμα της χαράς.
Ένας φίλος πατέρας μου έγραψε ότι υπάρχει πάρα πολύς πόνος στον κόσμο για να μπορούμε να χαιρόμαστε πια.
Σωστά. Ο πόνος του κόσμου είναι άπειρος. Σαν την αγάπη του Θεού που τον θεραπεύει.
Τι να πω; Θα σας δώσω μόνο ένα παράδειγμα.
Πέντε άνθρωποι με καρκίνο ήρθαν σε μένα την Πεντηκοστή. Μου έκαναν κομμάτια την καρδιά. Ο καθένας με τον δικό του πόνο, με την εξέγερσή του, την αδυναμία του, την εύθραυστη ελπίδα του, τη λαχτάρα για υγεία, την αδυναμία του, τη συγκίνηση του θανάτου.
Τους ενθάρρυνα. Τους αγκάλιασα. Τους έδωσα ελπίδα. Έναν κανόνα προσευχής. Μια ενθάρρυνση. Την υπόσχεση ότι θα προσευχόμουν κι εγώ. Ότι θα προσευχόμασταν μαζί.
Αλλά τότε, επίσης την Κυριακή, ήρθε μια γυναίκα που θεραπεύτηκε από τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο. Έκλαιγε από ευτυχία. Ήταν ευγνώμων κάθε στιγμή.
Τότε ήρθε μια μικρή κούκλα, η Αμέλια, η οποία έγινε ενός έτους προχθές.
Από τότε που ήταν μικρό μωρό, διαγνώστηκε με γλοιοβλάστωμα, καρκίνο του εγκεφάλου. Και μετά μεταστάσεις στο συκώτι. Και πάλι κλάμα και απελπισία. Κρατάς στην αγκαλιά σου έναν άγγελο ενός μηνός που σου χαμογελάει και η ζωή σου σβήνει. Σε συνθλίβει ο οίκτος της και η καρδιά σου ραγίζει το στήθος. Και πρέπει να χαμογελάσεις πίσω, να δώσεις ελπίδα, να ρίξεις αυτό το άπειρο βάρος του πόνου στους ώμους του Αγίου Ιωάννη. «Ας μιλήσουμε στον χειρουργό Ιωάννη για να φτιάξει την κούκλα, να κόψει ό,τι δεν πάει καλά εκεί στο μικρό της μυαλό». Και παραπατάς. Και σχεδόν δεν πιστεύεις ότι είναι πια δυνατό. Αλλά το Πνεύμα σε κρατάει σφιχτά για να μην καταρρεύσεις.

Και χθες ήρθε η Αμέλια.

Γονείς: πατέρα, δεν έχει πια μεταστάσεις. Όλα έχουν λιώσει. Και το γλοιοβλάστωμα στον εγκέφαλο είναι μικρότερο, μπορεί να χειρουργηθεί. Θα κάνουμε μαγνητική τομογραφία σε λίγες μέρες».

Και πάλι ευτυχία. Και απελευθέρωση. Ένα τρενάκι του λούνα παρκ. Σαν τα κύματα της θάλασσας που σκάνε στην ακτή.

Ναι. Το Άγιο Πνεύμα είναι το Πνεύμα της χαράς. Ακόμα κι αν είμαστε πληγωμένοι από τον πόνο του κόσμου, δεν μας αφήνει να χαθούμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: