Ο Θεός είναι εκπληκτικά παράδοξος. Η ψυχή είναι σαν έτοιμη να Τον ρωτήσει: «Πού ήσουν όμως όταν ήταν τόσο δύσκολο για μένα;»
Αλλά, βλέποντάς Τον μαζί της, δεν μπορεί να εκφράσει την ερώτησή της.
Το νόημα της εγκατάλειψης του Θεού είναι να μας δείξει ότι δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι· ότι δεν έχουμε ακόμη ολοκληρώσει το ταξίδι μας προς το τέλος· ότι δεν έχουμε ακόμη περάσει από τη δοκιμασία του μεγαλύτερου κενού· να πιούμε μέχρι τον πάτο το ποτήρι που ήπιε Εκείνος (βλ. Ματθαίος 20:22).
Και έτσι, με ευλαβικό φόβο και υπό το φως της ελπίδας που ενισχύεται, η ψυχή ταπεινώνεται και η χαρά της καρδιάς βαθαίνει για την αύξηση της γνώσης των οδών του Θεού, του Σωτήρα μας.
(Αγιος Σωφρόνιος ο Αθωνίτης – Θα δούμε τον Θεό όπως είναι)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου