Είχα την ευλογία να γνωρίσω τον σεβάσμιο Ιερομόναχο και πνευματικό πατέρα Γρηγόριο Σίμωνος Πέτρας.

☘️ Είχα την ευλογία να γνωρίσω τον σεβάσμιο Ιερομόναχο και πνευματικό πατέρα Γρηγόριο Σίμωνος Πέτρας, ο οποίος ήταν για ένα διάστημα ο πνευματικός μου πατέρας στα πρώτα βήματα της χριστιανικής μου ζωής. Του εξομολογούμουν όταν βρισκόταν στην Αθήνα, στην εκκλησία της «Αγίας Σκέπης» στα Πετράλωνα. Όσοι τον γνώριζαν μιλούσαν γι' αυτόν με μεγάλο σεβασμό, λέγοντας ότι διατήρησε πιστά την Παράδοση, την τάξη της Εκκλησίας και τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της Ορθοδοξίας. Ήταν ένας πατέρας γεμάτος αγάπη και διάκριση, συμβουλεύοντας ευγενικά όλους όσους ζητούσαν την ευλογία του. Πολλοί έλεγαν ότι είχε και το χάρισμα της διορατικότητας, φωτισμένος από τον Θεό για να κατανοεί την κατάσταση και την κλήση κάθε ανθρώπου. Το βίωσα κι εγώ αυτό όταν μου είπε ότι το θέλημα του Θεού για μένα ήταν η μοναστική οδός και ότι δεν ήμουν φτιαγμένος για την εγκόσμια ζωή.

❤️ Συχνά λέγεται ότι όσοι δεν άκουσαν τις συμβουλές του πατέρα Γρηγορίου αργότερα αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες στη ζωή. Αυτό θύμιζε τη διδασκαλία του μακάριου Αγίου Εφραίμ του Κατουνακιώτικου, ο οποίος τόνισε τη σημασία της υπακοής, λέγοντας ότι ο ηγούμενος είναι το στόμα μέσω του οποίου μιλάει ο Θεός. Όσο ο άνθρωπος παραμένει στην υπακοή, λαμβάνει χάρη και ευλογία. Αλλά όταν πέσει σε ανυπακοή, η χάρη φεύγει και εμφανίζονται δοκιμασίες. Κατάλαβα αυτή την αλήθεια από πρώτο χέρι. Αν και έφτασα ως μοναχός στο Άγιο Όρος και ήμουν πολύ κοντά στο να ενδυθώ την μοναστική κάστα, δεν μπόρεσα να παραμείνω σε πλήρη υπακοή. Δεν άντεξα το σκληρό πρόγραμμα και την αυστηρή τάξη της αγιορειτικής ζωής και επέστρεψα στον κόσμο, όπου τα πράγματα άρχισαν να χειροτερεύουν.

🙏 Η μοναστική ζωή είναι δύσκολη και ο ζήλος της αρχής δεν είναι αρκετός. Απαιτεί υπομονή, σταθερότητα, αυταπάρνηση και αποκοπή της δικής του θέλησης. Ο άνθρωπος πρέπει να μάθει να μην ακολουθεί τις δικές του σκέψεις και να μην κρίνει βιαστικά τα λάθη των άλλων, ούτε καν του πνευματικού του πατέρα. Συχνά, ο εχθρός χρησιμοποιεί φαινομενικά καλές σκέψεις για να βγάλει έναν άνθρωπο από την υπακοή, κάνοντάς τον να πιστεύει ότι γνωρίζει καλύτερα από αυτούς που τον καθοδηγούν. Γι' αυτό, οι Άγιοι Πατέρες έθεσαν πάνω από κάθε διάκριση, την «βασιλική οδό», προστατευμένη τόσο από την υπερβολική σκληρότητα όσο και από την πνευματική αμέλεια και χαλάρωση. Είθε ο Αγαθός Θεός, δια των προσευχών του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου, του Γέροντος Εφραίμ του Κατουνακιώτη και του Πατέρα Γρηγορίου του Σιμωνόπετρας, να μας φωτίσει, να μας ενδυναμώσει στην υπακοή, την υπομονή, τη μετάνοια, την ταπεινότητα και τη διάκριση, οδηγώντας μας στο δρόμο της σωτηρίας. Αμήν.

MUNTELE ATHOS