- Έχετε σκύλο στο σπίτι;
Μια γυναίκα ζήτησε από έναν ιεροκήρυκα του Ευαγγελίου συμβουλές και ένα φάρμακο για να χαλιναγωγήσει τη γλώσσα της.
- Έχετε σκύλο στο σπίτι; - ρώτησε ο ιεροκήρυκας.
- Έχουμε.
- Και είναι κακός ο σκύλος;
- Ναι, γαβγίζει και δαγκώνει.
- Και τι τον κάνετε;
- Το δένω για να μην δαγκώνει και το κλειδώνω για να μην γαβγίζει.
Τότε, αγαπητη μου, κάνε το ίδιο! Ο Θεός σου έδωσε μια γλώσσα, αλλά σου έδωσε και έναν φράχτη από κόκαλα, τα δόντια σου - στα οποία μπορείς να την κλειδώσεις όταν θέλει να τρελαθεί... και ο Θεός σου έδωσε επίσης μια κλειδαριά για τη γλώσσα: το στόμα σου και μια πόρτα με την οποία να την κλείνεις: τα χείλη σου όταν δεν θέλει να σωπάσει.
Δέσε τη γλώσσα σου στο φράχτη των δοντιών σου όταν θέλει να δαγκώσει και κλείσ' την με την πόρτα των χειλιών σου όταν δεν θέλει να σωπάσει...
Η γυναίκα ακολούθησε τη συμβουλή και από τότε και στο εξής επικρατούσε ηρεμία και γαλήνη στο σπίτι.
154 - Δέκα ζάχαρη και πέντε αλάτι!
Την άλλη μέρα είδα ένα μικρό παιδί να τρέχει στον δρόμο και να λέει συνεχώς στον εαυτό του τα παραπάνω λόγια.
Ο πατέρας του τον είχε στείλει να αγοράσει ζάχαρη και αλάτι από το κατάστημα, και το παιδί επαναλάμβανε την δουλειά για να μην την ξεχάσει... Ο πατέρας του την είχε δώσει για να μην την ξεχάσει. Το παιδί φαινόταν να μην βλέπει κανέναν και να μην ακούει τίποτα. Όλο του το μυαλό ήταν συγκεντρωμένο στην δουλειά που του είχε αναθέσει ο πατέρας του.
Πόσο καλό θα ήταν αν εμείς, τα παιδιά του Θεού, κάναμε το ίδιο και όλη μας η σκέψη ήταν επικεντρωμένη στην κλήση με την οποία μας έστειλε ο ουράνιος Πατέρας στον κόσμο! Πόσο καλό θα ήταν αν περνούσαμε από αυτόν τον κόσμο επαναλαμβάνοντας τα λόγια του Σωτήρα:
Και τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο, αλλά χάσει την ψυχή του; Ή τι θα δώσει ο άνθρωπος σε αντάλλαγμα για την ψυχή του; (Ματθαίος 16:26).
155 - Με γνωρίζετε;
Η ιστορία μας έχει αφήσει ένα περιστατικό με μεγάλη πνευματική σημασία.
Ένας Βαυαρός βασιλιάς, ένας παθιασμένος κυνηγός, χάθηκε κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού. Πεινασμένος και κουρασμένος, έπεσε στο σπίτι κάποιων αγροτών. Ο βασιλιάς έκρυψε το όνομά του, θέλοντας να μάθει τι είδους υπηκόους είχε.
Ωστόσο, έγινε δεκτός πολύ ψυχρά. Οι αγρότες του είπαν σχεδόν κατάμουτρα ότι δεν είχαν έλλειψη τέτοιων αλητών.
Μόλις είχε καταφέρει να βρει λίγο πενιχρό φαγητό και κακή ξεκούραση.
Την επόμενη μέρα ο βασιλιάς, επιστρέφοντας στο παλάτι, ντύθηκε με όλα του τα στολίδια και έστειλε να καλέσουν τον χωρικό που τον είχε φιλοξενήσει. Οδηγημένος μπροστά στο θρόνο, ο βασιλιάς τον υποδέχτηκε με την ερώτηση:
- Με γνωρίζεις;
Ο αγρότης έμεινε έκπληκτος και ντροπιασμένος. Ο βασιλιάς μπροστά του ήταν ο ταξιδιώτης που είχε φιλοξενήσει τόσο ανόητα.
Έτσι συμβαίνει και με εμάς.
Ο Ιησούς, ο ουράνιος Βασιλιάς, μας εμφανίζεται σήμερα με ταπεινό και ταπεινό τρόπο. Ήμουν άρρωστος και με επισκεφτήκατε, ήμουν στη φυλακή και ήρθατε σε μένα, ήμουν γυμνός και με ντύσατε, πείνασα και μου δώσατε φαγητό... ό,τι κάνατε για έναν από τους ελάχιστους αυτούς, το κάνατε για μένα (Ματθαίος κεφάλαιο 25).
Τότε όσοι δεν Τον γνωρίζουν σήμερα θα Τον γνωρίσουν και θα ντραπούν, αλλά τότε θα είναι πολύ αργά!
Μακάριοι όσοι γνωρίζουν τον Κύριο, Τον αγαπούν και Τον υπηρετούν με αγάπη και πιστότητα.
156 - Η Αγανακτισμένη Μητέρα
Μια μητέρα έκλαιγε μέρα νύχτα για τα δύο παιδιά της που είχε χάσει απροσδόκητα. Μέσα στην απελπισία της, είχε πει ακόμη και λόγια πνευματικής επανάστασης.
Ένα βράδυ είδε ένα τρομερό όνειρο. Φαινόταν ότι σε μια πόλη είχαν ανακοινώσει ότι δύο άγριοι δολοφόνοι θα κρεμούνταν. Ένας ολόκληρος κόσμος είχε συγκεντρωθεί για να δει αυτό το θέαμα. Αυτή, η μητέρα, ήταν επίσης στο πλήθος. Όλοι περίμεναν με κομμένη την ανάσα να δουν τους δύο καταδικασμένους. Να τους!... αλλά τη στιγμή που τους είδε, η μητέρα έβγαλε μια κραυγή τρόμου... οι δύο καταδικασμένοι ήταν τα παιδιά της, που είχαν μεγαλώσει.
Κάτω από τον τρόμο αυτού του ονείρου, η μητέρα ξύπνησε από τον ύπνο της. Κατάλαβε το σημάδι και την επίπληξη του ουρανού από πάνω και από εκείνη τη στιγμή δεν καταριόταν πλέον τις μέρες του και ρώτησε τον ουρανό γιατί είχε πάρει τα παιδιά του!
157 - Ο Άθεος που Δέρνεται από τη Δοκιμασία της Ζωής
Ένας ιεροκήρυκας του Ευαγγελίου, συζητώντας με έναν αρνητή του Θεού, στη μέση της συζήτησης είπε:
- Αγαπητέ μου, η συζήτησή μας είναι μάταιη. Δεν ξεπερνάς εσύ το δικό σου και εγώ το δικό μου. Με αυτόν τον τρόπο δεν μπορούμε να αποδείξουμε ο ένας τον άλλον. Εγώ κρατιέμαι στην πίστη, εσύ στην απιστία. - Προτείνω έναν άλλο τρόπο σωτηρίας. Να πώς: Θα πάρω 12 άτομα από το στρατόπεδό μου, αυτούς που πιστεύουν στον Θεό, και εσύ θα πάρεις 12 άτομα από το στρατόπεδό σου, αυτούς που δεν πιστεύουν στον Θεό.
Και δένοντάς τους, θα τους παρακολουθούμε στενά για μερικές εβδομάδες, για να δούμε ποιος από αυτούς συμπεριφέρεται πιο ειλικρινά στη ζωή και τις πράξεις του.
Μετά από μια εβδομάδα, ο άθεος έπεσε κάτω χτυπημένος. Όσοι βρίσκονταν στο στρατόπεδό του δεν μπορούσαν πλέον να αντέξουν τις ταβέρνες, τα γλέντια, τα σκάνδαλα και άλλες άσχημες πράξεις. Ένας από αυτούς κατέληξε στη φυλακή και ένας άλλος στο νοσοκομείο.
158 - Σαράντα κλειδιά βρέθηκαν κοντά στους νεκρούς
Πριν από λίγες εβδομάδες, μια κυρία από το Βουκουρέστι, από την καλύτερη οικογένεια, έδωσε τέλος στη ζωή της.
Στην καλύτερη οικογένεια υπήρχε παρεξήγηση και δυστυχία. Η αστυνομική αναφορά ανέφερε ότι δίπλα στο σώμα βρισκόταν το πιστόλι με το οποίο αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι και σαράντα κλειδιά: τα κλειδιά όλων των δωματίων του σπιτιού.
Έλειπε όμως ένα κλειδί, το οποίο, αν το είχε κάνει ο αυτοκτονών, δεν θα είχε ακολουθήσει το μονοπάτι του Ιούδα: το κλειδί της πίστης στον Θεό έλειπε. Αν είχε διαβάσει τη Βίβλο, θα είχε βρει αυτό το κλειδί, επειδή η Βίβλος είναι ένα βιβλίο γεμάτο πνευματικά κλειδιά που ταιριάζουν σε κάθε δύσκολη περίσταση της ζωής. Δεν υπάρχει ψυχική κατάσταση για την οποία δεν μπορείς να βρεις ένα κατάλληλο κλειδί στη Βίβλο, ένα που σου φέρνει παρηγοριά, δύναμη και διαφυγή. Αν είχε αυτό το κλειδί, δεν θα είχε ακολουθήσει το μονοπάτι της απώλειας. Και, φυσικά, το σπίτι στο οποίο δεν μπορούσε πλέον να μείνει δεν θα είχε γίνει κόλαση. Τι χρησιμότητα έχουν τα κλειδιά και ο πλούτος αν δεν υπάρχει πίστη στον Θεό;
159 - Δώδεκα χρόνια...
Ένας πιστός πήρε 100 λέι από τα χρήματά του και τα έβαλε στην άκρη στην τσάντα του, λέγοντας:
Θα θυσιάσω αυτά τα χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς τη στιγμή που, όντας σε μια συγκέντρωση ανθρώπων, δεν θα ακούσω κανέναν να μιλάει άσχημα για κάποιον άλλο...
Λέγεται ότι αυτός ο πιστός κουβαλούσε αυτά τα χρήματα για 12 χρόνια και μόνο μετά από 12 χρόνια μπόρεσε να τα ξοδέψει!
Τι μεγάλη και άσχημη αμαρτία είναι το κουτσομπολιό!
160 - Ο Μαγεμένος Καθρέφτης
Δύο νεαροί άντρες που επέστρεφαν από μια έκθεση μιλούσαν μεταξύ τους ως εξής: - Τι άλλο αγοράσατε στην έκθεση; - Έναν όμορφο καθρέφτη αξίας είκοσι πέντε λέι. - Αγόρασα κι εγώ έναν μαγεμένο καθρέφτη. Ο καθρέφτης μου είναι μαγεμένος. Σε αυτόν μπορείς να δεις τα πάντα μέσα σε έναν άνθρωπο. σε αυτόν μπορείς να δεις τα πάντα μέσα σε έναν άνθρωπο, μακριά, στα βάθη της καρδιάς... - Αστειεύεσαι ή σοβαρά μιλάς; - Δεν αστειεύομαι. Ορίστε! Και ο νεαρός έβγαλε από την τσέπη του το βιβλίο Ο Καθρέφτης της Ανθρώπινης Καρδιάς. Αυτός είναι ο μαγεμένος καθρέφτης. Διαβάστε το και θα δείτε σε αυτό την πνευματική σας ζωή και θα ωφεληθείτε πολύ από αυτό το θέαμα! Κοστίζει μόνο 25 λέι. Είναι φθηνότερο από τον καθρέφτη σας.
Ο άλλος νεαρός το πήρε, το διάβασε και σήμερα είναι ένας γενναίος μαχητής στον Στρατό του Κυρίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου