Πρόσωπο με Πρόσωπο με τον πατέρα Σωφρόνιο Σαχάρωφ του ΈσσεξDr. Jean-Claude Polet,Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Louvain-la-Neuve του Βελγίου.

Μια καλοκαιρινή μέρα, ζεστή και ωραία, ο πατήρ Σωφρόνιος μου ζήτησε, αντί να πάμε στο γραφείο του όπως συνηθίζαμε να βγούμε έξω στον κήπο. Καθίσαμε σε δυο καρέκλες η μια απέναντι στην άλλη. Ως συνήθως περίμενα μέχρι να μιλήσει πρώτος. Αυτό που συνέβη το πολύ ασυνήθιστο και που πρώτη φορά έγινε στην παρουσία μου, ήταν ότι δεν μίλησε καθόλου. Και ήμασταν εκεί, πρόσωπο με πρόσωπο, χωρίς τίποτα να λέμε, περίπου για είκοσι λεπτά. Είκοσι λεπτά απόλυτης σιγής… μετά το τέλος της οποίας ο πατήρ Σωφρόνιος σκούπισε τα δάκρυά του που κυλούσαν από τα μάτια του… Δάκρυα που αισθανόμουν ότι του προκάλεσα εγώ στην καρδιά του.
Όταν ένας άνθρωπος γεμάτος από Αγάπη Χριστού σε κοιτάζει και βρίσκεται σε διάλογο μαζί σου με όλο του το “είναι”, σε βλέπει ως ένα δημιούργημα του Χριστού εντός του οποίου κατοικεί το Άγιο Πνεύμα… Στοχάζεται το μυστήριο της Παρουσίας του Θεού στα μύχια του “είναι” του στο επίπεδο που ο ίδιος ο πατήρ Σωφρόνιος αποκαλεί “υπόσταση” δηλαδή “το πρόσωπο που είμαστε”. Καθώς ο Θεός ηθέλησε… καθώς ο Θεός το βλέπει και καθώς με χαρά το θεωρεί ως την ελευθερία του. Την ελευθερία που η πολύτιμη τριαδική Αγάπη προσφέρει στον άνθρωπο… που επιτρέπει στον άνθρωπο να γίνει και αυτός δημιουργός και να πραγματοποιεί συνεχώς νέα έργα… κάθε είδους!
Αυτή η διείσδυση του βλέμματος που αγαπά όπως και ο Θεός Αγαπά έχει ως αποτέλεσμα την εξάλειψη, τουλάχιστον μερικώς, όλων των εμποδίων που αποκρύπτουν την υπόσταση μέσα στη συνείδηση αυτού τον οποίον κοιτάζει με το βλέμμα του. Αυτό το αγαπητικό βλέμμα, όπως την Αγάπη του Χριστού, διασχίζει τα εμπόδια που… υποκειμενικά και αντικειμενικά μειώνουν το πρόσωπο σε ένα ασήμαντο άτομο περιορισμένο στον χρόνο, στον χώρο και τον θάνατο, δηλαδή το μεταφέρουν στην κατάσταση του “έκπτωτου ανθρώπου”.
Η πρόσωπο με πρόσωπο εμπειρία μου με τον πατέρα Σωφρόνιο ήταν κατά πολύ ανώτερη από τη θεολογική, ψυχολογική ή ηθική σκοπιά των συναντήσεών μας. Γιατί ήταν εμπειρία μιας σχέσης προσωπικής. Όταν λέγω προσωπική δεν αναφέρομαι στο ψυχολογικό επίπεδο του προσώπου, αλλά στην πνευματική του διάσταση. Ο πατήρ Σωφρόνιος μέσα από την διδαχή του και γενικά σε όλο του το έργο επέμενε πολύ στην πραγματικότητα του προσώπου, την “υπόσταση” όπως προτιμούσε να το ονομάζει…